Cruises naar Vodice

In augustus komt hier niets, en dat zegt iets over een rederij en niet over Kroatie

Er komen 70 reizen langs in Vodice en er vertrekt er geen enkele. In augustus staat de teller op nul.

Mei telt veertien aanlopen en oktober zeventien, en daartussen ligt een zomer met negen in juli en niets in augustus. Voor een Kroatisch badplaatsje aan de Adriatische Zee is dat het omgekeerde van wat je verwacht.

Wij hebben dat patroon in deze reeks zeven keer gemeld, bij Trogir, Bonifacio, Port-Vendres, Sanary-sur-Mer, Cesme, Tunis en Lipari. Op die laatste pagina moesten wij onze eigen waarneming bijstellen.

Daar staan namelijk twee records voor hetzelfde eiland op twee kilometer van elkaar: het ene heeft drie aanlopen in augustus en het andere veertien. Hetzelfde eiland, dezelfde baai, tegengestelde augustus.

Deze pagina bevestigt die bijstelling. Alle eenenvijftig reizen hier komen van een enkele rederij, en als die in augustus met haar schepen elders vaart, staat deze teller op nul.

Het is dus geen eigenschap van kleine mediterrane havens maar van vaarschema's. Wij hebben die dip nooit als verklaard gepresenteerd, en wij weten nu waar wij hem niet moeten zoeken.

Een rederij, en lange reizen

Alle eenenvijftig reizen komen van dezelfde Amerikaanse rederij met schepen van ongeveer zeshonderd passagiers.

Dat maakt dit weer een van de records waar er niets te vergelijken valt. Wij hebben eerder nageteld dat van alle havens met vijftig of meer reizen er achtentwintig zijn waar rederij, reisduur en vertrekhaven alle drie een enkele waarde hebben; hier is de rederij enkelvoudig en de rest niet.

De reizen zijn lang. Dertien duren eenentwintig nachten en dertien achtentwintig nachten, en er zitten er van vijfendertig en zesendertig nachten bij; slechts vijf duren zeven nachten.

Twintig reizen beginnen in Piraeus, acht in Venetie en acht in Istanbul. Dat zijn de grote lussen door de oostelijke Middellandse Zee.

De prijzen lopen van vijfduizend achtennegentig euro tot eenenveertigduizend honderdacht, en bij twee van de eenenvijftig reizen ontbreekt het bedrag. Dat is een dekking van zesennegentig procent, en die ondergrens is hoog omdat er alleen kleine luxeschepen komen.

Er is geen cruisekade. De schepen liggen voor de ankers in de baai en je gaat met een tender aan land.

De stad met de kathedraal zonder mortel

Op elf kilometer van deze plaats ligt een stad met een kerk die op een ongewone manier is gebouwd.

Die kathedraal is tussen 1431 en 1536 opgetrokken en er zit geen mortel in en geen hout. Zij bestaat volledig uit in elkaar gepaste steenblokken en platen, ook het gewelf en de koepel, en dat is in Europa uniek.

Aan de buitenkant loopt een fries met eenenzeventig gebeeldhouwde koppen langs de apsissen. Dat zijn gewone mensen uit de stad, geen heiligen, en de gezichten zijn zo persoonlijk dat men ze als portretten opvat.

Waarom zij daar staan weet niemand zeker. Er is geopperd dat het inwoners zijn die aan de bouw hebben meebetaald en dat het een lijst van geldschieters in steen is.

De kerk staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst. Aan de ingang van het kanaal naar die stad ligt daarnaast een Venetiaans fort uit 1540 dat sinds 2017 ook op die lijst staat.

Die stad heeft nog iets: zij was in 1895 een van de eerste ter wereld met straatverlichting op wisselstroom uit een waterkrachtcentrale. Die centrale stond aan de rivier verderop en zij is twee dagen na die bij de Niagara in bedrijf gegaan.

Watervallen en negenentachtig eilanden

Op ongeveer twintig kilometer landinwaarts ligt een nationaal park waar een rivier over een reeks kalkterrassen naar beneden komt.

Het water is er kalkrijk en zet een laag af op mos en plantenresten, waardoor de drempels langzaam aangroeien. Zo zijn er zeventien watervallen boven elkaar ontstaan, met poelen ertussen.

Er lopen vlonderpaden overheen en langs. Zwemmen mocht er jarenlang en is sinds 2021 verboden om de aangroei te beschermen.

Zeewaarts ligt een tweede nationaal park met negenentachtig eilanden, eilandjes en riffen die vrijwel allemaal kaal zijn. Er groeit niets dan gras en salie, en er staan stenen muurtjes van herders die er eeuwenlang schapen lieten grazen.

Aan de buitenkant van die eilanden lopen kliffen van tot honderd meter loodrecht de zee in. Daar wordt met bootjes langs gevaren en dat is de gebruikelijke uitstap.

De plaats zelf is een badplaatsje van ongeveer zesduizend inwoners met een boulevard, een kerk uit 1746 en een strandpromenade. Het is in een half uur bekeken en het is niet de reden dat het schip hier ligt.

Praktisch

Er wordt 6 maanden per jaar aangelegd en oktober is met zeventien de drukste maand.

Dat najaar past bij wat wij elders in deze zee hebben gemeten: vijftien van de zestien grote Griekse havens hebben hun piek ook in september of oktober. De Adriatische Zee volgt dat patroon.

De vaargebieden kloppen: Europa, de Middellandse Zee en de Griekse Eilanden bij alle eenenvijftig. Dat laatste is te verdedigen omdat vrijwel al deze reizen ook Griekse havens aandoen; twintig beginnen zelfs in Piraeus.

De vijftien reizen onder de westelijke Middellandse Zee zijn de langere, die doorvaren naar Barcelona of Monte Carlo; vier reizen beginnen daar ook.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Kotor, Athene (Piraeus), Nafplion en Venetie. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Neem waterschoenen mee als je naar de watervallen gaat; de vlonders zijn glad en de oevers zijn van steen.

Waar je op moet letten

• In augustus komt hier niets. Dat ligt aan de rederij en niet aan de plaats.
• Er vaart hier een rederij. Er valt weinig te vergelijken.
• Je komt met een tender aan land. Er is geen kade.
• De kathedraal ligt elf kilometer verderop en is het bezoeken waard.
• Zwemmen bij de watervallen mag niet meer. Dat is sinds 2021 verboden.
• Het dorp is in een half uur bekeken. Het gaat om wat eromheen ligt.