Cruises naar Tangalooma Island

De laagste bovengrens van de hele site

Er komen 28 reizen langs in Tangalooma Island en er vertrekt er geen enkele. Bij dertig van die eenendertig staat een prijs, en de duurste is negenhonderd euro.

Wij hebben dat nagerekend over alle negenhonderdzesenzeventig havens op deze site met vijfentwintig of meer geprijsde reizen. Dit is de enige waar de duurste reis onder de duizend euro blijft.

De nummer twee komt op veertienhonderdtien uit en de nummer drie op vijftienhonderdzesenzeventig. Er zit dus een gat tussen deze pagina en de rest.

De verklaring staat in de duur en de vertrekhaven. Vijfentwintig van de eenendertig reizen duren vier nachten en alle eenendertig vertrekken uit Sydney; dit is het korte weekendaanbod van een enkele rederij.

De goedkoopste staat op driehonderdvierentwintig euro. Voor vier nachten met volpension is dat een bedrag waar op deze site verder weinig tegenover staat.

Dezelfde plek staat twee keer, en de rederij verklaart het niet

Op tweeduizend zeshonderd meter hiervandaan ligt een tweede record dat naar het eiland zelf is genoemd, met zevenenveertig reizen.

Dat is dezelfde plek: deze naam is die van het strand met het vakantiedorp en de andere die van het eiland waarop het ligt. De overlap tussen de twee is nul.

Bij vrijwel alle splitsingen op deze site kwam dat doordat de ene rederij de ene naam gebruikt en de andere de andere. Hier gaat dat niet op: dezelfde rederij staat met tweeendertig reizen onder deze naam en met vierenveertig onder de andere.

Dat maakt het willekeurig, en dat is voor de lezer lastiger. Bij Leith hebben wij hetzelfde gezien.

Er is nog een verschil dat opvalt. Onder deze naam loopt de prijs tot negenhonderd euro en onder de andere tot ruim zevenduizend, want daar staan ook lange reizen bij. Zoek dus op allebei als je weet wat je zoekt.

Wat een cruise van vier nachten hier inhoudt

Dit is geen bestemming waar je naartoe boekt maar een stop op een korte vaart vanuit Sydney.

Het schip gaat voor de kust voor anker en zet passagiers met sloepen op het strand. Er is geen kade en er is geen dorp; er is een vakantiedorp met een steiger.

Wat je krijgt is een strandag: zwemmen, snorkelen boven de wrakken en een terras. Dat is aardig en het is precies wat er wordt verkocht.

Er is een ding dat vaak in de verwachting zit en dat op een aanloopdag niet lukt. Elke avond komen er wilde dolfijnen naar de steiger die met de hand worden gevoerd, onder toezicht en met een vergunning; dat gebeurt na zonsondergang en dan ligt het schip er niet meer.

Vraag dat na als het de reden is dat je gaat. Overdag zijn die dieren er niet.

Vijftien schepen die met opzet zijn afgezonken

Voor het strand liggen vijftien scheepswrakken op een rij, en die liggen daar niet door pech.

Zij zijn tussen 1963 en 1984 opzettelijk tot zinken gebracht om een luwte te maken waarin kleine boten konden liggen. Het gaat om oude baggerschepen, sleepboten en een ponton, en zij liggen op een paar honderd meter van het strand in ondiep water.

Wat er sindsdien is gebeurd, was niet de bedoeling. De rompen zijn begroeid geraakt en er zit nu koraal, sponzen en een grote hoeveelheid vis in en tussen; het is een van de bekendste snorkelplekken van deze kust geworden.

Je kunt er vanaf het strand naartoe zwemmen, en dat is ongeveer tweehonderd meter. Er staat wel stroming tussen de wrakken en er wordt aangeraden bij laag water en bij stil weer te gaan.

Het eiland zelf is voor achtennegentig procent nationaal park en het is na Fraser Island en North Stradbroke het derde zandeiland ter wereld in grootte. Er ligt geen verharde weg op.

Van walvisstation naar walvissafari

Op de plek waar nu het vakantiedorp staat, is tien jaar lang op walvissen gejaagd.

Tussen 1952 en 1962 stond hier een station waar bultruggen werden verwerkt tot olie en meel. Er zijn in die tien jaar ruim zesduizend dieren aangevoerd.

Het station is in 1962 gesloten, en niet omdat men ermee wilde stoppen. Er waren geen walvissen meer: de populatie langs deze kust was van tienduizenden teruggebracht tot een paar honderd dieren.

Het vakantiedorp is er in 1963 op gebouwd, in de gebouwen van het station. Sinds de jacht is gestopt, is de stand langs deze kust hersteld tot tienduizenden dieren, en er worden nu vanaf datzelfde strand tochten aangeboden om ze te bekijken.

Dat is een ongemakkelijke maar hoopgevende geschiedenis, en zij wordt hier ook zo verteld. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De duurste reis hier kost negenhonderd euro, de laagste bovengrens van deze site.
• Zoek ook onder de naam van het eiland; daar hangen zevenenveertig andere reizen aan.
• De dolfijnen komen na zonsondergang, als het schip er niet meer ligt.
• Er is geen kade; je gaat met sloepen op het strand.
• De wrakken liggen tweehonderd meter uit de kust; let op de stroming.
• Vijfentwintig van de eenendertig reizen duren vier nachten.