Cruises naar Reunion

Hier staat de eilandnaam als haven, en de echte kade staat er drie keer los in

Er komen 85 reizen langs in Reunion en er vertrekt er geen enkele. Wat hier als haven staat is de naam van het eiland.

De werkelijke aanlegplaats ligt aan de noordwestkust en staat daarnaast nog drie keer apart in het bestand, onder de naam van de havenplaats zelf, onder die van de landtong ernaast en onder die van de aangrenzende gemeente. Die drie dragen samen vierenveertig reizen; dit record draagt er achtentachtig.

Anders dan bij Corsica of Sicilie, waar wij om deze reden geen pagina schrijven, levert dat hier geen onduidelijkheid op. Die drie namen slaan namelijk op hetzelfde havengebied: zij liggen naast elkaar aan dezelfde baai, binnen enkele kilometers.

Er is op dit eiland maar een haven waar een cruiseschip kan liggen, en daar kom je dus aan, ongeacht welke naam er op je reisschema staat. Zoek wel op alle vier de namen, want samen gaat het om honderdtweeendertig reizen.

Die kade ligt ongeveer twintig kilometer van de hoofdstad en vijfendertig van de badplaats aan de westkust. Er is hier geen centrum om in te lopen; je hebt vervoer nodig.

Het drukste seizoen valt samen met het cycloonseizoen

Er wordt 9 maanden per jaar aangelegd. januari telt drieentwintig aanlopen, februari eenentwintig en maart veertien.

Dat is de zuidelijke zomer, en het is meteen de periode waarin in dit deel van de Indische Oceaan de cyclonen langstrekken. Die loopt hier ruwweg van november tot april.

Dat is geen reden om niet te gaan, want de kans dat er juist op jouw dag een langskomt is klein. Het is wel de verklaring waarom een aanloop hier soms wordt geschrapt of omgezet, en het is goed dat vooraf te weten.

Er hoort een cijfer bij dat de omvang duidelijk maakt. Dit eiland houdt verschillende wereldrecords voor regenval; op een hooggelegen meetpunt is tijdens een cycloon in januari 1966 in vierentwintig uur meer dan achttienhonderd millimeter gevallen, ruim twee keer wat er in Nederland in een heel jaar valt.

In juli, augustus en september komt hier niets. Dat is de zuidelijke winter en dan varen deze schepen elders.

Zestien van de achtentachtig reizen duren veertien nachten en vier vijfentwintig. Vijftien beginnen in Kaapstad, twaalf in Southampton en tien elk in Port Louis en Hongkong. De prijzen lopen van dertienhonderdvijfenveertig euro tot negenendertigduizend tweehonderdzestig, en bij twaalf reizen ontbreekt het bedrag.

De vulkaan waar je naartoe kunt lopen

Aan de zuidoostkant van dit eiland ligt een van de actiefste vulkanen ter wereld, en het bijzondere is dat je er dichtbij kunt komen.

Hij barst gemiddeld een paar keer per jaar uit, en die uitbarstingen blijven vrijwel altijd binnen een oude ingestorte krater van tien kilometer breed die aan een kant open is naar zee. De lava loopt daar naar beneden zonder iemand te bedreigen.

Daardoor wordt zo'n uitbarsting hier een uitje. Als hij loopt rijden de mensen erheen, en er zijn uitzichtpunten langs de weg waar je de stroom in het donker kunt zien.

Als hij niet loopt, wandel je de krater in. Er loopt een pad vanaf een parkeerplaats over de bodem naar de kegel, en dat is een tocht van vijf tot zes uur heen en terug over stollava.

Wat je onderweg passeert is een landschap dat op geen enkele andere plek op het eiland lijkt: zwart en rood gesteente, geen begroeiing en een vlakte die de omvang wegneemt. De weg erheen gaat door hoogland met heide.

Reken op een hele dag, want de kade ligt aan de andere kant van het eiland en het is ruim twee uur rijden. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De drie ketels en het dorp zonder weg

In het midden van het eiland staat een uitgedoofde vulkaan van ruim drieduizend meter, en daaromheen zijn drie enorme kommen ingestort.

Dat zijn dalen met wanden van honderden meters, en in twee ervan liggen dorpen die met een weg bereikbaar zijn: een via een reeks haarspeldbochten en een door een tunnel en langs watervallen.

De derde is dat niet. Daar wonen ongeveer achthonderd mensen in gehuchten zonder enige weg ernaartoe. Wie er komt, loopt over een bergpad of gaat met een helikopter, en de bevoorrading gaat door de lucht.

Dat is voor Europa uniek: dit is Frans grondgebied en Europese buitenrand, met een gemeente waar geen auto kan komen. De post gaat er te voet in.

Dat hele gebied, ongeveer veertig procent van het eiland, staat sinds 2010 op de werelderfgoedlijst. Vanaf de kust zie je er niets van; je moet omhoog.

Voor een aanlegdag is de bereikbare van de drie kommen de beste keus. Dat is een halve tot hele dag met veel bochten, en wie snel wagenziek wordt moet het overslaan.

De jongen die de vanille mogelijk maakte

Op dit eiland is in 1841 iets bedacht dat de wereldwijde handel in een van de duurste specerijen heeft mogelijk gemaakt.

De vanilleorchidee komt uit Midden-Amerika en werd daar bestoven door een insect dat elders niet leeft. Overal waar de plant naartoe werd gebracht groeide zij wel, maar zij droeg geen vrucht.

Een twaalfjarige tot slaaf gemaakte jongen op dit eiland ontdekte dat je met een dun stokje een vliesje in de bloem kunt oplichten en de bestuiving met de hand kunt doen. Dat werkte, en het duurt een paar seconden per bloem.

Die handeling wordt vandaag nog precies zo uitgevoerd, overal ter wereld waar vanille wordt geteeld. De methode draagt zijn naam.

Hij is in 1848 vrijgelaten toen de slavernij in de Franse koloniën werd afgeschaft, en hij is arm gestorven. Op het eiland staat een standbeeld en er zijn plantages met rondleidingen waar de bestuiving wordt voorgedaan.

Waar je op moet letten

• Zoek ook op de drie andere namen; samen gaat het om honderddertig reizen.
• Er is geen centrum bij de kade. Je hebt vervoer nodig.
• Het seizoen valt samen met de cyclonen, van november tot april.
• De vulkaan ligt aan de andere kant van het eiland; reken op een hele dag.
• Zwemmen is aan een groot deel van de westkust verboden vanwege haaien.
• De bergwegen zijn bochtig. Wie snel wagenziek wordt kan beter beneden blijven.