Er komen 117 reizen langs in Kinderdijk en er vertrekt er geen enkele. december telt veertien aanlopen, september twaalf en november negen.
Dat december bovenaan staat, is voor een openluchtbezienswaardigheid in de Alblasserwaard opmerkelijk. Het is dan koud, het waait en het is om vier uur donker.
De verklaring is dat deze plek niet de reden van de reis is maar de eerste of de laatste dag ervan. Tweeenzestig van de negenenzeventig reizen beginnen in Amsterdam en zeventien in Bazel, en dit ligt op een uur varen van Amsterdam.
In december zijn dat de kerstmarktreizen over de Rijn. Die vertrekken uit Amsterdam, doen dit op de eerste ochtend aan en varen dan door naar Keulen, Koblenz en verder.
Negenenveertig van de reizen duren zeven nachten en dertig veertien. Er wordt hier in alle twaalf maanden aangelegd, en dat komt op deze pagina's zelden voor.
Vijfenzeventig van de negenenzeventig reizen komen van een enkele rederij. De prijzen lopen van vijfentwintighonderdzesendertig euro tot achtduizend zevenenzeventig, en bij vijfentwintig reizen ontbreekt het bedrag.
Er is nog een record in het bestand dat deze plek noemt, en dat draagt negenenvijftig reizen.
Dat heet naar twee plaatsen tegelijk: een vestingstadje in Noord-Brabant en deze plek, met een komma ertussen. De overlap met deze pagina is nul, en de rederijen verschillen: hier staat AmaWaterways met vijfenzeventig reizen, daar A-ROSA met eenenveertig.
Bij dat record staan geen coordinaten. Er staat ook niet bij welke van de twee plaatsen wordt aangedaan, en die liggen vijfentwintig kilometer uit elkaar aan verschillende rivieren.
Samen gaat het om honderdachtendertig reizen die deze plek noemen, verdeeld over twee pagina's die elkaar niet kennen. Zoek dus op beide.
Er staan bovendien drie records met de naam van die Brabantse vestingstad in het bestand die niets met Nederland te maken hebben: dat zijn er drie voor de hoofdstad van Curacao, waarvan er een negenhonderdzevenenvijftig reizen draagt. Verwar die niet.
Voor een Nederlandse lezer is dit bekend terrein, en juist daarom is het aardig om te weten wat de buitenlandse passagiers hier van boord zien stappen.
Er staan negentien molens uit ongeveer 1738 en 1740 in twee rijen langs twee weteringen, en dat is de grootste verzameling van dat soort bij elkaar ter wereld. Zij staan sinds 1997 op de werelderfgoedlijst.
Wat er ingenieus aan is, is niet de molen maar de opzet. Dit gebied ligt lager dan de rivieren en zakt bovendien in; het water moest dus omhoog, en een molen kan het maar ongeveer anderhalve meter tillen.
Daarom staan zij in twee trappen. De eerste rij tilt het water uit de polder in een tussenboezem, de tweede rij tilt het daaruit in een hoge boezem, en vanaf daar loopt het bij laag water door sluizen de rivier in. Twee polders naast elkaar doen dat elk met een eigen rij.
Die tweetrapsopzet is de reden dat er zoveel molens op een plek staan, en het is wat een bezoeker die het niet weet niet ziet. Het is geen decor maar een machine met negentien onderdelen.
Iets wat bezoekers vrijwel altijd verrast: in een deel van deze molens wordt gewoon gewoond.
Dat was vroeger de regel. De molenaar woonde met zijn gezin in de romp, in een paar kleine vertrekken rond de as, met bedsteden in de wand; gezinnen van tien of meer kinderen waren niet ongewoon. Het loon was laag en er hoorde een stuk land en een koe bij om rond te komen.
Dat wonen is nooit opgehouden. Een deel van de molens is nog altijd bewoond door families die er onder voorwaarden mogen zitten en die de molen mee draaiende houden.
Twee molens zijn als museum ingericht en die kun je van binnen bekijken, met de trap naar boven en de kap. Reken erop dat het krap is en dat de trappen steil zijn.
Sinds 1868 doen stoomgemalen en later diesel- en elektrische gemalen het eigenlijke werk. De molens draaien nog wel en zijn in theorie inzetbaar; zij worden op vaste dagen in het jaar allemaal tegelijk in beweging gezet.
Het dorp waar dit bij hoort telt een paar honderd inwoners, en er komen jaarlijks honderdduizenden bezoekers.
Die verhouding levert spanning op, en dat is geen geheim. Er is de afgelopen jaren gewerkt aan het spreiden van de bezoekersstroom, met een bezoekerscentrum, aangewezen looproutes, elektrische fluisterboten over de wetering en beperkingen op waar bussen mogen komen.
Voor jou als riviercruisepassagier is dat gunstiger dan voor wie met de auto komt. De schepen meren aan een steiger vlak bij de ingang, en je loopt zo het terrein op zonder parkeerprobleem.
Reken op twee tot drie uur. Het gebied is vlak en er loopt een pad van ongeveer drie kilometer langs beide rijen; fietsen zijn ter plaatse te huur.
Wat een aanloop hier bijzonder maakt is het tijdstip. Riviercruises liggen er vaak vroeg in de ochtend of aan het eind van de middag, wanneer de dagbezoekers er nog niet of niet meer zijn, en dan is het er stil.
De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Amsterdam, Dordrecht, Antwerpen en Gent. Wij hebben de openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Deze ene rederij uit ons aanbod doet Kinderdijk aan, goed voor 117 reizen.
| Rederij | Reizen langs Kinderdijk | Vanaf p.p. |
|---|---|---|
| AmaWaterways | 117 | €2640 |
Andere rederijen kunnen hier ook varen. Wat hierboven staat is wat wij kunnen boeken.
Deze havens staan het vaakst op dezelfde reizen als Kinderdijk. Geen willekeurig lijstje: het getal is het aantal afvaarten waarop ze samen voorkomen.
75 afvaarten · pagina 1 van 4