Cruises naar Rabaul

De helft van dit aanbod is een wereldreis

Er komen 68 reizen langs in Rabaul en er vertrekt er geen enkele. Zesenveertig van die negenentachtig duren zestig nachten of langer.

Dat is meer dan de helft, en het is de sleutel tot deze pagina. Wat hier langskomt is voor een groot deel geen rondreis maar een wereldreis die een dag stopt, met reizen van zevenennegentig, achtennegentig en negenennegentig nachten.

Dat verklaart ook de maandtabel, die anders raar zou lezen. januari telt zesendertig aanlopen tegen nul in mei, juni en oktober, en dat lijkt op een seizoen dat er niet is.

Die telling gaat over de vertrekdatum van de reis en niet over de dag dat het schip hier ligt. Zevenentwintig van die zesendertig januarireizen duren zestig nachten of meer, en die zijn hier dus pas in maart of april.

Wereldreizen vertrekken vrijwel allemaal in januari, uit Southampton, San Francisco, Sydney of Los Angeles, en dat is precies wat je in de vertrekhavens hier terugziet. Lees die maandtabel dus met die kanttekening.

De prijzen lopen van tweeduizend negenhonderdzestig euro tot eenentachtigduizend negenhonderdzevenennegentig, en bij tweeentwintig reizen ontbreekt het bedrag. Die bovenkant hoort bij zo'n wereldreis en zegt niets over een gewone reis hierheen.

Een haven in een vulkaankrater

Het schip vaart hier een baai binnen die geen gewone baai is: het is een ingestorte vulkaankrater die is volgelopen met zee.

Die krater is ongeveer acht bij veertien kilometer en de wanden lopen tot enkele honderden meters op. Er zit een nauwe opening in aan de oostkant, en daardoor kom je binnen.

Wat je vanaf het dek ziet is een ring van bergen met daarin diep water. Het is een van de beste natuurlijke havens ter wereld en het is de reden dat hier achtereenvolgens Duitsers, Australiers en Japanners hun basis hebben gehad.

Op de rand van die krater staan nog twee actieve toppen. Een daarvan is een vlakke aslegel die rookt, en de andere ligt aan de overkant van de doorvaart.

Bij het binnenvaren passeer je die kegel op enkele honderden meters. Sta daarvoor aan dek, want dit is het bijzonderste van de dag.

De stad die in 1994 onder de as is verdwenen

Op 19 september 1994 barstten die twee toppen tegelijk uit, en dat is voor deze plaats het einde geweest.

Er was gelukkig een waarschuwing. De grond had dagen gebeefd en er is op eigen initiatief geevacueerd voordat de overheid het bevel gaf; van de dertigduizend inwoners zijn er daardoor maar enkele omgekomen.

Wat volgde was een asregen die dagen aanhield. Natte as is zwaar, en de daken van vrijwel de hele stad zijn eronder bezweken. Straten lagen meters diep onder een grijze massa.

De stad is nooit hersteld. Het bestuur van de provincie is verplaatst naar een plaats twintig kilometer verderop, en wat hier is teruggekomen is een fractie van wat er stond.

Je rijdt er nu doorheen: half begraven gebouwen, een hotel waarvan de bovenverdieping boven de as uitsteekt, en een begraafplaats die is uitgegraven. Op de vlakte eronder ligt nog steeds een laag as waar niets op groeit.

De vulkaan is in 2014 opnieuw uitgebarsten, met een aswolk van achttien kilometer hoog. Er wordt permanent gemeten en er is een waarnemingspost die te bezoeken is.

Vijfhonderd kilometer tunnel

Deze baai is in de Tweede Wereldoorlog de grootste Japanse basis van de Stille Oceaan geweest, en dat is aan de grond nog te zien.

Japan nam de plaats in januari 1942 en bouwde haar uit tot een steunpunt met vijf vliegvelden en op het hoogtepunt ongeveer honderdduizend man. Vanaf hier werden de aanvallen op Nieuw-Guinea en de Salomonseilanden gevoerd.

Toen de geallieerde bombardementen begonnen, ging alles ondergronds. Er is met de hand een netwerk van tunnels in de zachte aslagen gegraven dat op honderden kilometers wordt geschat, met ziekenhuizen, opslagplaatsen en werkplaatsen erin.

In een van die tunnels staan nog vijf landingsvaartuigen op een rij, die er destijds in zijn gereden om ze uit het zicht te houden en die er nooit meer uit zijn gekomen. Dat is de bekendste bezienswaardigheid hier.

De geallieerden hebben de basis uiteindelijk niet ingenomen maar overgeslagen en afgesneden. Die honderdduizend man zaten hier tot de overgave in 1945 vast, en zij zijn zichzelf gaan voeden met tuinen op de hellingen.

Er is een bunker die als commandopost van een Japanse admiraal wordt aangewezen, en het vliegveld hier is de plek waar diezelfde admiraal in april 1943 opsteeg voor de vlucht waarop zijn toestel is neergehaald. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Wat er verder te doen is

Deze provincie was tot 1914 de hoofdstad van Duits Nieuw-Guinea, en daar zijn nog restanten van te zien: een begraafplaats, een enkel gebouw en straatnamen.

Wat levendiger is, is de plaatselijke cultuur. De bevolkingsgroep hier kent maskergenootschappen waarvan de leden in kostuums van bladeren en schors verschijnen, met hoge geschilderde maskers, en die treden bij gelegenheden op.

In het binnenland woont een groep die bekend is om een nachtelijke dans waarbij mannen met enorme maskers door en over een vuur springen. Dat wordt tegenwoordig ook voor bezoekers gedaan.

Er wordt hier daarnaast nog met schelpengeld betaald, naast de gewone munt. Dat zijn schelpen aan rotanringen, en er bestaat een vaste wisselkoers voor.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Cairns, Sydney, Australië, Hong Kong en Singapore. Dat is een lijst die de halve Stille Oceaan beslaat, en dat komt doordat het om wereldreizen gaat.

Waar je op moet letten

• De maandtabel telt vertrekdatums. De helft van de reizen duurt zestig nachten of meer.
• Sta aan dek bij het binnenvaren. Je vaart een vulkaankrater in.
• De stad is in 1994 verwoest. Verwacht geen winkelstraat.
• Er vertrekt hier niets. Dit is altijd een tussenstop.
• Neem contant geld mee; er is hier weinig geregeld voor kaartbetaling.
• De vulkaan is actief. Aanlopen kunnen bij activiteit vervallen.