Cruises naar Haines

Augustus is hier de piek, en dat is voor Alaska ongewoon

Er komen 143 reizen langs in Haines en er vertrekt er geen enkele.

juni telt tweeendertig aanlopen, juni dertig, juli vijfentwintig en mei achttien. In september zijn het er negen en van oktober tot en met april geen enkele.

Dat augustus boven juli uitkomt zie je op deze route zelden. Bij de meeste Alaska-havens ligt het zwaartepunt in juli, want dan vallen de Amerikaanse zomervakanties.

De verklaring zit in het soort schip dat hier komt. Dit zijn geen weekcruises voor gezinnen maar reizen van kleinere rederijen, en die varen hun seizoen wat later.

Vijfendertig van de 143 reizen duren zeven nachten, negenentwintig veertien en dertien elf. Zevenenzeventig beginnen in Vancouver en negentien in Seward.

De prijzen lopen van negenhonderdvijfenveertig euro tot vierentwintigduizend driehonderdachtenzestig, en bij zesentwintig reizen ontbreekt het bedrag.

Vijfentwintig kilometer van Skagway, en een andere wereld

De rederijen die hier aanleggen zijn Seabourn, Windstar Cruises, Silversea Cruises en Azamara Cruises, met daarachter Explora, Oceania, Princess en Hurtigruten.

Er staat vrijwel geen grote naam bij. Veertig van de aanlopen komen van de grootste en achtentwintig van de tweede, en dat zijn allebei rederijen met schepen van een paar honderd passagiers.

Dat is opmerkelijk als je bedenkt wat er aan de overkant van het water ligt. Skagway, op vijfentwintig kilometer, is een van de drukste aanloophavens van heel Alaska, met op een topdag vier of vijf grote schepen tegelijk aan de kade.

Hier komt er een, met tweehonderd tot vijfhonderd mensen. Het dorp telt zeventienhonderd inwoners, en dat verhoudt zich heel anders dan een schip met vierduizend passagiers in een plaats van duizend.

Voor jou is dat het argument om hier te willen liggen. Wie de Binnenpassage kent van de drukke havens, ziet hier hoe zo'n plaats eruitziet als er niet elke dag een stad aan de kade ligt.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Vancouver, Juneau, Sitka en Ketchikan.

De grootste verzameling zeearenden ter wereld, die je net misloopt

Even ten noorden van dit dorp ligt een rivierdal waar elk najaar tussen de drie- en vierduizend Amerikaanse zeearenden bij elkaar komen.

Dat is de grootste concentratie van die vogel ter wereld, en de reden is bijzonder. Onder een deel van de rivier komt grondwater omhoog dat warmer is dan de lucht, waardoor een strook van een kilometer of acht niet dichtvriest terwijl de rest van het dal onder het ijs zit.

In die strook zwemmen dan nog late zalmen. De arenden komen uit heel Alaska en westelijk Canada op dat ene stukje open water af, en zitten er met tientallen in een enkele boom.

Het probleem is het tijdstip. Dat gebeurt van oktober tot december, en dan komt hier geen enkel cruiseschip meer: de laatste aanloop is in september.

Wat je in de zomer wel ziet zijn losse arenden, en dat zijn er nog altijd meer dan waar ook. Ze zitten op de palen langs de weg en in de dode bomen aan het water.

Bij de rivier ten noorden van het dorp staan in juli en augustus bovendien beren op zalm te vissen. Daar is een uitkijkplek langs de weg, en die is vrij toegankelijk.

Een legerpost uit 1904 die nog helemaal overeind staat

Aan de zuidkant van het dorp ligt een vierkant grasveld met daaromheen een ring van witte houten gebouwen met veranda's.

Dat was de eerste vaste legerpost van Alaska, gebouwd in 1904 toen er ruzie was over de grens met Canada en er na de goudkoorts orde moest komen. Het is tot 1946 in gebruik geweest.

Toen het leger vertrok is het complex in zijn geheel gekocht door een groep oud-militairen die er wilden gaan wonen. Daardoor is er niets gesloopt: de officierswoningen, de kazerne en het hospitaal staan er nog en er wordt in gewoond.

Op datzelfde terrein zit een werkplaats waar houtsnijwerk in de stijl van de Tlingit wordt gemaakt, en er staat een stamhuis. Dat is geen museumopstelling maar een werkende plek.

Je loopt er vanaf de kade in tien minuten naartoe, en er is geen toegangsprijs.

Een museum vol hamers

In de hoofdstraat van dit dorp zit een museum dat volledig aan hamers is gewijd, met ongeveer tweeduizend stuks.

Dat klinkt als een grap en het is er ook een beetje een, maar het werkt beter dan je denkt. Er hangen hamers uit het oude Egypte, hamers van walvisbot, hamers om geld mee te slaan en hamers waarvan niemand meer weet waar ze voor waren.

Het is opgezet door een plaatselijke bewoner die ze zijn leven lang heeft verzameld, en er staat een reusachtige hamer voor de deur.

Verder heeft het dorp een museum over de streek, met de geschiedenis van de Tlingit en van de goudzoekers, en een bierbrouwerij die in het oude legerhospitaal zit.

Dit is bovendien een van de weinige plaatsen in Zuidoost-Alaska met een weg naar de buitenwereld: er loopt een route landinwaarts naar Canada, over een pas van duizend meter. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De arenden komen pas na het seizoen. De laatste aanloop is in september, de vogels komen in oktober.
• Augustus is hier de drukste maand, anders dan elders in Alaska.
• De legerpost ligt op tien minuten lopen en kost niets.
• Dit is niet Skagway. Verwacht een dorp van zeventienhonderd mensen.
• Neem regenkleding mee. Ook in augustus is het hier vaak nat en rond de zestien graden.
• Van oktober tot en met april vaart hier niets.