Cruises naar Sakata

Vijfenvijftig van de negenenvijftig reizen beginnen in Tokio

Er komen 52 reizen langs in Sakata en er vertrekt er geen enkele. Waar die reizen vandaan komen is opvallend eenduidig.

Vijfenvijftig van de negenenvijftig beginnen in Tokio. De overige vier komen uit Vancouver, Sydney en Hongkong, en dat zijn wereldreizen.

Dat is een hoger aandeel dan wij op vrijwel enige andere pagina hebben gezien. Het betekent dat dit vrijwel uitsluitend een stop is op rondreizen die Japan tegen de klok in of met de klok mee omvaren.

Dat is ook aan de reisduur te zien. Veertien reizen duren veertien nachten en elf duren achtentwintig nachten, en die laatste groep is voor een Japanse haven ongewoon groot; er zitten veertien verschillende lengtes in.

Deze haven ligt aan de kant van Japan die de meeste bezoekers niet zien. De Japanse Zee-kust wordt in de reisfolders overgeslagen ten gunste van Tokio, Kyoto en Hiroshima, en juist die rondreizen komen hier langs.

De prijzen lopen van tienhonderdzevenenzeventig euro tot zestienduizend zeshonderdnegenenzeventig, en bij elf van de negenenvijftig reizen ontbreekt het bedrag.

Twee pieken, en de tweede is niet wat je denkt

Er wordt 10 maanden per jaar aangelegd, met april op veertien, september op elf en oktober op tien.

Die eerste piek is de kersenbloesem. Die trekt vanaf eind maart van zuid naar noord over Japan en bereikt deze breedte in de tweede helft van april, later dan Tokio en Kyoto.

De tweede piek in september en oktober is het herfstblad, en dat gaat precies andersom: dat begint in het noorden en zakt naar het zuiden. Deze streek is daardoor in beide seizoenen goed getimed, en dat verklaart de dubbele piek.

Wat er tussenin gebeurt is opmerkelijk. Mei telt een aanloop, juli een en augustus twee, terwijl juni er zeven heeft.

Die zomerdip komt door de regentijd, die hier van half juni tot half juli valt, en daarna door de hitte en de tyfoons van augustus. In december en januari komt er niets: dan ligt deze kust vol sneeuw en staat er zware zee.

De vaargebieden kloppen. Azie bij alle negenenvijftig, en de acht onder China horen bij reizen die ook Busan of een Chinese haven aandoen.

Rijst, en de negen pakhuizen van 1893

Deze stad is groot geworden met een product en met een scheepstype dat nu niemand meer kent.

Vanaf de zeventiende eeuw voeren er zeilschepen langs deze kust die rijst uit het noorden naar Osaka brachten, via de westkant van Japan en om het zuiden heen. Die schepen dreven handel onderweg, kochten en verkochten in elke haven, en de eigenaren werden er rijk van.

Deze plaats lag aan de monding van de rivier waarlangs de rijst uit het binnenland kwam en werd daardoor de eerste haven van die vaart. Er is een gezegde uit die tijd dat zegt dat deze stad de rijkste van het noorden was.

Aan de haven staat een rij van negen houten pakhuizen uit 1893 waar die rijst werd opgeslagen. Zij zijn gebouwd met dubbele daken en een rij zelkovabomen aan de noordkant, om de graanzolders koel te houden zonder machines.

Die bomen staan er nog en zij zijn inmiddels meer dan honderd jaar oud. De pakhuizen zijn tot in deze eeuw in gebruik gebleven en er zit nu een museum en een winkel in.

Er is daarnaast een koopmanshuis met tuin van de familie die hier de grootste landeigenaar van heel Japan was. Over hen werd gezegd dat je nooit zo rijk kon worden als zij, maar dat je best een heer kon zijn.

De monniken die zichzelf hebben gemummificeerd

Landinwaarts liggen drie bergen die samen een van de oudste bedevaartsroutes van Japan vormen, en daar is iets gebeurd dat elders niet voorkomt.

Die bergen staan voor geboorte, dood en wedergeboorte en worden sinds meer dan veertienhonderd jaar belopen door asceten van een geloofsrichting die het boeddhisme met oudere bergverering vermengt. Naar de eerste berg leidt een trap van tweeduizend vierhonderdzesenveertig treden door een cederbos, met een pagode van vijf verdiepingen die uit de tiende eeuw stamt.

Wat deze streek bijzonder maakt, is wat sommige van die monniken met zichzelf hebben gedaan. Zij aten jarenlang alleen noten, wortels en boomschors om alle vet uit hun lichaam te krijgen, dronken daarna thee van een giftige boomhars om het lichaam voor bacterien onaantrekkelijk te maken, en lieten zich ten slotte levend begraven in een stenen kamer met een luchtbuis en een bel.

Zij bleven die bel luiden zolang zij leefden. Als het luiden ophield, werd de buis afgesloten, en na duizend dagen werd de kamer geopend om te zien of het lichaam ongeschonden was gebleven.

Meestal was dat niet zo. In een handvol gevallen wel, en die lichamen worden sindsdien als levende boeddha's vereerd en zijn in tempels in deze streek te zien.

Het is de enige plek ter wereld waar dit is gedaan, en het is in 1877 verboden. Voor wie het kan verdragen is dit het meest bijzondere wat er in de omgeving van deze haven te zien is.

De berg en de film

Ten noorden van de stad staat een vulkaan van tweeduizend tweehonderdzesendertig meter die vanaf de kade zichtbaar is.

Hij wordt de Fuji van deze streek genoemd, en hij is met zijn voet vrijwel in zee net zo alleenstaand als zijn beroemde naamgenoot. Er ligt tot in de zomer sneeuw op.

De stad zelf is vlak en overzichtelijk, met een oude geishawijk, een houten theater uit 1976 dat in de oude stijl is gebouwd, en een vismarkt aan de haven.

Deze plaats is verder bekend als de plek waar de film is opgenomen die in 2009 de Oscar voor de beste niet-Engelstalige film won. Die gaat over een werkloze cellist die noodgedwongen bij een begrafenisonderneming gaat werken en daar het rituele wassen van overledenen leert, en hij is grotendeels hier gedraaid.

Er zijn locaties uit die film te bezoeken, waaronder het gebouw dat als kantoor diende. Dat is een van de weinige dingen waar deze stad bij buitenlandse bezoekers om bekendstaat.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Busan, Zuid-Korea, Tokyo, Japan, Hakodate, Japan en Nagasaki, Japan. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Vrijwel elke reis begint in Tokio. Dit is een stop op een rondreis.
• April is de bloesem, september en oktober het herfstblad. Daartussen is het rustig.
• De pakhuizen liggen aan de haven en zijn te voet te doen.
• De heilige bergen kosten een halve tot hele dag.
• In december en januari komt hier niets. Dan ligt de sneeuw.
• De vaargebieden kloppen. Hier hoef je niet op te letten.