Cruises vanuit Halong Bay

Het punt ligt in Duitsland

Wij hebben de coordinaten van alle havens in dit bestand nagerekend, en bij deze baai staan zij op een ander werelddeel.

Het punt staat op achtenveertig graden noorderbreedte en elfeneenhalve graad oosterlengte, en dat is in Munchen.

Tussen dat punt en deze baai ligt achtduizend zeshonderdachtennegentig kilometer. Dit record heeft driehonderd reizen.

Dat is geen naamgenoot maar een punt dat nergens op slaat; wij kunnen niet vaststellen hoe het daar terecht is gekomen. Dat de reizen wel hier horen, staat vast: de buurhavens liggen in Vietnam, China en Zuidoost-Azie.

Voor jou heeft het geen gevolg voor de route, alleen voor de kaart.

Zestienhonderd rotsen in zee

Er komen 306 reizen langs in Halongbaai en er vertrekken er 17. Uit het water steken hier ongeveer zestienhonderd kalkstenen rotsen omhoog, met steile wanden en bos op de top.

Het gebied beslaat ruim vijftienhonderd vierkante kilometer en staat sinds 1994 op de Werelderfgoedlijst. Bijna geen van de eilanden is bewoond: ze zijn te steil en er is geen zoet water.

Het kalksteen is meer dan driehonderd miljoen jaar geleden op de bodem van een ondiepe zee gevormd, uit de resten van koraal en schelpen. Daarna is het opgeheven en heeft regenwater het miljoenen jaren lang uitgesleten.

Wat overbleef zijn de hardste kernen, en toen de zeespiegel na de laatste ijstijd steeg, kwam het lagere land eronder te liggen. De pilaren die je ziet zijn dus de toppen van een landschap dat verder onder water staat.

In de rotsen zitten grotten met druipsteen, waarvan enkele met trappen en verlichting toegankelijk zijn gemaakt. De bekendste ligt honderd treden boven het water.

De draak van de naam

Ha Long betekent neerdalende draak, en daar hoort een verhaal bij dat iedere gids vertelt.

Toen het land werd aangevallen vanaf zee, zouden de goden een moederdraak met haar jongen naar beneden hebben gestuurd. Zij spuwden juwelen en jade die bij het neerkomen in rotsen veranderden en zo een muur vormden waar de vijandelijke vloot op stukliep.

Daarna zouden de draken zijn gebleven en in de baai zijn neergestreken. Dat de vorm van de rotsen aan een liggende drakenrug doet denken, helpt het verhaal.

De geschiedenis van de baai kent overigens een echte zeeslag die daar dicht bij komt. In de riviermonding even verderop zijn in 1288 in de bodem palen met ijzeren punten geslagen die bij eb bloot kwamen te liggen; een Mongoolse vloot liep zich daarop vast en werd vernietigd.

Die palen zijn opgegraven en te zien in een museum. De naam van de baai zelf duikt pas in de negentiende eeuw in de bronnen op.

De dorpen die van het water zijn gehaald

Tussen de rotsen dreven tot voor kort dorpen, en dat is veranderd.

Er woonden vissersfamilies op vlotten met huizen erop, met kooien eronder waarin vis werd gekweekt. Sommige families hadden er generaties gewoond; er waren drijvende scholen en een drijvende school kent geen speelplein.

Vanaf 2014 zijn de meeste bewoners naar de wal verhuisd. De redenen die de overheid gaf waren het afvalwater dat rechtstreeks in de baai kwam, de veiligheid bij tyfoons en het onderwijs voor de kinderen.

Wat er nu vaart zijn vooral toeristenboten. Een enkel drijvend dorp is blijven bestaan als bezoekplek, met roeiboten die je tussen de rotsen door varen.

Er is discussie over of dit winst of verlies is; beide kanten hebben argumenten. Wij hebben de tarieven, reistijden en toegankelijkheid niet ter plaatse gecontroleerd.

Wat er verder in de baai leeft

Het grootste eiland is Cat Ba, en dat is wel bewoond en bebost.

Daar leeft de Cat Ba-langoer, een aap met een goudgele kop die uitsluitend op dit eiland voorkomt. Er zijn er nog enkele tientallen, wat hem tot een van de zeldzaamste primaten ter wereld maakt; in de jaren zestig waren het er nog enkele duizenden.

Op de rotsen groeien planten die zich aan het kale kalksteen hebben aangepast, waaronder een paar soorten die alleen hier voorkomen. Ze halen hun water uit spleten en uit de lucht.

De baai heeft last van haar eigen aantrekkingskracht. Op drukke dagen liggen er honderden boten, en de waterkwaliteit en het afval zijn een terugkerend punt van zorg; er zijn maatregelen genomen maar het blijft druk.

Wie de rust zoekt, kan uitwijken naar de aangrenzende baaien Bai Tu Long of Lan Ha, die minder worden bevaren en er hetzelfde uitzien.

De winter is hier het seizoen

Januari telt 60 reizen, november 51 en februari en december elk 37. In juli komt hier niets langs, in juni 1 en in augustus 5.

Dat gat in de zomer is het weer. Van juni tot september is het hier vijfendertig graden met hoge luchtvochtigheid, en het is bovendien tyfoonseizoen; de baai wordt dan geregeld gesloten.

De winter is droog en met achttien tot tweeëntwintig graden aangenaam. Wel hangt er van februari tot april vaak een fijne motregen met mist, wat het uitzicht wegneemt maar de rotsen juist het beeld geeft dat op de schilderijen staat.

171 van de 306 reizen duren vijftien dagen of langer en 132 tien tot veertien. Halongbaai staat zelden op zichzelf: het is een stop op lange tochten door Zuidoost-Azië.

Ze vertrekken uit Hanoi (76), Siem Reap (56), Singapore (55) en Hongkong (42). De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Ko Kood, Thailand, Da Nang, Vietnam, Ho Chi Minh City, Vietnam en Sihanoukville, Cambodja. De rederijen zijn Windstar Cruises met schepen als Emerald Harmony, Star Seeker, Seabourn Encore en Scenic Spirit, en de goedkoopste reis begint bij €3.846 per persoon.

Waar je op moet letten

• De coordinaten van dit record kloppen niet. Ga af op de havenlijst en niet op de kaart.
• Grote schepen liggen voor anker; je gaat met een tender of overstapboot.
• Hanoi ligt op ruim twee uur rijden.
• De grotten hebben trappen; reken op honderd treden en gladde steen.
• Van februari tot april hangt er vaak mist.
• In juni, juli en augustus komt hier vrijwel niets.