Cruises naar Isle of Gigha, Hebrides

Drie reizen die aanleggen bij Gigha, voor de kust van Kintyre

Isle of Gigha, Hebrides staat bij ons met 9 boekbare reizen en met nul vertrekken. Gigha is een klein eiland in de Binnen-Hebriden, ongeveer drie kilometer voor de westkust van het schiereiland Kintyre, in het Schotse Argyll.

In ons bestand staat bij dit record geen breedte en geen lengte. Het eiland ligt rond vijfenvijftig en een halve graad noorderbreedte en vijf komma zeven west.

Alle drie reizen zijn van Hurtigruten Expeditions, met de MS Spitsbergen. Het is drie keer dezelfde reis van tien nachten vanuit Glasgow, langs Gigha, Islay, Iona, Arran, de Sound of Mull en Stornoway.

Voor Glasgow, Islay, Iona, Isle of Arran en Stornoway heeft ons bestand een eigen pagina.

Drie reizen, drie bezoeken

Elke reis is een eigen afvaart, dus drie reizen zijn hier ook drie bezoeken: begin, midden en eind april 2027, met tien dagen ertussen.

Van geen van de drie reizen hebben wij een prijs in het bestand.

Anders dan Arran, dat op dezelfde route ligt maar in de Firth of Clyde, hoort Gigha wel echt bij de Hebriden. Het ligt aan de westkant van Kintyre, in de Sound of Jura.

De buurhavens zijn Glasgow, Isle of Arran, Islay en Sound of Mull.

Het eiland dat zichzelf kocht

Gigha is ongeveer tien kilometer lang, twee kilometer breed, en er wonen rond de honderdzestig mensen. Het dorp heet Ardminish en bestaat uit een winkel, een hotel, een school en een aanlegsteiger waar de veerboot van het vasteland aankomt.

Wat dit eiland bijzonder maakt, is hoe het bestuurd wordt. Gigha was eeuwenlang eigendom van opeenvolgende particuliere landheren, die het kochten en weer verkochten zonder dat de bewoners daar iets over te zeggen hadden; wie er woonde, huurde. Het onderhoud liep achter, huizen stonden leeg en de bevolking liep terug.

In maart 2002 kochten de bewoners het eiland zelf, met steun van een Schots fonds en met een lening die ze in de jaren daarna hebben afbetaald. Het was een van de eerste keren dat een Schotse gemeenschap haar eigen grond in handen kreeg, en het is daarna vaker nagevolgd. Sindsdien zijn er huizen opgeknapt en bijgebouwd, en is de bevolking weer gegroeid.

Op de heuvel staan drie windmolens die de gemeenschap zelf bezit en die stroom aan het net leveren. Ze horen bij de eerste van hun soort in Groot-Brittannie, en de opbrengst gaat naar het eiland. De bewoners hebben ze namen gegeven, en dat is precies het soort detail dat uitlegt hoe dit eiland in elkaar zit.

De tuin, de stenen en het strand

Het bekendste van Gigha is een tuin. Vanaf de jaren veertig legde een eigenaar die zijn geld met een moutdrank had verdiend rond zijn huis een verzameling aan van rododendrons, azalea's en camelia's, en dankzij de warme zeestroom langs deze kust overleven daar planten die elders in Schotland doodvriezen. De tuin beslaat tientallen hectaren, loopt door in bos, en staat in april op zijn best: dat is de maand waarin de rododendrons opengaan.

Halverwege het eiland liggen de resten van een middeleeuwse kapel, met grafplaten waarin zwaarden en keltisch vlechtwerk zijn uitgehakt. Bij die kapel staat ook een rechtopstaande steen met een inscriptie in ogham, het oude schrift van streepjes langs een rand dat uit Ierland kwam. In Schotland zijn daar maar weinig voorbeelden van, en dit is er een.

Aan de noordpunt liggen twee stranden tegen elkaar aan, van wit schelpenzand, met water dat bij zon een kleur krijgt die je hier niet verwacht. Je loopt er vanaf het dorp in ruim een uur naartoe.

Verder zie je otters langs de kust, zeehonden op de rotsen, en in de zomer reuzenhaaien in de zeestraat. Die laatste zijn er in april nog niet.

April, het schip en het etiket

April is voor dit eiland de goede maand. De tuin staat in bloei, het is lang licht, en de knibbelmuggen waar de westkust om berucht is komen pas vanaf juni. Daar staat tegenover dat het koud en nat kan zijn en dat de wind hier vrijwel altijd staat.

Van het schip op deze reizen hebben wij geen scheepsgegevens. Het is een expeditieschip; Gigha heeft alleen een kleine veersteiger, dus reken erop dat je met een rubberboot aan land gaat en dat het bezoek bij ruwe zee kan vervallen.

Het eiland is klein genoeg om te voet te doen, maar tien kilometer lang is het wel. Wie de tuin en de kapel allebei wil zien, moet kiezen of fietsen; in het dorp zijn fietsen te huur.

Voor Nederlanders begint en eindigt de reis in Glasgow, met een rechtstreekse vlucht vanaf Schiphol.

Alle drie reizen dragen Europa en Verenigd Koninkrijk, en dat klopt. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Drie afvaarten, drie bezoeken. Begin, midden en eind april 2027.
• Wij hebben geen prijzen. Van geen van de drie reizen staat een bedrag in ons bestand.
• April is de tuinmaand. Dan staan de rododendrons open.
• Het eiland is van de bewoners. Zij kochten het in 2002 zelf.
• Kies tussen tuin en kapel. Tien kilometer eiland is veel voor een aanloop; huur anders een fiets.
• Je gaat waarschijnlijk met een rubberboot. Er is alleen een kleine veersteiger.
• Nog geen reuzenhaaien. Die komen pas in de zomer in de zeestraat.