Scenic Spirit

Wat voor schip is de Scenic Spirit?

De Scenic Spirit is in 2016 in de vaart gekomen en meet 1.785 brutoton. Het schip is 85 meter lang, telt 5 dekken en heeft plaats voor 68 passagiers, met 50 bemanningsleden.

Er staan nu 92 afvaarten open, vanaf €5.292 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2027.

De rederij is Scenic River Cruises en de havens die het vaakst op het programma staan zijn Siem Reap, Wat Hanchey, Tan Chau, Ho Chi Minh City, Phnom Penh en Silk Island.

Dit is geen zeeschip. Het vaart op de Mekong, tussen Vietnam en Cambodja.

Vrijwel elke reis loopt tussen Ho Chi Minhstad en Siem Reap, in de ene of de andere richting, meestal in tien tot twaalf dagen.

Een rivierschip, en wat dat betekent

Wie hier boekt, moet weten dat dit een fundamenteel andere reis is dan een cruise op zee.

Met 68 gasten is dit een van de kleinste schepen in dit aanbod; er zijn zeeschepen waar meer mensen in een enkel restaurant passen.

Je vaart nooit uit zicht van de oever. De hele reis lang schuift er landschap voorbij: rijstvelden, palmen, dorpen op palen en boten die met van alles zijn volgeladen.

Er zijn geen zeedagen in de gebruikelijke zin en er is geen deining; wie snel zeeziek wordt, heeft daar hier geen last van.

Er is ook geen theater, geen casino en geen zwembaddek vol ligbedden; de dag bestaat uit aan wal gaan, varen en kijken.

Het schip is het vervoermiddel en het hotel; de reis zelf gebeurt aan de oever.

De delta van de Mekong

Het Vietnamese deel van de reis loopt door de delta, en dat is een van de dichtstbevolkte landbouwgebieden ter wereld.

De rivier splitst zich daar in negen armen, en het land ertussen ligt zo laag dat het bij hoog water half onder loopt; er wordt drie keer per jaar rijst geoogst.

Cai Be staat bekend om de drijvende markt, al is die de laatste jaren kleiner geworden nu er wegen en bruggen zijn gekomen; wat er wel is, zijn de werkplaatsen waar rijstpapier en kokossnoep worden gemaakt.

Sa Dec is een stadje van bloemkwekers en het decor van een beroemde Franse roman over een verhouding tussen een Frans meisje en een rijke Chinese man; het huis van die man staat er nog.

Tan Chau ligt vlak bij de grens en leeft van zijde en van visteelt in kooien onder de drijvende huizen.

Je gaat er niet met een bus heen maar met een kleine boot of een riksja, want de wegen zijn er smal en het water is er de hoofdweg.

De grens over naar Cambodja

Halverwege de reis wordt de grens overgestoken, en dat gebeurt op het water.

Het schip legt aan bij een grenspost, de bemanning verzamelt de paspoorten en de formaliteiten worden aan boord afgehandeld terwijl je aan tafel zit.

Voor Cambodja heb je als Nederlander een visum nodig; dat regel je vooraf online of het wordt via de rederij geregeld, en voor Vietnam geldt voor een kort verblijf een vrijstelling. Controleer beide ruim vooraf, want deze regels wijzigen met enige regelmaat.

Wat direct opvalt na de grens is dat de rivier leger wordt: minder boten, minder huizen, bredere oevers.

Cambodja telt op een gebied groter dan Vietnam een fractie van de bevolking, en dat is aan de Mekong goed te zien.

Vanaf de grens tot aan Kampong Cham vaar je dagen door een landschap waar het schip het grootste voorwerp in de wijde omtrek is.

Phnom Penh

De hoofdstad van Cambodja ligt op de plek waar de Mekong, de Bassac en de Tonle Sap samenkomen, en het schip ligt er midden in de stad.

Er staat een koninklijk paleis met een pagode waarvan de vloer met zilveren tegels is belegd, en een nationaal museum met de beeldhouwkunst uit de Angkor-tijd.

Er is ook een ander deel van het programma, en het is eerlijk om dat te benoemen: de plaatsen die herinneren aan het bewind van de Rode Khmer tussen 1975 en 1979.

Een voormalige school in de stad diende toen als gevangenis en is nu een museum; buiten de stad ligt een veld waar de gevangenen werden vermoord, met een monument erop.

In die vier jaar is naar schatting een kwart van de bevolking van Cambodja omgekomen door executie, honger en dwangarbeid, en vrijwel iedereen die je in het land spreekt heeft er familie door verloren.

Het bezoek is aangrijpend en het is geen verplicht onderdeel; wie het liever overslaat, kan dat zeggen, en wie gaat, moet weten wat hij te zien krijgt.

De dorpen aan de rivier

Tussen de steden liggen de aanlegplaatsen waar de reis zijn karakter aan ontleent.

Silk Island bij Phnom Penh is een zandeiland in de rivier waar zijde wordt geweven op houten weefgetouwen onder de huizen, van de rups tot de sjaal.

Angkor Ban is een dorp dat vrijwel ongeschonden uit de jaren zeventig is gekomen, met houten huizen op palen die honderd jaar oud zijn; in het grootste deel van Cambodja zijn zulke huizen verdwenen.

Wat Hanchey is een tempel op een heuvel boven de rivier, met resten die teruggaan tot ver voor de bloeitijd van Angkor en met een klooster waar jonge monniken wonen.

Kampong Cham is de laatste stad van betekenis aan de rivier, met een bamboebrug die elk jaar na het hoogwater opnieuw wordt gebouwd.

Je stapt in deze dorpen van het schip zo het leven van alledag in, en dat is precies wat een reis van deze omvang mogelijk maakt.

Angkor, waar het schip niet komt

Siem Reap staat op de havenlijst, en dat vraagt om een kanttekening.

Het schip vaart niet tot daar. De rivier eindigt voor de reiziger bij Kampong Cham, en het laatste stuk naar Siem Reap gaat over de weg, een rit van enkele uren.

Wat je daar aantreft is de reden dat de reis zo is opgezet: de tempelvlakte van Angkor, het grootste religieuze bouwwerk ter wereld en de hoofdstad van een rijk dat eeuwenlang half Zuidoost-Azie beheerste.

Angkor Wat is de bekendste tempel, met zijn vijf torens die op de vlag van het land staan; Angkor Thom heeft poorten met gezichten van meters hoog.

Ta Prohm is het complex dat men bewust half in het bos heeft gelaten, met wortels die dwars over de muren groeien.

Reken op twee tot drie dagen met een hotel aan wal; die zitten bij deze reizen in het programma en het schip ligt dan al weer op de rivier.

Het waterpeil bepaalt de reis

Er is een praktisch punt dat bij een rivierreis zwaarder weegt dan bij een zeereis, en dat is het water zelf.

De Mekong staat in het regenseizoen meters hoger dan in het droge seizoen, en dat verandert waar een schip kan komen en aanleggen.

Bij laag water kan een aanlegplaats vervallen of vervangen worden door een busrit; bij hoog water is juist een dorp bereikbaar dat anders droog ligt.

Een verschijnsel dat je nergens anders ziet, speelt zich af bij Phnom Penh: de Tonle Sap stroomt daar een deel van het jaar de andere kant op.

Als de Mekong in het regenseizoen zo hoog staat dat het water niet weg kan, keert die zijrivier om en loopt hij landinwaarts, waardoor het meer erachter tot enkele malen zijn oppervlak uitzet.

De rederij past het programma daarop aan; ga er dus van uit dat het vaarschema een richtlijn is en niet een dienstregeling.

Aan boord

De opzet is die van een klein schip waar ruimte per gast het uitgangspunt is.

Met 50 bemanningsleden op 68 gasten is de verhouding bijna drie op vier, en dat is hoger dan op vrijwel elk zeeschip in dit aanbod.

Alle hutten zijn suites met een eigen buitenruimte, en dat is op een rivierschip het onderdeel dat het meest wordt gebruikt: je vaart de hele dag langs de oever.

Er is een restaurant waar iedereen tegelijk past, een lounge met een bar, een bovendek met ligbedden en een klein zwembad, en een spa.

Er wordt regelmatig aan dek gegeten, en er zijn lezingen over de geschiedenis en de politiek van beide landen.

Wat er niet is: een theater, een casino, een kinderclub en een programma van 's ochtends vroeg tot 's nachts laat.

Wat er in de prijs zit

De vanafprijs van €5.292 per persoon is hoog, en dat komt doordat er een compleet programma in zit.

Bij deze rederij zijn de maaltijden, de dranken, de excursies in elke haven, de fooien en de transfers doorgaans in de reissom begrepen; controleer per reis wat er precies onder valt, want dat verschilt per aanbieding.

Ook de hotelovernachtingen aan het begin of eind van de reis en het bezoek aan de tempels van Angkor horen bij het programma.

Wat er niet in zit is de vlucht, en die is naar dit deel van de wereld de grootste losse post.

Reken de prijs door voordat je hem met een zeecruise vergelijkt: wat je hier koopt is een rondreis door twee landen met gidsen, vervoer en hotels, met een schip als basis.

Neem contant geld mee in kleine coupures; in Cambodja wordt in de praktijk veel in Amerikaanse dollars afgerekend.

Voor wie dit werkt

Dit is een reis voor wie Zuidoost-Azie wil zien zonder elke twee dagen een hotel in en uit te sjouwen.

Het werkt goed voor stellen en voor alleenreizenden die belangstelling hebben voor geschiedenis, en die het aan wal belangrijker vinden dan het aanbod aan boord.

Het werkt goed voor wie tegen de organisatie van een rondreis op eigen kracht opziet: taal, wegen en grens worden hier voor je geregeld.

Het werkt minder voor wie warmte slecht verdraagt; het is er het hele jaar dertig graden en meer, met een hoge luchtvochtigheid.

Het werkt niet voor wie een schip als bestemming ziet, en evenmin voor gezinnen met jonge kinderen.

Het publiek is overwegend Australisch, Brits en Amerikaans, met een gemiddelde leeftijd die hoog ligt. De voertaal is Engels.

Wanneer je gaat

De Mekong kent geen zomer en winter maar een nat en een droog seizoen, en dat bepaalt de reis.

Van november tot maart is het droog en het minst benauwd, met vijfentwintig tot tweeendertig graden; dat is het aangenaamste en het drukste seizoen.

Maart tot mei is de heetste periode, met temperaturen tot ver boven de vijfendertig graden en weinig verkoeling.

Van juni tot oktober valt de regen, meestal in korte hevige buien aan het eind van de middag; het is dan groener, voller in de rivier en aanzienlijk rustiger op de tempelvlakte.

Het waterpeil is in september en oktober het hoogst, en dan komt het schip het verst de rivier op.

Wie de tempels van Angkor zonder drukte wil zien, gaat in het regenseizoen en neemt de buien op de koop toe.

Waar je opstapt

De reis begint in Ho Chi Minhstad of in Siem Reap, en beide vragen een lange vlucht.

Ho Chi Minhstad is met een overstap in het Midden-Oosten of in Azie te bereiken, in vijftien tot achttien uur, met vijf tot zes uur tijdverschil.

Siem Reap heeft een eigen luchthaven, met verbindingen via Bangkok, Singapore of Hongkong.

Op de langere reizen komen Hanoi, de Halongbaai, Hoi An en Da Nang erbij, en dan begint of eindigt de reis in het noorden van Vietnam.

Kom minstens een dag eerder en houd rekening met het tijdverschil; bij een reis van deze lengte en prijs is een gemiste aansluiting een dure les.

Reken vrijwel altijd op twee losse vliegtickets, want je vertrekt zelden uit dezelfde stad als waar je aankomt.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per suite. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.