Serenade of the Seas

Wat voor schip is de Serenade of the Seas?

De Serenade of the Seas is in 2003 in de vaart gekomen en meet 90.090 brutoton. Het schip is 293 meter lang, telt 13 dekken en heeft plaats voor 2.300 passagiers, met 859 bemanningsleden.

Er staan nu 114 afvaarten open, vanaf €197 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met september 2028.

De rederij is Royal Caribbean International en de havens die het vaakst op het programma staan zijn San Diego, Vancouver, Ensenada, Juneau, Sitka en Ketchikan.

Het schip vaart vanuit drie thuishavens: San Diego voor de Mexicaanse kust, Vancouver voor Alaska en Tampa voor het Caribisch gebied.

Het hoort tot de reeks die aan het begin van deze eeuw met veel glas is gebouwd, met liften aan de buitenzijde en een promenadedek rond het hele schip.

Catalina, het eiland zonder auto's

Op de reizen vanuit San Diego staat Catalina Island, en dat eiland ligt vijfendertig kilometer voor de kust van Los Angeles.

Het is een ankerhaven: het schip ligt voor de kust en je gaat met een tender aan wal bij Avalon, een plaatsje van een kleine drieduizend inwoners.

Wat er opvalt is wat er niet rijdt: het aantal vergunningen voor een auto is streng beperkt en de wachtlijst daarvoor loopt in de tientallen jaren.

Bewoners rijden daarom in golfkarretjes, en dat is op het eiland geen curiositeit maar gewoon het vervoer.

Aan de haven staat een rond gebouw uit 1929 dat casino heet en waar nooit is gegokt: het is een theater met daarboven een balzaal waar duizenden mensen tegelijk dansten.

Het binnenland is natuurgebied waar bizons rondlopen, nakomelingen van een kudde die in de jaren twintig voor een film naar het eiland is gebracht en daarna is blijven staan.

La Paz en de zee die een aquarium wordt genoemd

Op een deel van de Mexicaanse reizen staat La Paz, aan de binnenkant van het schiereiland Neder-Californie.

Het water daar heet de Zee van Cortez, en de Franse zeeonderzoeker Jacques Cousteau noemde het het aquarium van de wereld.

Dat is geen reclame: in die zee komen ruim achthonderd vissoorten voor en een derde van alle walvis- en dolfijnsoorten die er bestaan.

Op een eilandje in de baai ligt een kolonie zeeleeuwen waar je bij mag zwemmen; de jonge dieren komen uit zichzelf naar je toe.

Van de late herfst tot het vroege voorjaar zwemmen er walvishaaien in de baai, de grootste vissen ter wereld, die zich met plankton voeden en zich niets van mensen aantrekken.

Het stadje zelf heeft een boulevard langs het water waar 's avonds de halve stad loopt.

Prince Rupert

Op de Alaska-route staat Prince Rupert, en dat is een Canadese haven die op weinig programma's voorkomt.

Het stadje ligt vlak onder de grens met Alaska op een eiland, en het heeft een van de diepste natuurlijke havens van Noord-Amerika.

Het is aangelegd als eindpunt van een spoorlijn die de graanoogst van de prairies naar Azie moest brengen, met een kortere route dan via Vancouver.

Dat plan is nooit volledig uitgekomen, en wat er staat is een havenstad van een paar duizend inwoners in een gematigd regenwoud.

Het is een van de natste plaatsen van Canada, met tweehonderd regendagen per jaar; neem een jas mee en reken er niet op dat je die niet nodig hebt.

De streek is Tsimshian-gebied, en in en rond de stad staan totempalen en is een museum dat die geschiedenis vertelt.

Alaska en de Binnenpassage

De zomerreizen gaan vanuit Vancouver door de Binnenpassage naar Alaska.

Dat is een vaarweg tussen honderden eilanden door, waar het water vrijwel altijd rustig is en de bossen tot aan de vloedlijn komen.

Juneau is de hoofdstad van de staat en de enige in de Verenigde Staten zonder wegverbinding met de rest van het land; je komt er alleen per boot of vliegtuig.

Sitka was tot 1867 de hoofdstad van Russisch Amerika; er staat nog een Russisch-orthodoxe kerk in het midden van het stadje.

Ketchikan heeft de grootste verzameling totempalen ter wereld en een rij huizen op palen boven een beek waar in het najaar de zalm doorheen trekt.

Icy Strait Point is de enige cruisebestemming in Alaska die eigendom is van de oorspronkelijke bewoners; de opbrengsten gaan naar het dorp Hoonah.

Aan boord

De opzet is die van een schip uit 2003 met de nadruk op uitzicht in plaats van op attracties.

De achterkant is over de volle hoogte met glas bekleed, met liften die aan de buitenzijde langs die wand omhooggaan.

Rond het schip loopt een promenadedek waar je hele rondjes kunt lopen, en dat is op nieuwere schepen zeldzaam geworden.

Er is een hoofdrestaurant over twee verdiepingen, een buffet en enkele zaken met een eigen kaart tegen bijbetaling.

Er zijn zwembaden, waarvan een onder een schuifdak, plus een theater, een casino, een spa en meerdere bars met live muziek.

Wat er niet is: een waterpark, een klimparcours over meerdere dekken en de attracties waarmee deze rederij haar nieuwe schepen verkoopt.

Wat er los bij komt

De vanafprijs van €197 per persoon is laag, en dat hoort bij de korte reizen van drie en vier nachten die er tussen staan.

Er komt een servicevergoeding bovenop de reissom, een vast bedrag per persoon per dag, dat op je rekening aan boord verschijnt.

Dranken komen los, tenzij je een pakket neemt, en dat geldt ook voor de wifi en de restaurants met een eigen kaart.

De excursies zijn de grootste post, en in Alaska zijn ze duur: een tocht met een watervliegtuig kost per persoon meer dan een hut op sommige data.

In Juneau, Ketchikan en Sitka loop je van de kade zo het stadje in, en in Cabo San Lucas en Ensenada staan taxi's klaar.

Reken de reis in zijn geheel door en bepaal vooraf welke twee excursies je echt wilt.

Welke hutten je beter kiest

Op een schip van deze omvang maakt de plek meer verschil dan de categorie.

Op de Alaska-route weegt een balkon zwaarder dan waar ook: je vaart daar overdag door de Binnenpassage en langs gletsjers.

Op de korte Mexicaanse reizen weegt de hut juist minder; wie drie nachten vaart, kan een goedkopere categorie nemen zonder er veel van te merken.

Vermijd de hutten direct onder het buffet en het zwembaddek. Daar wordt vroeg in de ochtend met ligstoelen en karren geschoven.

Vermijd de achterste hutten op de laagste dekken als je gevoelig bent voor trillingen; op de open Stille Oceaan merk je dat.

Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor wie het landschap het doel vindt en het schip het vervoermiddel.

Het werkt goed voor stellen en voor reizigers die eerder hebben gevaren en de drukte van de nieuwste schepen als bezwaar hebben ervaren.

Het werkt goed voor wie Alaska wil zien zonder zelf te rijden; de afstanden daar zijn enorm en de meeste havens hebben geen weg naar het achterland.

Het werkt goed als aanvulling op een reis door Californie; San Diego ligt op twee uur rijden van Los Angeles.

Het werkt minder voor wie het schip als bestemming ziet; er is geen waterpark en geen attractie van formaat.

Het publiek is vrijwel volledig Amerikaans en Canadees. De voertaal is Engels en er is geen Nederlandstalige begeleiding.

Wanneer je gaat

Bij dit schip bepaalt de maand in welk gebied je vaart.

Het Alaska-seizoen loopt van begin mei tot half september, met tien tot twintig graden; mei en juni zijn het droogst en augustus het natst.

Voor de Mexicaanse kust is november tot april het aangenaamst, met vierentwintig tot dertig graden en weinig regen.

De walvishaaien bij La Paz zijn er van de late herfst tot het vroege voorjaar; buiten die maanden staat die tocht niet op het programma.

Voor het Caribisch gebied vanuit Tampa loopt het droge seizoen van december tot april.

Het orkaanseizoen in de Golf van Mexico loopt van juni tot november, met de piek van half augustus tot half oktober.

Waar je opstapt

De vertrekhaven verschilt per seizoen en dat bepaalt hoe je er komt.

San Diego bereik je met een overstap in twaalf tot veertien uur, met negen uur tijdverschil en een ESTA; de terminal ligt aan de boulevard in het centrum.

Vancouver is tien uur rechtstreeks vliegen met negen uur tijdverschil en een reistoestemming voor Canada; de terminal ligt midden in de stad.

Tampa ligt aan de westkust van Florida en vraagt eveneens een overstap; de haven ligt daar op een kwartier van de luchthaven.

Kom minstens een dag eerder. Het tijdverschil is fors en een gemiste aansluiting kost je het schip.

Hang er dagen aan vast: vanuit San Diego liggen de kust van Californie en de woestijnparken binnen bereik.

De korte reizen naar Ensenada

Op ruim veertig afvaarten staat Ensenada, en die haven staat er om een reden die met wetgeving te maken heeft.

Een schip dat niet in de Verenigde Staten is gebouwd en niet onder Amerikaanse vlag vaart, mag geen passagiers van de ene Amerikaanse haven naar de andere brengen zonder onderweg een buitenlandse haven aan te doen.

San Diego is Amerikaans en Catalina Island ook, dus moet er een Mexicaanse haven tussen; Ensenada ligt op honderd kilometer ten zuiden van de grens en is de dichtstbijzijnde.

Dat betekent dat de aanloop daar op de korte reizen soms kort is en aan het eind van de dag valt.

Het stadje zelf leeft van de wijn: het dal erachter is de belangrijkste wijnstreek van Mexico en levert het grootste deel van de productie van het land.

Aan de kust ligt bovendien een blaasgat in de rotsen waar het water bij hoog water tot twintig meter omhoog wordt geperst.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken; het aantal hutten levert dat systeem voor dit schip niet aan.