Klassiek en Nederlands schip in de vloot van Holland America Line.
De Koningsdam vaart voor Holland America Line en is gebouwd in 2016, met plaats voor 2650 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De Koningsdam is in 2016 in de vaart gekomen en meet 99.500 brutoton. Het schip is 297 meter lang, telt 14 dekken en heeft plaats voor 2.650 passagiers, met 1.036 bemanningsleden.
Er staan nu 96 afvaarten open, vanaf €499 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met september 2028. Het schip is in 2018 verbouwd.
De rederij is Holland America Line en de havens die het vaakst op het programma staan zijn Vancouver, San Diego, Skagway, Juneau, Ketchikan en Glacier Bay.
Zesenveertig afvaarten vertrekken uit San Diego en achtendertig uit Vancouver.
Het programma valt in drie delen uiteen: Alaska in de noordelijke zomer, de Mexicaanse kust in de winter, en een reeks lange reizen naar Hawaii.
De naam eindigt op dam, zoals de hele vloot van deze rederij, die in 1873 in Rotterdam is opgericht.
De Hawaii-reizen zijn het bijzonderste deel van dit programma, en ze doen vijf verschillende eilanden aan.
Op Oahu ligt Honolulu, met op een half uur de haven waar in 1941 de aanval plaatsvond die de Verenigde Staten de oorlog in bracht. Boven het gezonken slagschip ligt een gedenkteken waar je met een boot naartoe gaat; er liggen nog ruim negenhonderd bemanningsleden in.
Op Maui ligt Kahului, het beginpunt van een weg met ruim zeshonderd bochten en negenenvijftig bruggen langs de oostkust, en van een vulkaan van ruim drieduizend meter waar mensen voor de zonsopgang naartoe rijden om boven de wolken uit te komen.
Op Kauai ligt een kloof van tweeentwintig kilometer lang en negenhonderd meter diep, die de Grand Canyon van de Stille Oceaan wordt genoemd; de noordkust daarnaast is alleen te voet of per boot bereikbaar.
Op het grote eiland liggen twee havens. Bij Hilo ligt een nationaal park met een vulkaan die tot voor kort vrijwel onafgebroken actief was, en dat is de natste stad van de Verenigde Staten.
Aan de andere kant ligt Kailua-Kona, waar de koffie vandaan komt en waar in 1779 de Engelse ontdekkingsreiziger Cook is gedood tijdens een ruzie op het strand.
Op twaalf afvaarten staat Ensenada in Mexico, en op een reis naar Hawaii is dat een merkwaardige omweg. Er zit een wet achter.
Een schip dat niet onder Amerikaanse vlag vaart, mag passagiers niet van de ene Amerikaanse haven naar de andere brengen zonder onderweg een buitenlandse haven aan te doen.
Vrijwel de hele cruisevloot vaart onder een buitenlandse vlag, en Hawaii is Amerikaans gebied. Een reis van San Diego naar Honolulu en terug moet daarom ergens buiten de Verenigde Staten aanleggen.
Ensenada is de dichtstbijzijnde haven die daaraan voldoet, en die aanloop staat er dus niet omdat iemand hem heeft bedacht maar omdat hij moet.
Dezelfde regel verklaart waarom er op Alaska-reizen vanuit Seattle altijd Victoria in Canada staat, vaak alleen in de avond en voor een paar uur.
Voor de reiziger betekent het een extra havendag die geen onderdeel van de bestemming is; wie dat weet, plant die dag anders in.
Eenenvijftig afvaarten doen San Diego aan, en dat is de aangenaamste van de Amerikaanse westkusthavens.
De terminal ligt aan de baai in het centrum, op loopafstand van een oud vliegdekschip dat als museum is ingericht en waar je over het vluchtdek loopt tussen de toestellen.
Op een kwartier ligt een park van vierhonderd hectare met vijftien musea in gebouwen die voor een wereldtentoonstelling in 1915 zijn neergezet en die er als een Spaanse stad uitzien.
Het klimaat is er het hele jaar door zeventien tot vijfentwintig graden, en dat is de reden dat deze haven ook in de winter dienstdoet terwijl de rest van de westkust dan stilligt.
Vanuit Nederland is het elf tot twaalf uur met een overstap, met negen uur tijdverschil en een ESTA.
Vancouver is de andere vertrekhaven en is tien uur rechtstreeks; die vraagt een elektronische reistoestemming voor Canada.
Van de dertig Alaska-afvaarten hebben er achtentwintig Glacier Bay op het programma, en dat aandeel is uitzonderlijk hoog.
Dat park is alleen over water bereikbaar en de Amerikaanse parkdienst laat er per dag maar een beperkt aantal schepen binnen; die plaatsen worden voor jaren tegelijk vergund.
Deze rederij heeft zo'n vergunning al decennia, en wie Glacier Bay wil zien doet er dus goed aan gericht naar haar schepen te kijken.
Bij de ingang komen rangers aan boord die de hele dag uitleg geven en 's avonds weer van boord gaan.
Verder staan Juneau, Skagway en Ketchikan op de route, alle drie op dertig afvaarten, met Victoria aan het eind vanwege de regel hierboven.
De reizen duren zeven nachten en gaan heen en weer vanuit Vancouver, dus je hebt maar een vliegticket nodig.
De opzet is die van een schip dat zich op een ouder publiek richt, met muziek als hoofdmoot.
Er is een reeks zalen waar 's avonds live wordt gespeeld: klassiek in een kamermuziekopstelling, blues, en een zaal waar rockmuziek uit de jaren zestig en zeventig wordt gespeeld.
Er zijn meerdere restaurants waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet en enkele zaken met een eigen kaart tegen bijbetaling.
Er is een zwembad onder een schuifdak, en dat is op de Alaska-route de bruikbaarste plek aan boord.
Rond het schip loopt een promenadedek waar je hele rondjes kunt lopen, met de houten ligstoelen die bij deze rederij horen.
Wat er niet is: een waterpark, een klimwand en de attracties waarmee de gezinsschepen worden verkocht.
De vanafprijs van €499 per persoon hoort bij een week Alaska of Mexico buiten het hoogseizoen.
Er komt een servicevergoeding bovenop de reissom, een vast bedrag per persoon per dag, dat op je rekening aan boord verschijnt.
Dranken komen los, tenzij je een pakket neemt, en dat geldt ook voor de wifi en de restaurants met een eigen kaart.
In Alaska zijn de excursies de grootste post; in Juneau, Skagway en Ketchikan loop je van de kade zo het stadje in en dat scheelt aanzienlijk.
Op Hawaii heb je vervoer nodig: de bezienswaardigheden liggen daar tientallen kilometers van de haven en het openbaar vervoer is beperkt.
Reken de reis in zijn geheel door voordat je hem met een andere aanbieder vergelijkt.
Op een schip met ruim tweeduizendzeshonderd passagiers maakt de plek meer verschil dan de categorie.
Op de Alaska-route weegt een balkon zwaarder dan waar ook: je vaart daar overdag fjorden binnen en ligt een halve dag voor een gletsjer.
Op de Hawaii-reizen liggen er vier tot vijf zeedagen tussen de westkust en de eilanden, en ook dan is een balkon meer waard dan op een route met elke dag een haven.
Vermijd de hutten direct onder het buffet en het zwembaddek; daar wordt vroeg met stoelen en karren geschoven.
Vermijd de achterste hutten op de laagste dekken als je gevoelig bent voor trillingen; op de oversteek naar Hawaii merk je dat.
Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.
Dit is een schip voor wie een rustige reis wil met goede muziek en zonder pretpark.
Het werkt uitzonderlijk goed voor Hawaii: dat is een bestemming waar maar weinig schepen komen, en vijf eilanden in een reis krijg je zonder binnenlandse vluchten nergens anders.
Het werkt goed voor Alaska met Glacier Bay; de kans daarop is bij deze rederij groter dan bij vrijwel elke andere.
Het werkt voor Nederlandse reizigers met een extra reden: dit is de rederij die anderhalve eeuw geleden in Rotterdam is begonnen, en dat is aan boord nog te merken.
Het werkt minder voor gezinnen met kinderen die vermaakt willen worden.
Het publiek is overwegend Amerikaans en Canadees, met een hoge gemiddelde leeftijd. De voertaal is Engels.
Bij dit schip bepaalt de maand in welk gebied je vaart.
Het Alaska-seizoen loopt van mei tot september, met tien tot twintig graden; mei en juni zijn het droogst en augustus het natst.
De Mexicaanse route loopt van november tot april, met twintig tot achtentwintig graden en grijze walvissen langs de kust van december tot april.
De Hawaii-reizen liggen in het najaar en het voorjaar, en die duren zeventien tot achtentwintig nachten omdat er vier tot vijf zeedagen per kant bij horen.
Hawaii zelf is het hele jaar door vierentwintig tot dertig graden; de natste maanden zijn november tot maart.
De verplaatsingsreizen tussen Alaska en Mexico liggen in april en september en zijn per dag het goedkoopst.
De twee vertrekhavens liggen aan de westkust van Noord-Amerika.
San Diego bereik je met een overstap in elf tot twaalf uur, met negen uur tijdverschil en een ESTA.
Vancouver is tien uur rechtstreeks vanuit Amsterdam, met negen uur tijdverschil en een elektronische reistoestemming voor Canada.
De terminal in Vancouver ligt onder de witte zeilen midden in de stad; die in San Diego aan de baai in het centrum.
Kom minstens een dag eerder; het tijdverschil is fors en een gemiste aansluiting kost je het schip.
De meeste reizen beginnen en eindigen in dezelfde haven; bij de verplaatsingsreizen en enkele Hawaii-afvaarten is dat anders.
Het boekingssysteem waarmee wij werken levert voor dit schip geen aantal hutten aan. Het passagiersaantal hierboven hoort bij de gebruikelijke bezetting van twee personen per hut; met alle extra bedden meegeteld varen er enkele honderden mensen meer mee.
96 afvaarten · pagina 1 van 4