Crystal Serenity

Wat voor schip is de Crystal Serenity?

De Crystal Serenity is in 2003 in de vaart gekomen en meet 68.870 brutoton. Het schip is 250 meter lang, telt 13 dekken en heeft plaats voor 740 passagiers in 347 hutten, met 655 bemanningsleden.

Er staan nu 74 afvaarten open, vanaf €2.200 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met mei 2028. Het schip is in 2026 verbouwd.

Met 740 gasten op 655 bemanningsleden komt de verhouding dicht bij een op een.

Het vaart geen vast gebied af maar verplaatst zich het hele jaar door: het Caribisch gebied, het Panamakanaal, Alaska, de Middellandse Zee en de Stille Oceaan.

Deze rederij is in 2022 failliet gegaan en in 2023 door een Brits reisbedrijf voortgezet; dit schip is toen geveild en volledig verbouwd.

Het Panamakanaal

Op negen afvaarten wordt het Panamakanaal doorgevaren, en dat is een van de weinige dingen op een cruise waarvoor mensen om vier uur 's ochtends opstaan.

Het kanaal is tweeentachtig kilometer lang en verbindt de Atlantische met de Stille Oceaan. Wie eromheen moet, vaart om Kaap Hoorn en doet er tweeeneenhalve week langer over.

Het is geen geul op zeeniveau. Het schip wordt in drie sluizen zesentwintig meter omhoog getild naar een kunstmatig meer, vaart daar dwars doorheen en gaat er aan de andere kant weer af.

In de sluizen is de marge klein: bij de oude sluiskolken houden schepen aan weerszijden soms nog geen halve meter over. Elektrische locomotieven op rails langs de kade houden het schip in het midden.

Halverwege ligt de doorgraving door de waterscheiding van het continent, een insnijding van dertien kilometer door de bergrug waar tijdens de bouw voortdurend hellingen in schoven.

De doorvaart duurt acht tot tien uur en je vaart hem overdag; het schip ligt daarbij vaak uren te wachten op zijn beurt.

Wat de bouw heeft gekost

De Fransen begonnen in 1881 en gaven na acht jaar op. De Amerikanen namen het over en openden het kanaal in 1914.

Bij elkaar zijn er naar schatting vijfentwintigduizend arbeiders omgekomen, de meesten niet door ongelukken maar door gele koorts en malaria.

Dat de Amerikanen het wel voor elkaar kregen, komt vooral doordat inmiddels bekend was dat muggen die ziekten overbrengen. Er is toen eerst jarenlang moeras drooggelegd en gespoten voordat er een schep de grond in ging.

De arbeiders kwamen grotendeels uit Barbados, Jamaica en de andere eilanden, en zij werden slechter betaald en slechter behandeld dan de Amerikaanse opzichters.

In 2016 is er een tweede stel sluizen bijgekomen voor grotere schepen; die liggen naast de oude en zijn nog altijd in gebruik naast elkaar.

Het kanaal is tot 1999 in Amerikaanse handen geweest en is sindsdien van Panama zelf.

Het waterprobleem

Er is iets aan dit kanaal dat de meeste bezoekers niet weten en dat de laatste jaren bepalend is geworden.

Elke doorvaart kost zoet water. Om een schip omhoog en weer omlaag te schutten loopt er ongeveer tweehonderd miljoen liter uit het meer de zee in, en dat komt niet terug.

Dat meer wordt gevuld door regen. In een normaal jaar is dat genoeg voor ruim dertig schepen per dag, plus het drinkwater voor de helft van de bevolking van Panama.

In 2023 en 2024 viel er te weinig regen. Het aantal doorvaarten is toen teruggebracht tot ongeveer tweeentwintig per dag, er ontstonden wachtrijen van tientallen schepen en de plaatsen werden geveild.

Cruiseschepen hebben doorgaans voorrang omdat ze een vaste reservering hebben, maar bij aanhoudende droogte kan een doorvaart worden verschoven of vervallen.

Er wordt gewerkt aan een extra stuwmeer; tot die tijd hangt de capaciteit van het kanaal letterlijk van de regen af.

Cartagena

Op dertien afvaarten staat Cartagena in Colombia, de best bewaarde koloniale stad van Zuid-Amerika.

Om het oude centrum ligt een muur van elf kilometer, gebouwd omdat de stad de plek was waar het zilver uit de koloniën werd verzameld voordat het naar Spanje ging.

Dat maakte haar een doelwit: ze is vijf keer belegerd, onder meer door Francis Drake, die haar in 1586 innam en pas vertrok nadat er losgeld was betaald.

Boven de stad staat een fort dat met tunnels in de heuvel is uitgehold en dat nooit is ingenomen; in 1741 hield het een Britse vloot van meer dan honderdtachtig schepen tegen.

Binnen de muren staan huizen met houten balkons vol bloemen, in okergeel en blauw, en het is er warm en vochtig; reken op dertig graden.

De haven ligt op een kwartier rijden van die oude stad.

Limon en Costa Rica

Op tien afvaarten staat Limon aan de Caribische kust van Costa Rica.

Het plaatsje zelf is een havenstad zonder veel bezienswaardigheden; wat je hier komt doen ligt erachter.

Op een uur rijden liggen kanalen door regenwoud waar je met een bootje doorheen vaart, met luiaards in de bomen, brulapen en kaaimannen langs de kant.

Costa Rica heeft ruim een kwart van zijn grondgebied als natuurgebied aangewezen en heeft zijn leger in 1948 afgeschaft; het geld daarvan ging naar onderwijs en gezondheidszorg.

Vanuit deze haven vertrekt bovendien een treintje over de spoorlijn die eind negentiende eeuw voor de bananenhandel is aangelegd, dwars door het bos.

Bij de aanleg van die spoorlijn zijn duizenden arbeiders omgekomen, en de bananenteelt die erop volgde heeft de politiek van het hele gebied decennialang bepaald.

Aan boord

De opzet is die van een klein schip waar ruimte en bediening het product zijn.

Bij de verbouwing zijn hutten samengevoegd, waardoor er minder maar ruimere hutten zijn dan het schip oorspronkelijk had; alle hutten hebben een balkon of een raam.

Er zijn meerdere restaurants, waaronder een dat met een bekende Japanse kok is opgezet, en er is geen vaste eettijd of toegewezen tafel.

Er is een zwembad, een spa, een theater op de schaal van dit schip en een reeks salons met live muziek.

Rond het schip loopt een promenadedek waarop je hele rondjes kunt lopen.

Wat er niet is: een waterpark, een klimwand, een kinderclub en een grote productieshow.

Wat er in de prijs zit

De vanafprijs van €2.200 per persoon hoort bij de kortste reizen; de gemiddelde afvaart duurt hier tien tot veertien nachten.

Bij deze rederij zitten de maaltijden, de dranken, de fooien en de wifi doorgaans bij de reissom.

Excursies komen los, en dat is het belangrijkste verschil met de aanbieders waar die wel zijn inbegrepen.

Op deze routes valt daar wisselend mee te leven: in Cartagena en San Juan kom je op eigen kracht ver, in Limon en Santo Tomas niet.

De vlucht zit er niet bij, en bij een reis die in Vancouver begint en in Fort Lauderdale eindigt zijn dat twee losse tickets.

Lees per afvaart na wat er is inbegrepen; bij een rederij die opnieuw is opgebouwd zijn de voorwaarden nog in beweging.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor stellen en alleenreizenden die rust en bediening boven aanbod stellen.

Het werkt uitzonderlijk goed voor de doorvaart van het Panamakanaal: met 740 gasten sta je niet in de rij voor een plek aan de reling, en dat is op die dag het enige wat telt.

Het werkt goed voor wie langere reizen wil; tien tot vijftien nachten is hier de gebruikelijke lengte.

Het werkt goed voor wie eerder op een groot schip heeft gevaren en de drukte daar als bezwaar heeft ervaren.

Het werkt niet voor gezinnen met kinderen, en minder voor wie per se het nieuwste schip wil; dit is een casco uit 2003.

Het publiek is overwegend Amerikaans en Brits, met een gemiddelde leeftijd die hoog ligt. De voertaal is Engels.

Wanneer je gaat

Dit schip verplaatst zich het hele jaar door, dus de maand bepaalt in welk werelddeel je vaart.

De doorvaarten van het Panamakanaal liggen in het najaar en het voorjaar, wanneer het schip tussen de Cariben en de Stille Oceaan wisselt.

Voor het Caribisch gebied loopt het droge seizoen van december tot april, met vierentwintig tot dertig graden.

Het Alaska-seizoen loopt van mei tot september, met tien tot twintig graden en regen in elke maand.

Het Middellandse-Zeeseizoen loopt van april tot november, met mei, juni, september en oktober als aangenaamste maanden.

In Panama en Costa Rica regent het van mei tot november vrijwel dagelijks; dat is voor een doorvaart geen bezwaar maar voor een tocht door het regenwoud wel.

Waar je opstapt

De vertrekhavens liggen ver uit elkaar, en dat hoort bij een schip dat de wereld rondgaat.

Fort Lauderdale is negen tot tien uur rechtstreeks vliegen vanuit Amsterdam met zes uur tijdverschil en een ESTA.

San Diego vraagt een overstap en elf tot twaalf uur; Vancouver is tien uur rechtstreeks met een elektronische reistoestemming voor Canada.

New York is acht uur rechtstreeks en Rome betekent Civitavecchia, op ruim een uur met de trein.

Seward bereik je via Anchorage, met een overstap en ongeveer veertien uur reizen plus twee uur over de weg.

Bij vrijwel alle reizen is de aankomsthaven een andere dan de vertrekhaven, dus reken op twee losse vliegtickets.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen tegen, en dat komt door de verbouwing: er zijn hutten samengevoegd, waardoor het schip minder mensen meeneemt dan voorheen. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.