Cruises naar Piran

Hier komt geen enkel groot schip

Er komen 140 reizen langs in Piran en er vertrekt er geen enkele. Wat opvalt is niet dat aantal maar wie het zijn.

Wij hebben de tien rederijen die hier aanleggen nagelopen, en er zit geen enkele grote naam bij. Geen MSC, geen Costa, geen Royal Caribbean, geen Carnival.

Wat er wel ligt zijn Emerald Yacht Cruises, Windstar Cruises, Seabourn en Silversea Cruises, en daarachter Scenic, Ponant, Azamara, Hapag-Lloyd, SeaDream en Ritz-Carlton. Dat zijn zonder uitzondering rederijen die met kleine schepen varen.

Dat is geen toeval en ook geen keuze van die rederijen. Het havenbekken van dit stadje is een jachthaven met een monding van enkele tientallen meters, en daar past niets in wat groter is dan een klein schip.

Bijna de helft van de aanlopen komt van een enkele rederij: zestig van de 140. De schepen die je hier het vaakst ziet liggen zijn Emerald Kaia, Wind Spirit, Emerald Azzurra en Seabourn Ovation.

Slovenie heeft zesenveertig kilometer kust en twee cruisehavens

Dit land heeft de kortste kustlijn van alle landen aan de Adriatische Zee, ruim zesenveertig kilometer, en daar liggen twee plaatsen aan waar cruiseschepen komen.

De andere is Koper, twintig kilometer hiervandaan, en dat is een echte containerhaven met een kade waar de grote schepen wel aan kunnen. Daar staan tweehonderdtweeentachtig boekbare reizen op, ruim twee keer zoveel als hier.

Die twee zijn dus niet elkaars alternatief maar elkaars tegenovergestelde. Kom je met een groot schip naar dit land, dan lig je in Koper en rijd je hierheen met een bus; kom je met een klein schip, dan lig je hier zelf.

Dat scheelt op de dag zelf een half uur rijden per kant en het scheelt ook wanneer je er bent. Wie hier aanlegt, ligt er vaak een avond, en dat is precies wanneer dit stadje op zijn best is.

De buurhavens die het vaakst op dezelfde reis staan zijn Venetie, Dubrovnik, Opatija en Hvar.

Het plein was tot 1894 de haven

Als je aan land stapt sta je binnen twee minuten op het centrale plein, en dat plein is er niet altijd geweest.

Tot het eind van de negentiende eeuw lag daar het binnenhaventje waar de vissersboten in lagen. Het water stond stil, het stonk, en in 1894 is het hele bekken dichtgegooid.

De omtrek van die oude kade is in de bestrating met lichte steen gemarkeerd, dus je kunt op het plein precies zien waar het water heeft gestaan. Het is een ovaal, en daarom is dit plein niet rechthoekig zoals elk ander Italiaans aandoend plein.

In het midden staat het beeld van de violist en componist die hier in 1692 is geboren en die met een sonate over een droom over de duivel beroemd is geworden. Zijn geboortehuis staat aan de rand van hetzelfde plein.

Aan de noordkant staat een rood gotisch huis uit de vijftiende eeuw met een inscriptie die zich laat vertalen als: laat ze maar praten. Het verhaal daarbij gaat over een koopman uit Venetie en een plaatselijk meisje, en of dat klopt weet niemand.

Deze stad is van 1283 tot 1797 Venetiaans geweest, en dat zie je aan alles: aan de ramen, aan de klokkentoren die naar het voorbeeld van de San Marco is gebouwd, en aan het feit dat het Italiaans hier nog steeds een officiele taal is.

De zoutpannen ten zuiden van de stad

Op een kwartier rijden liggen zoutpannen waar sinds de middeleeuwen op dezelfde manier zout wordt gewonnen, en dat is hier het uitstapje dat de moeite waard is.

Het bijzondere zit in de bodem van de bassins. Daar wordt een dunne laag van algen en gips onderhouden die verhindert dat het zout de modder eronder raakt, en die laag wordt met de hand verzorgd.

Daardoor is het zout hier wit en schoon zonder dat het gewassen hoeft te worden, en dat werd al in de veertiende eeuw zo gedaan. Het wordt nog steeds met houten harken binnengehaald.

Het gebied is nu een natuurpark en een beschermd vogelgebied; er broeden en rusten er ruim tweehonderd soorten. Je loopt er over de dijkjes tussen de bassins door.

De fleur de sel die er in de zomer van het wateroppervlak wordt geschept, is het product waar deze streek om bekendstaat. Wij hebben de openingstijden en de tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

September is hier de topmaand, en dat is ongewoon

Er wordt 9 maanden per jaar aangelegd. juli telt zevenentwintig aanlopen, juli zesentwintig, juni vierentwintig en augustus eenentwintig. In november, december en februari komt er niets.

Dat september boven de hoogzomer uitkomt zie je in de Middellandse Zee vaker, en het is hier goed nieuws. De oude stad is klein en de kade waar de kleine schepen liggen ligt midden in het centrum.

De reizen die hier langskomen vallen in twee groepen uiteen: zesendertig van zeven nachten en drieenveertig van veertien. Daartussen zit vrijwel niets.

Bijna alle reizen beginnen in Venetie of Dubrovnik, vierennegentig van de 140 samen, en achttien in Athene. De prijzen lopen van tweeduizend driehonderddrie euro tot eenenveertigduizend honderdacht; bij tweeentwintig reizen staat geen bedrag.

Waar je op moet letten

• Kom je met een groot schip, dan lig je in Koper en rijd je twintig kilometer. Alleen kleine schepen liggen hier zelf.
• De oude stad is autovrij. Dat merk je als bezoeker nauwelijks, want alles ligt op loopafstand van de kade.
• Beklim de klokkentoren voor het uitzicht over de daken, de baai en op een heldere dag de Alpen.
• De zoutpannen kosten een halve dag en zijn met een geboekte rit het makkelijkst te doen.
• September is de drukste maand, en meteen de aangenaamste.
• In november, december en februari komt er geen schip.