Cruises naar Bar Harbor, Maine

Eenendertig van de tweeendertig aanlopen vallen in twee maanden

Er komen 22 reizen langs in Bar Harbor, Maine en er vertrekt er geen enkele. De verdeling over het jaar is een van de scheefste op deze site.

september telt twintig aanlopen en oktober elf. Augustus heeft er een, en in de negen andere maanden staat het op nul.

Dat is geen toeval maar het hele verkoopargument. Dit is de kust waar de herfstkleuren van New England worden gevaren, en die piek duurt in deze streek ongeveer drie weken, ergens tussen eind september en midden oktober.

Wanneer die piek precies valt, verschilt per jaar en hangt af van de nachtvorst en de regen in de weken ervoor. Een vertrek dat in het ene jaar precies goed valt, kan het jaar erna twee weken te vroeg zijn.

Bij een van de tweeendertig reizen ontbreekt de prijs. De bedragen lopen van zevenhonderdvijftien euro tot achttienduizend vijfenvijftig euro; elf reizen vertrekken uit Montreal en tien uit Boston.

De Australie-tag komt van de verkeerde Portland

Zes reizen hier dragen Australie en Nieuw-Zeeland als vaargebied, en zes dragen de Stille Oceaan. Dat zijn reizen tussen Boston en Montreal, dus dat kan niet.

Wij zijn dit eerder tegengekomen op de pagina van Cap-aux-Meules, en de oorzaak is hier dezelfde. Alle zes reizen dragen een havenrecord dat Portland heet en dat in het bestand in de Australische deelstaat Victoria ligt, zeventienduizend kilometer hiervandaan.

Bedoeld wordt uiteraard Portland in Maine, honderdvijftig kilometer zuidwestelijk langs deze kust. Dat staat er zelf ook in, met honderdnegenenzestig reizen.

De toets sluit deze keer volledig. Van de zes reizen met de tag draagt er geen enkele het juiste record en dragen alle zes het Australische; van de achtentwintig reizen zonder de tag draagt er geen enkele het Australische en elf het juiste.

Zes op zes en nul op achtentwintig. Wie hier een Australisch vaargebied ziet staan, kijkt naar een naamsverwisseling en niet naar een reis.

Er ligt hier geen cruisekade

Dit is een plaats van ongeveer vijfenvijftighonderd inwoners en er is geen aanlegplaats voor een cruiseschip.

Schepen gaan voor de kust voor anker en zetten passagiers met sloepen aan land bij een steiger in het stadje. Dat betekent wachttijd bij het in- en uitstappen, en het betekent dat de aanloop bij deining kan vervallen.

Er speelt daarnaast iets waar je bij het boeken naar moet vragen. De inwoners hebben in november 2022 in een referendum besloten het aantal cruisepassagiers dat per dag aan land mag te beperken tot duizend.

Daar is jarenlang over geprocedeerd tussen de gemeente, de rederijen en plaatselijke ondernemers. Wij kunnen niet vaststellen wat er op dit moment precies geldt, en de bron zegt er niets over.

Vraag dus na of je schip aan land mag en of er gewerkt wordt met toegewezen tijdvakken. Bij een schip van vierduizend passagiers en een grens van duizend is dat een reele vraag.

Het eerste nationale park ten oosten van de Mississippi

Waarvoor je hier bent, is een park dat het grootste deel van dit eiland beslaat.

Het is in 1919 als nationaal park aangewezen en dat was het eerste ten oosten van de Mississippi. Bijzonder is dat het niet uit staatsgrond is ontstaan maar uit land dat particulieren hebben geschonken, bijeengebracht door rijke zomergasten die de kust wilden behoeden voor houtkap.

Het hoogste punt is vierhonderdzesenzestig meter en dat is de hoogste berg aan de Amerikaanse Atlantische kust. Van begin oktober tot begin maart is dat het eerste punt van de Verenigde Staten waar de zon opkomt.

Door het park loopt een netwerk van ruim zeventig kilometer onverharde wegen met zeventien stenen bruggen, tussen 1913 en 1940 aangelegd en betaald door een van de rijkste mannen van zijn tijd. Er mag geen auto op; het is voor wandelaars, fietsers en paardenkoetsen.

Dat is voor een aanloopdag de aangenaamste manier om het park te zien. Reken op een halve dag met de rit erbij.

De zandbank en de brand van 1947

Vanaf het stadje loopt bij laag water een grindbank naar het eiland ervoor, en die kun je oversteken.

Dat kan ongeveer anderhalf uur voor en anderhalf uur na laag water. Daarbuiten staat er water overheen en komt het snel: elk jaar moeten er mensen worden opgehaald die de tijd zijn vergeten.

Kijk dus op de getijtabel voordat je oversteekt en let op je tijd. De overtocht duurt een kwartier en het eiland zelf is in een uur rond.

Er is nog iets wat dit stadje heeft gevormd. In oktober 1947 heeft een bosbrand een groot deel van dit eiland verwoest, waaronder zevenenzestig van de grote zomerhuizen die de rijke families uit New York en Philadelphia hier hadden gebouwd.

De meesten zijn niet teruggekomen. Wat er nu staat is daardoor kleiner en gewoner dan wat er stond, en dat is de reden dat dit een dorp met pensions is en geen plaats met landhuizen. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Eenendertig van de tweeendertig aanlopen vallen in september en oktober.
• Australie op zes reizen komt van de verkeerde Portland; bedoeld is die in Maine.
• Er is geen cruisekade; je gaat met sloepen aan land.
• Vraag na of je schip aan land mag. Er geldt een beperking op het aantal passagiers.
• Kijk op de getijtabel voor de zandbank. Er raken elk jaar mensen ingesloten.
• De herfstkleuren verschuiven per jaar. Een datum is geen garantie.