Cruises naar Puerto Princessa, Palawan

Veertig procent van de aanlopen valt in januari

Er komen 95 reizen langs in Puerto Princessa, Palawan en er vertrekt er geen enkele. Zesendertig van die eenennegentig vallen in januari.

Anders dan bij een aantal andere pagina's die wij hebben nagelopen, gaat het hier niet om lange wereldreizen waarvan de vertrekmaand niets zegt. Vijftien van de reizen duren veertien nachten, zeven twaalf en vijf elf, dus dit is echt de piek.

De reden is het weer. Op deze eilanden loopt het regenseizoen ruwweg van juni tot en met oktober, met tyfoons in de nazomer, en van december tot mei is het droog. In mei tot en met september komt hier dan ook niets.

Dertig reizen beginnen in Hongkong en twintig in Singapore. De prijzen lopen van zevenhonderdnegen euro tot zevenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij achttien reizen ontbreekt het bedrag.

Bij tachtig van de eenennegentig reizen staat China als vaargebied, en dat leest bij de Filipijnen vreemd. Wij hebben het nagerekend en het klopt: alle tachtig doen werkelijk Hongkong of een Chinese haven aan, en Hongkong staat op alle tachtig mee.

De coordinaten kloppen ook, en er staat geen tweede record met deze naam. Dat is bij het nalopen van deze havens niet vanzelfsprekend.

Een rivier van acht kilometer onder een berg door

De reden dat schepen hier aanleggen ligt tachtig kilometer noordelijker, en het is geen strand.

Daar loopt een rivier onder een kalkstenen bergrug door voordat hij in zee uitkomt. Het bevaarbare deel is ruim acht kilometer lang, en dat is het langste ondergrondse riviertraject ter wereld waar je in kunt varen.

Je gaat het in met een houten kano met een roeier, met helm en zaklamp. Er is verder geen verlichting; de roeier schijnt bij en vertelt wat je ziet.

Wat je ziet zijn zalen van tientallen meters hoog met druipsteen, kalkformaties en kolonies vleermuizen aan het plafond. Op sommige plekken raakt het gewelf bijna het water en moet je bukken.

Het is sinds 1999 werelderfgoed en het is in 2012 tot een van de nieuwe zeven natuurwonderen uitgeroepen. Het aantal bezoekers per dag is aan een maximum gebonden en er zijn vergunningen voor nodig.

Reken op een hele dag: twee uur rijden heen, een bootje over zee naar de ingang, ruim een uur in de grot en dan hetzelfde terug. Het is een excursie die je vooraf boekt en niet ter plekke regelt.

Het laatste stuk ongerept van dit land

Dit is de langgerekte westelijke provincie van de Filipijnen, en zij wordt daar de laatste grens genoemd.

Zij is ongeveer vierhonderdvijftig kilometer lang en op de meeste plekken nog geen veertig breed, met een bergrug in het midden en ruim tweeduizend kilometer kustlijn met zeventienhonderd kleinere eilanden eromheen.

Er wonen ongeveer een miljoen mensen op een oppervlakte zo groot als Nederland, en het grootste deel van het binnenland is bos. Dat is in dit land uitzonderlijk, want elders is het merendeel gekapt.

Wat daaruit volgt is het onderwaterleven. Voor deze kust ligt een van de rijkste rifgebieden ter wereld, en het bekendste stuk daarvan ligt honderdvijftig kilometer uit de kust in open zee.

Dat gebied is alleen met een duikboot te bereiken die er meerdere dagen blijft liggen, en alleen tussen maart en juni. Voor een aanlegdag is dat niets, maar het verklaart waarom deze provincie bij duikers een naam heeft.

Dichterbij ligt een baai met een reeks eilandjes waar met bootjes tussendoor wordt gevaren en gesnorkeld. Dat is een halve dag en het is de gewone tweede excursie hier.

De gevangenis zonder muren

Op ongeveer twintig kilometer van de stad ligt iets wat op de meeste plekken ondenkbaar zou zijn.

Daar staat sinds 1904 een strafkolonie van ruim driehonderd vierkante kilometer waar geen muur en geen hek omheen staat. De gevangenen werken er op het land, houden vee en wonen in dorpen; wie zich goed gedraagt, mag zijn gezin laten overkomen.

Het idee was dat werk en verantwoordelijkheid beter werken dan opsluiting, en het stelsel loopt in kringen af: gesloten, half open, en een deel waar mensen met hun familie op een eigen stuk grond zitten.

Bezoekers kunnen er komen. Er wordt handwerk verkocht dat de gevangenen zelf maken, en dat is voor veel mensen een ongemakkelijk maar leerzaam bezoek.

Of je dat wilt is een eigen afweging. Wij vermelden het omdat het als excursie wordt aangeboden en omdat het goed is te weten waar je dan naartoe gaat.

De veertiende december 1944

In deze stad is aan het eind van de oorlog iets gebeurd dat er nog wordt herdacht, en dat hoort bij een eerlijk beeld van de plek.

Er zat hier een Japans kamp met ongeveer honderdvijftig Amerikaanse krijgsgevangenen, die aan het vliegveld hadden moeten werken. Op 14 december 1944 werd er een luchtalarm gegeven en moesten zij de schuilloopgraven in.

Die zijn vervolgens in brand gestoken. Wie eruit kwam werd neergeschoten. Elf mannen zijn ontsnapt door zich langs de klif naar zee te laten zakken en de baai over te zwemmen.

De overigen zijn omgekomen. Er staat een gedenkteken op de plek, dicht bij het centrum, en het is een van de weinige dingen hier die niet over natuur gaan.

De rederijen die hier aanleggen zijn Oceania Cruises, Silversea Cruises, Holland America Line en Norwegian Cruise Line, met tweeentwintig aanlopen van de grootste. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Singapore, Hong Kong, Manila, Filipijnen en Coron, Filipijnen. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De ondergrondse rivier kost een hele dag en ligt op tachtig kilometer.
• Boek die excursie vooraf. Het aantal bezoekers per dag is beperkt.
• Januari is verreweg de drukste maand; van mei tot september komt hier niets.
• Er vertrekt hier niets. De vertrekhavens zijn Hongkong en Singapore.
• Het China-etiket klopt. Vrijwel elke reis doet ook Hongkong aan.
• Neem contant geld mee; buiten de stad wordt weinig met kaart betaald.