Cruises vanuit Walvisbaai

Vier reizen die hier langskomen duren volgens de gegevens min driehonderd nachten

Er komen 142 reizen langs in Walvisbaai en er vertrekken er twee. Bij vier van die honderdtweeenveertig staat een reisduur die niet kan bestaan.

Het zijn vier varianten van dezelfde wereldreis vanuit Hongkong, met vier verschillende eindhavens: Civitavecchia, Barcelona, Marseille en Savona. Alle vier vertrekken op 22 februari 2027, en bij alle vier ligt de aankomstdatum in april 2026.

Dat levert een duur op van min driehonderdzestien tot min driehonderdnegentien nachten. Het jaartal van de aankomst is er een te laag; met 2027 erin komt de reis uit op zesenveertig tot negenenveertig nachten, en dat past bij een tocht van Hongkong om de Kaap naar de Middellandse Zee.

Wij hebben daarna het hele bestand nagekeken. Er zijn zes reizen met een negatieve duur, vijf van dezelfde rederij en een van een andere, en er is er een die op nul nachten staat.

Op deze pagina zie je die getallen niet, want wij tonen ze hier niet. Kom je zo'n reis in een zoekresultaat tegen, ga dan af op de vertrek- en aankomstdatum en niet op het aantal nachten.

Aardig detail: die vier varianten schelen precies een dag en precies tien euro. Zij kosten vijfduizend negenhonderdnegenenvijftig, negenenzestig, negenenzeventig en negenentachtig euro.

De haven die pas in 1994 bij Namibie kwam

Dit is de enige diepwaterhaven van Namibië, en dat is lang een probleem geweest.

De baai en het gebied eromheen zijn in 1878 door de Britten geannexeerd en later bij de Kaapkolonie gevoegd, terwijl het achterland Duits werd. Toen dat achterland in 1990 onafhankelijk werd, bleef deze plek Zuid-Afrikaans.

Vier jaar lang had het nieuwe land dus geen eigen zeehaven: de enige kade waar een groot schip kon liggen, lag in een enclave van de buurman. Pas op 1 maart 1994 is dat gebied overgedragen.

Wie hier aan land komt, ziet daar niets meer van, maar het verklaart wel waarom deze stad er anders uitziet dan de rest van het land: rechte straten, een raster, en gebouwen die er niet Duits maar Zuid-Afrikaans uitzien.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Kaapstad, Zuid-Afrika, Port Louis, Mauritius, Singapore en Durban, Zuid-Afrika, en dat tekent precies wat voor haven dit is: een tussenstop op de lange route om Afrika heen.

Waarom er zoveel Duits wordt gesproken aan boord

De rederijen die hier aanleggen zijn Costa Cruises, AIDA, TUI Cruises Mein Schiff en P&O Cruises, met daarachter TUI, Cunard, Silversea en Princess.

Wat opvalt als je die lijst optelt: achtendertig van de 142 reizen worden gevaren door rederijen die zich op de Duitstalige markt richten. Dat is ruim een kwart, en zoveel is dat op vrijwel geen enkele andere plek in Afrika.

Dat is geen toeval. Dit was van 1884 tot 1915 Duits gebied, er wordt in dit land nog steeds Duits gesproken en er staan Duitse scholen, kerken en straatnamen.

Voor jou heeft dat een praktisch gevolg. Op een deel van deze schepen is de voertaal Duits, ook bij de excursies, en dat staat niet altijd duidelijk in de beschrijving. Vraag het na voordat je boekt.

De grootste enkele aanbieder is een Italiaanse rederij met vijfendertig aanlopen. De prijzen op de reizen die hier langskomen lopen van zeshonderdnegenennegentig euro tot achtenzestigduizend honderdnegenennegentig; bij tweeentwintig reizen staat geen bedrag.

Wat er op een aanlegdag te doen is

Het schip legt aan in een werkhaven met containers en visfabrieken, en het stadje zelf is klein en vlak. Wat hier de moeite waard is ligt buiten de kade.

Direct naast de stad ligt een lagune die tot de belangrijkste kustmoerassen van zuidelijk Afrika hoort. Er staan flamingo's met tienduizenden tegelijk, en in het hoogseizoen zijn het er meer dan honderdduizend vogels bij elkaar.

Aan de punt van het schiereiland dat de baai afsluit ligt een kolonie pelsrobben van tienduizenden dieren. Daar wordt met bootjes en met kajaks heen gevaren, en de robben komen uit zichzelf naar je toe.

Vijftig kilometer naar het zuiden ligt de plek waar de duinen van de Namib recht de Atlantische Oceaan in lopen. Daar kom je alleen met een terreinwagen en alleen met laag water, en dat is de rit die de meeste mensen zich herinneren.

Dertig kilometer naar het noorden ligt een badplaats vol Duitse koloniale gebouwen, met een pier, een vuurtoren en een museum. Dat is de makkelijkste halve dag.

Wat niet kan is het wildpark in het noorden of de rode duinen bij Sossusvlei: die liggen op driehonderdvijftig en zeshonderd kilometer. Dat wordt met een vliegtuig gedaan en niet op een aanlegdag. Wij hebben de afstanden, rijtijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De koude zee en de mist die de woestijn in leven houdt

De zee is hier ongeveer vijftien graden, ook midden in de zomer, en dat komt door een koude stroom die langs deze kust naar het noorden loopt.

Zwemmen doe je dus niet. Wat die stroom wel doet is voedsel van de bodem omhoog brengen, en daarom zit het hier vol vis, robben, dolfijnen en vogels, en wordt er in de lagune ook nog eens oester gekweekt.

Diezelfde koude stroom maakt mist. Die rolt vrijwel elke ochtend het land in en trekt tegen de middag weer op, en hij komt tot ver in de woestijn.

Dat is de reden dat er in de Namib iets leeft. Het regent er vrijwel nooit, en de dieren en planten daar drinken condens: er is een kever die zich met zijn kop naar beneden op een duintop zet zodat de mist op zijn rug samenkomt en naar zijn mond loopt.

Neem dus een jas mee, ook in januari. De ochtend aan deze kust is grijs en koel, en dat verrast bijna iedereen die naar Afrika komt.

Januari is de topmaand, in augustus en september ligt er niets

januari telt eenendertig aanlopen, maart achtentwintig, februari eenentwintig en november twintig. In juli en december komt er een schip, in augustus en september geen enkel.

Dat is geen weerkwestie maar een routekwestie. Deze haven ligt op de lijn tussen Europa of Azie en Kaapstad, en die reizen worden in het noordelijke winterhalfjaar gevaren.

Vierendertig van de 142 reizen vertrekken uit Kaapstad, dertien uit Hongkong, elf uit Sydney en tien uit Mallorca. Dat is dus geen bestemming maar een doorgang.

Het weer werkt in dezelfde richting mee: van december tot maart is het warmst, al blijft het door de zeestroom ook dan mild, en van juni tot september is het koeler en mistiger.

Van de 142 reizen dragen er honderddrieentwintig Europa als vaargebied. Bij honderdzeventien klopt dat gewoon, want die doen een Europese haven aan; bij de andere zes staat er geen enkele Europese haven in de route, en bij alle zes zit er wel een Brits of Frans overzees gebied in, zoals Sint-Helena of Reunion. Of dat de verklaring is, staat niet in de gegevens.

Waar je op moet letten

• Let op de taal aan boord. Ruim een kwart van de reizen hierheen is van een Duitstalige rederij.
• Neem een jas mee, ook in de zomer. De ochtendmist en de koude zeestroom houden het hier fris.
• Etosha en Sossusvlei zijn te ver voor een aanlegdag; reken op driehonderdvijftig tot zeshonderd kilometer.
• De duinen bij Sandwich Harbour hangen van het getij af. Boek dat vroeg, want er kunnen er maar weinig tegelijk heen.
• In augustus en september ligt hier geen enkel schip.
• Vier reizen hebben een onmogelijke reisduur. Ga af op de datums, niet op het aantal nachten.