Cruises naar Parati

Veertien reizen dragen de Noorse Fjorden, en dat is de zesde keer

Er komen 42 reizen langs in Parati en er vertrekt er geen enkele. De coordinaten kloppen tot op driehonderd meter.

Bij veertien van de reizen hier staan de Noorse Fjorden als vaargebied, terwijl dit stadje op drieentwintig graden zuiderbreedte tussen Rio de Janeiro en Sao Paulo ligt.

Dat spoor volgen wij inmiddels lang. Het komt van een record voor een fjord in Labrador dat bij negenenvijftig van zijn negenenvijftig reizen dit etiket draagt en het over hele routes meesleept.

Hier komt het er weer uit en zonder rafelrand. Alle veertien reizen met dat etiket dragen ook dat Labradorrecord, en van de achtentwintig reizen zonder dat record draagt er nul de Noorse Fjorden. Dertien reizen hier vertrekken uit Kangerlussuaq op Groenland.

Dat is de zesde pagina waarop wij dit hebben nagemeten, na Salvador de Bahia, Port of Spain, Patreksfjordur, Iqaluit en Devils Island. Het etiket dekt inmiddels Labrador, Groenland, Frans-Guyana, Trinidad en de hele Braziliaanse kust.

Europa staat er bij zesendertig reizen, en dat is minder eenduidig

Bij zesendertig van de tweeenveertig reizen staat Europa. Daar hebben wij dezelfde toets op gedaan en die pakt anders uit.

Vijfentwintig van die reizen dragen een haven in Frans-Guyana, en dat record staat op zevenenveertig van zevenenveertig met dit etiket. Maar van de zeventien reizen hier zonder dat record dragen er nog elf Europa.

Dat verschil doet ertoe. Bij de Noorse Fjorden bleef er niets over zodra het bronrecord eruit viel; hier blijft ruim de helft staan.

Wij kunnen die elf dus niet aan die ene bron toeschrijven. Wat wij op de pagina van Prickly Pear Island al zagen, geldt hier ook: dit etiket zit breder in de gegevens en is niet tot een enkel record te herleiden.

Praktisch blijft het advies hetzelfde. Filter hier niet op vaargebied maar op vertrekhaven en duur.

Een stadje dat met opzet onderloopt

Wat je hier aantreft is een koloniale binnenstad van een paar honderd huizen die sinds de achttiende eeuw nauwelijks is veranderd.

De straten zijn geplaveid met grote onregelmatige keien waar je slecht op loopt en waar geen auto's mogen komen. Dat plaveisel heeft een reden die je alleen bij springtij ziet.

De straten liggen namelijk met opzet lager dan de kade, met openingen in de kademuur. Bij springtij loopt het zeewater de straten in, spoelt ze schoon en trekt zich met het tij weer terug. Dat is achttiende-eeuwse riolering en zij werkt nog.

Wie op zo'n dag aankomt, loopt dus door tien centimeter water tussen witte huizen met kozijnen in blauw, geel en rood. De bewoners zetten planken voor hun deur en gaan verder.

De hele binnenstad staat sinds 2019 op de werelderfgoedlijst, samen met het bergland erachter, en dat is een van de weinige plaatsingen die zowel om de cultuur als om de natuur is toegekend.

De weg waarover het goud naar Lissabon ging

Dat dit stadje bestaat, komt door wat er achthonderd kilometer landinwaarts in de grond zat.

Toen daar rond 1700 goud werd gevonden, moest het naar de kust en dit was de dichtstbijzijnde beschutte baai. Er is een weg over de bergen aangelegd, met de hand geplaveid door tot slaaf gemaakten, en daarover ging het goud in muilezelkaravanen naar deze haven.

Vanaf de kade voer het naar Lissabon, waar een vijfde deel voor de koning werd afgehaald. Dit stadje was daarmee twee generaties lang een van de rijkste plaatsen van de kolonie.

Delen van die weg liggen er nog, met het plaveisel en de afwatering intact, en je kunt er een stuk overheen lopen. Dat is een wandeling van een paar uur door regenwoud.

Toen er een kortere route naar Rio kwam, viel het stadje stil. Dat is de reden dat er niets is afgebroken: er was tweehonderd jaar lang geen geld om te bouwen.

Acht maanden, met twee seizoenen

Er wordt 9 maanden per jaar aangelegd. oktober telt negen aanlopen, augustus acht, januari en september elk zeven en februari zes.

Dat zijn twee losse seizoenen. Januari tot maart is de Zuid-Amerikaanse zomer met de rondreizen langs deze kust; augustus tot oktober zijn de lange Atlantische reizen die uit Groenland en het Caribisch gebied komen.

In april, mei, juni en december komt er niets. Het is hier in de winter rond de twintig graden en in de zomer rond de dertig, met de meeste regen in januari.

Bij negen van de tweeenveertig reizen ontbreekt het bedrag. De prijzen lopen van vijfentwintighonderdnegenenzeventig euro tot vierennegentigduizend achtennegentig euro; dat hoogste hoort bij een zeer lange reis.

Je gaat hier met de tender aan land, want de kade is klein. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Rio de Janeiro, Bridgetown, Montevideo en Salvadore de Bahia. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De Noorse Fjorden in de vaargebieden zijn fout; dat etiket komt uit Labrador.
• Europa staat er ook bij, maar dat is niet tot een enkele bron te herleiden.
• Bij springtij lopen de straten onder. Dat is opzet en geen storing.
• Neem schoenen met grip mee; het plaveisel is onregelmatig en glad.
• Je gaat met de tender aan land.
• In april, mei, juni en december komt hier niets.