Cruises naar Lacepede Islands

Hier mag je niet aan land

Er komen 33 reizen langs in Lacepede Islands en er vertrekt er geen enkele. Dit is met vierendertig aanlopen de drukste plek van de hele Kimberley-kust in dit bestand, en toch zet niemand er een voet aan wal.

Deze eilanden zijn een natuurreservaat van de hoogste beschermingsklasse die deze deelstaat kent. Aan land gaan is verboden, behalve met een vergunning voor onderzoek.

Wat een schip hier doet, is met rubberboten om de eilanden heen varen en langs de randen kijken. Je komt tot op tientallen meters van het strand en verder niet.

Dat is geen tekortkoming van de reis maar de reden dat er iets te zien valt. Zonder dat verbod zouden de dieren die hier zitten er niet meer zijn.

Het punt in het bestand klopt en ligt op drie kilometer van de eilanden. Bij twee van de vierendertig reizen ontbreekt het bedrag; de tweeendertig andere lopen van vierennegentighonderddertig euro tot tweeentwintigduizend honderdachtennegentig euro, en die ondergrens is de laagste van de vijf Kimberley-plekken die wij hebben beschreven.

De grootste broedplaats van groene zeeschildpadden van deze deelstaat

Op de stranden van deze eilanden komen s nachts groene zeeschildpadden aan land om eieren te leggen.

Het gaat om duizenden dieren per seizoen, en dat maakt dit de belangrijkste broedplaats voor die soort in het westen van Australie. Een vrouwtje graaft een kuil, legt er rond de honderd eieren in, dekt hem toe en gaat terug de zee in.

Het broedseizoen loopt van ongeveer november tot maart. Dat is precies buiten het vaarseizoen hier, dus wat je in juni of juli ziet zijn de dieren in het water en niet op het strand.

Ze zwemmen daar wel. Vanuit een rubberboot zie je koppen boven water komen en dieren in het heldere ondiepe water langs de rand, en dat is bij de meeste aanlopen wat er te zien is.

Er zwemmen ook rifhaaien en soms doejongs. Zwemmen doe je hier niet, en dat heeft aan deze kust altijd dezelfde reden.

Achttienduizend paren bruine genten

Wat je hier vooral ziet, zijn vogels, en in aantallen die je elders niet aantreft.

De kolonie bruine genten op deze eilanden wordt op ongeveer achttienduizend broedparen geschat, en dat is een van de grootste ter wereld. Zij zitten op de grond, in het lage struikgewas en op het zand.

Daarnaast broeden er lepelaars, sternen, fregatvogels en kwakken. In het broedseizoen zit elke vierkante meter vol en is het geluid van de boot af goed hoorbaar.

Die vogels leven van vis uit het omringende water, en hun mest is wat de eilanden vruchtbaar maakt. Op zulke lage zandeilanden groeit anders vrijwel niets.

Juist die mest is deze eilanden bijna fataal geworden.

De guano die is weggehaald

In de jaren zeventig en tachtig van de negentiende eeuw is hier guano gedolven.

Dat is opgehoopte vogelmest, en die was in die tijd een gewilde meststof; er werd wereldwijd naar gezocht en er zijn oorlogen om gevoerd. Op deze eilanden lag zij metersdik.

Er zijn arbeiders naartoe gebracht die haar met schoppen in zakken deden en op schepen laadden. Wat er lag, is er in enkele jaren afgehaald.

De eilanden zijn daarmee tot op het zand kaalgeschraapt, inclusief de nesten en de begroeiing die erop stond. Dat de kolonies er nu weer zijn, is het gevolg van meer dan een eeuw met rust laten.

Sinds 1966 zijn deze eilanden beschermd. Dat is de tweede reden dat er niemand aan land gaat: het herstel is niet af.

Wanneer er wordt gevaren, en met wie

Er wordt 5 maanden per jaar aangelegd, van mei tot en met september. juli telt negen aanlopen, en juni en augustus elk acht.

Drieendertig van de vierendertig reizen duren precies tien nachten, en dat is de vaste route langs deze kust. Achttien vertrekken uit Darwin en vijftien uit Broome.

Er zijn vier rederijen en de grootste staat op zestien van de vierendertig. Dat is het breedste veld van de Kimberley-plekken in dit bestand.

Deze eilanden delen achttien reizen met het riviergebied noordelijker en veertien met een andere riviermonding. Ook hier geldt dus dat je niet kiest tussen deze plekken maar ze samen krijgt.

Broome ligt honderdtwintig kilometer zuidelijker en is de dichtstbijzijnde plaats. Die stad is een eeuw lang het middelpunt geweest van de duikvisserij op grote zeeschelpen, waarvan de glanzende binnenkant tot knopen en messenheften werd verzaagd.

Rond 1910 kwam het grootste deel van de wereldproductie daarvan uit deze wateren. De duikers kwamen uit Japan, Maleisie en de Filipijnen en werkten met loden schoenen en een koperen helm, met lucht door een slang van boven.

Dat werk was dodelijk. Op het kerkhof van die stad liggen ruim negenhonderd Japanse duikers begraven, de meesten gestorven aan de gevolgen van te snel opstijgen.

De schepen die dat deden voeren langs deze eilanden op weg naar de banken verderop, en enkele van hen zijn hier vergaan. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Aan land gaan mag hier niet. Je vaart eromheen met rubberboten.
• De schildpadden broeden buiten het vaarseizoen; in juni zie je ze in het water.
• Bij twee van de vierendertig ontbreekt de prijs.
• De goedkoopste reis kost bijna tienduizend euro, de laagste van deze kust.
• Dit is een stop op de vaste tiendaagse route.
• Het seizoen is mei tot en met september.