Parma ligt in Emilia-Romagna, in het noorden van Italie, ongeveer honderdtwintig kilometer ten zuidoosten van Milaan en een kilometer of dertig ten zuiden van de Po.
Onze coordinaten staan op vierenveertig komma zeven graden noorderbreedte en tien komma een oost, en dat is Parma. Het record klopt.
Het is twee keer dezelfde vaart van acht nachten van Venetie naar Milaan, over de Po, met Verona, Vicenza, Mantua en Cremona als uitstappen onderweg.
Voor Venetie, Verona, Vicenza en Mantua heeft ons bestand een eigen pagina.
Elke reis is een eigen afvaart, dus twee reizen zijn hier ook twee bezoeken: eind augustus en eind september 2026.
Van geen van beide reizen hebben wij een prijs in het bestand.
Parma ligt niet aan de rivier. Dit is een excursie met de bus vanaf de aanlegplaats aan de Po, en die rit kost een uur of langer. Reken op een dagdeel, en op een dag die vooral om eten draait.
De naam van deze stad staat op twee producten die over de hele wereld worden gegeten, en die allebei strikt aan deze streek gebonden zijn.
De harde kaas mag alleen zo heten als hij gemaakt is van melk van koeien uit een afgebakend gebied rond Parma en Reggio Emilia, zonder toevoegingen, in wielen van rond de veertig kilo die minstens een jaar rijpen. Elk wiel wordt gekeurd en gebrandmerkt; wat niet door de keuring komt, krijgt een streep over het merk. In de kaasmakerijen in de omgeving kun je 's ochtends zien hoe de wrongel met de hand uit de ketels wordt gehaald.
De ham wordt gemaakt van achterpoten van varkens uit Noord-Italie, met alleen zout, en rijpt minstens een jaar in de heuvels ten zuiden van de stad, waar de wind van de Apennijnen door de droogzolders trekt. Ook die wordt gekeurd en krijgt een brandmerk met een kroon.
Daarnaast is er een nog zeldzamere ham uit de vochtige polders langs de Po zelf, die in varkensblaas rijpt. Parma is door de Verenigde Naties aangewezen als creatieve stad op het gebied van gastronomie, en het grootste pastabedrijf van Italie heeft hier zijn hoofdkantoor.
Parma is ook een kunststad. In de romaanse kathedraal schilderde Correggio in de jaren twintig van de zestiende eeuw de koepel vol: een draaikolk van wolken, armen en benen, gezien van onderaf, met de hemelvaart van Maria in het midden. Het was zo nieuw dat het niet door iedereen werd begrepen, en er doet een verhaal de ronde dat een kanunnik het vergeleek met een stoofpot van kikkers.
Ernaast staat een achthoekig doopkapel van roze marmer uit de twaalfde eeuw, met beeldhouwwerk dat tot het beste van de romaanse kunst in Italie wordt gerekend.
In het grote paleis van de hertogen staat een theater dat helemaal van hout is gebouwd, in de jaren twintig van de zeventiende eeuw, voor duizenden toeschouwers. Het werd in 1944 bij een bombardement zwaar beschadigd en daarna weer opgebouwd.
De hertogen waren eerst de Farnese, later de Bourbons, en in de negentiende eeuw regeerde hier de tweede vrouw van Napoleon, die na zijn val het hertogdom kreeg. Zij is in Parma nog steeds geliefd, en er is een museum aan haar gewijd.
De provincie is die van Verdi, die in een dorp in de buurt werd geboren, en de stad zelf die van de dirigent Toscanini. Het operahuis van Parma staat bekend om het strengste publiek van Italie: de vaste bezoekers van de bovenste rang laten luid weten wanneer een zanger een noot mist.
Eind augustus is heet in de Povlakte; eind september is aangenamer, en dan begint ook het seizoen van de verse paddenstoelen uit de heuvels.
Van het schip op deze reizen hebben wij geen scheepsgegevens. Het is een klein riviercruiseschip van een Franse rederij, dus reken op Frans aan boord.
Beide reizen dragen Europa en Middellandse Zee. Het eerste klopt; het tweede is ruim genomen voor een vaart over de Po met uitstappen in het binnenland. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Op dit moment staan er geen afvaarten in ons aanbod. Kijk later nog eens, of bekijk alle cruises. Alle cruises →