Cruises naar Road Bay

Het punt ligt in Egypte

Wij hebben de coordinaten van alle havens in dit bestand nagerekend, en bij deze baai staan zij op een heel ander werelddeel.

Het land staat goed op Anguilla. Het punt staat op vijfentwintig graden noorderbreedte en tweeendertig graden oosterlengte, en dat is zeven kilometer van Luxor aan de Nijl.

Tussen dat punt en deze baai ligt negenduizend zeshonderdvierentachtig kilometer. Dat is geen naamgenoot maar een punt dat nergens op slaat; wij kunnen niet vaststellen hoe het daar terecht is gekomen.

Dat de reizen wel bij dit eiland horen, staat buiten kijf. De buurhavens liggen allemaal in de Caribische Zee en dit record heeft honderdeen reizen.

Voor jou betekent het dat de kaart misleidt. Ga af op de havenlijst van de reis.

Alle honderdeen reizen dragen de Bahamas

Er komen 103 reizen langs in Road Bay en er vertrekt er geen enkele. Bij alle honderdeen staat de Bahamas als vaargebied.

Deze baai ligt op Anguilla, in de noordoostelijke Caribbean. De Bahamas liggen ruim zeventienhonderd kilometer noordwestelijker, voorbij Cuba en Haiti, en geen van deze schepen komt er.

Wij hebben getest of het aan een andere haven op deze routes ligt, met dezelfde methode die wij overal gebruiken. Dat is niet zo. Gustavia staat op tweeenzeventig van deze reizen mee en draagt het etiket feedbreed bij twintig procent van zijn reizen; Sint Maarten bij eenentwintig procent, Tortola bij zesentwintig en Basseterre bij dertien.

Dit record zelf staat op honderd procent van honderdeen. Het zit dus aan deze naam en niet aan de routes eromheen, en het is een van de schoonste voorbeelden daarvan die wij zijn tegengekomen.

Filter hier dus niet op vaargebied. Ga af op de vertrekhaven: vijfenvijftig reizen beginnen op Sint Maarten, negentien in Miami en dertien in San Juan.

Tweeennegentig reizen dragen Europa, en dat ligt ingewikkelder

Bij tweeennegentig van de honderdeen reizen staat ook Europa. Dat is voor een Caribisch eiland onzin, maar de oorzaak is hier niet zo schoon aan te wijzen.

Dit record staat zelf op eenennegentig procent. Twee havens die vrijwel altijd meevaren staan echter net zo hoog of hoger: Gustavia op vijfhonderdtweeendertig van de vijfhonderdtweeendertig en Jost Van Dyke op eenennegentig procent.

Wij hebben gekeken of het aan de staatkundige band ligt, want dit eiland is Brits en Gustavia is Frans. Dat blijkt het niet te zijn: Fort de France op Martinique, dat net zo goed Frans is, staat op eenentwintig procent, en dat is lager dan het onafhankelijke Antigua met zesendertig procent en Barbados met veertig.

Wat wel opvalt is dat de havens die op honderd procent staan allemaal kleine ankerplaatsen zijn waar alleen jachten en kleine schepen komen. De grote Caribische havens zitten rond de dertig tot veertig procent, en dat is de achtergrondwaarde.

Welke van die twee het is, kunnen wij hier niet uit elkaar halen, omdat deze havens vrijwel altijd samen op dezelfde reis staan. Wij zeggen daarom niet meer dan dit: het klopt niet, en de oorzaak staat niet vast.

Alleen zeilschepen en kleine schepen, en dat komt door de baai

De rederijen die hier aanleggen zijn Windstar Cruises, Explora Journeys, Star Clippers en Seabourn. Zevenenveertig aanlopen komen van de grootste en eenendertig van de tweede.

Er staat geen enkele grote naam bij en twee van de vier grootste varen met zeilschepen. Dat is geen keuze maar een gevolg van de plek: dit is een open rede aan de noordwestkust en er ligt geen cruisekade. Schepen ankeren en zetten hun passagiers met sloepen aan wal.

Zevenendertig van de reizen duren zeven nachten en drieendertig veertien. De prijzen lopen van tweeduizend veertig euro tot dertienduizend negenhonderdzestig, en bij slechts drie reizen ontbreekt het bedrag.

Dat laatste is hier de uitzondering die het vermelden waard is. Op de meeste pagina's ontbreekt bij een kwart tot driekwart van de reizen de prijs; hier is het drie procent, en dat maakt vergelijken op deze pagina wel zinvol.

Er wordt 7 maanden per jaar aangelegd. december telt achtentwintig aanlopen, januari tweeentwintig en februari achttien. Van mei tot en met september komt hier niets, en dat is het orkaanseizoen.

Het eiland dat vocht om kolonie te blijven

Dit eiland heeft in 1967 iets gedaan wat verder nergens is gebeurd: het kwam in opstand om Brits te blijven.

Londen wilde het samenvoegen met Saint Kitts en Nevis tot een zelfstandige staat. De bewoners hier wilden dat niet, omdat zij vonden dat het bestuur daar niets voor hen deed en zij hun belastinggeld nooit terugzagen.

Zij hebben de politie van Saint Kitts het eiland afgezet, een eigen bestuur uitgeroepen en twee jaar lang op eigen houtje geregeerd. In maart 1969 landden er Britse parachutisten, en met hen kwamen enkele tientallen Londense agenten in gewoon uniform.

Er is niet gevochten. De bevolking stond op het strand te juichen omdat de Britten kwamen, wat de journalisten die waren meegekomen behoorlijk in verwarring bracht.

Het is uitgelopen op wat de eilanders wilden: een eigen band met Londen, los van Saint Kitts. Dit is sindsdien een Brits overzees gebied gebleven en dat is het vandaag nog.

Drieendertig stranden en verder vrijwel niets

Dit is een kalkstenen plaat van zesentwintig bij vijf kilometer, en het hoogste punt haalt vijfenzestig meter.

Er zijn geen rivieren, geen bergen en geen regenwoud. De grond is dun en er is nooit een plantage-economie van betekenis geweest, en dat heeft dit eiland arm gehouden terwijl de buren suiker verbouwden.

Wat er wel is, is zand. Er liggen drieendertig stranden van wit koraalzand met helder water ervoor, en dat is de hele reden dat er schepen komen. Een van die stranden aan de noordoostkant staat al jaren in de wereldlijstjes.

Vanaf deze baai vertrekken bootjes naar twee onbewoonde zandbanken voor de kust, met een strandtent erop en verder niets. Dat is de bekendste uitstap hier en zij duurt een halve dag.

De nationale sport is niet cricket maar het zeilen met open houten sloepen, die met een grote bemanning en veel ballast tegen elkaar racen. Dat gaat terug op de vissersboten en er wordt zwaar op gewed.

Aan de baai zelf ligt een dorp bij een zoutmeer, waar tot 1985 zout werd gewonnen en naar Trinidad verscheept. Daar zitten de strandtenten. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De coordinaten van dit record kloppen niet. Ga af op de havenlijst en niet op de kaart.
• Filter niet op vaargebied. Alle reizen staan onder de Bahamas, en dat klopt niet.
• Je komt met een sloep aan land. Dit is een ankerplaats, geen kade.
• Er vertrekt hier niets. De vertrekhavens zijn Sint Maarten en Miami.
• Van mei tot en met september komt hier niets. Dat is het orkaanseizoen.
• Bijna alle reizen hebben wel een prijs; dat is hier de uitzondering in positieve zin.
• Dit eiland is duur. Reken op strandtentprijzen, niet op marktprijzen.