Cruises naar Akita

De maandtabel op deze pagina telt de vertrekdatum, niet de aanloop

Er komen 100 reizen langs in Akita en er vertrekt er geen enkele. Bij de maanden staat februari met zestien en maart met vijftien, en dat is voor deze kust vreemd.

Deze stad ligt aan de Japanse Zee, op negenendertig graden noorderbreedte, en dat is de sneeuwrijkste kant van Japan. In februari waait het hier hard uit het noordwesten en ligt er in het achterland meters sneeuw.

Wij hebben die winterreizen opgezocht en de verklaring is eenvoudig. Het zijn lange reizen die in februari vanuit Zuidoost-Azie of Australie vertrekken en pas weken later hier zijn. Elf van de veertien februarireizen duren achttien nachten of meer, en er staat er een van vierenvijftig nachten bij.

Dat is geen fout in de gegevens maar wel iets om te weten bij het lezen. Drieenvijftig van de honderd reizen hier duren achttien nachten of langer, dus voor de helft van dit aanbod zegt de vertrekmaand weinig over wanneer het schip hier werkelijk ligt.

Wat wel klopt is de piek in oktober met negenentwintig. Dat zijn kortere Japanse rondreizen, en oktober is hier de maand van het herfstblad en van rustig weer na het tyfoonseizoen.

De coordinaten wijzen daarnaast eenentwintig kilometer landinwaarts, in de heuvels ten oosten van de stad, en vijfentwintig kilometer van de kade. Dat is een kleine afwijking vergeleken met wat wij elders in dit bestand vinden, maar het is er wel een.

Wie hier komt en wat het kost

De rederijen die hier aanleggen zijn Seabourn, Princess Cruises, Azamara Cruises en Norwegian Cruise Line, met daarachter Regent, AIDA, Silversea en Hapag-Lloyd. Drieendertig aanlopen komen van de grootste en eenentwintig van de tweede.

Dat is een gemengd gezelschap van kleine luxeschepen en twee grote schepen die op Japan varen. Achtenzestig van de honderd reizen beginnen in Tokio, acht in Osaka en vijf in Hongkong.

Dertig reizen duren veertien nachten en zeventien duren achtentwintig. De prijzen lopen van negenhonderdzevenenzestig euro tot vierentwintigduizend zevenhonderdvierendertig, en bij zeventien reizen ontbreekt het bedrag.

Die onderkant is voor Japan laag en zij hoort bij de kortere reizen van een van de grote aanbieders. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Tokyo, Japan, Busan, Zuid-Korea, Kanazawa, Japan en Sakaiminato, Japan.

De kade ligt op ongeveer acht kilometer van het station, in een havengebied ten noorden van de stad. Je hebt hier dus vervoer nodig; te voet kom je nergens.

De mannen met de demonenmaskers

Op het schiereiland ten westen van deze stad bestaat een gebruik dat op de werelderfgoedlijst voor tradities staat.

Op oudejaarsavond trekken mannen in strooien mantels en met rode of blauwe demonenmaskers van huis tot huis. Zij stampen naar binnen, brullen en vragen of er luie kinderen in huis zijn, of kinderen die huilen.

De ouders verzekeren hun dan dat iedereen hard heeft gewerkt, bieden hun sake en rijstkoek aan en sturen hen weer weg. De kinderen zijn doodsbang en dat is de bedoeling; het is bedoeld als aansporing en als reiniging voor het nieuwe jaar.

Het is geen vermaak voor bezoekers maar een gebruik dat in de dorpen zelf nog leeft, al doen steeds minder huishoudens mee. Op datzelfde schiereiland staat een museum waar de maskers uit alle dorpen bij elkaar hangen en waar het wordt voorgedaan.

Dat ligt op ongeveer vijftig kilometer van de kade en het is een halve dag. Er staat op dat schiereiland ook een rotsformatie aan zee die naar een filmmonster is vernoemd omdat zij er bij zonsondergang op lijkt.

Rijst, sake en een samoeraiwijk

Deze streek is in Japan bekend om drie dingen, en die hangen alle drie met elkaar samen.

Het eerste is rijst. De vlakte hierachter is een van de beste rijstgebieden van het land, met veel smeltwater uit de bergen en koele nachten, en de rijstsoort die hier is gekweekt wordt in heel Japan verkocht.

Het tweede volgt daaruit: sake. Met goede rijst en zacht water zijn hier tientallen brouwerijen ontstaan, en deze prefectuur staat al jaren bovenaan in het sakeverbruik per hoofd. Verschillende brouwerijen ontvangen bezoek.

Het derde is de hond. Het ras dat de naam van deze streek draagt komt hier vandaan, en de bekendste vertegenwoordiger ervan is de hond die negen jaar lang bij een station in Tokio op zijn overleden baas bleef wachten.

Op ongeveer zestig kilometer landinwaarts ligt een stadje met een bewaard gebleven samoeraiwijk: brede straten met donkere houten muren en zware poorten, en treurkersen die er in de negentiende eeuw zijn geplant. In de laatste week van april staan die in bloei en dan is het er stampvol.

Daarachter ligt het diepste meer van Japan, vierhonderddrieentwintig meter, dat daardoor nooit dichtvriest. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Het lantaarnfeest en een streek die leegloopt

In de eerste week van augustus wordt hier een feest gehouden dat tot de drie grote van Noord-Japan wordt gerekend.

Mannen balanceren bamboestokken van twaalf meter met zesenveertig papieren lantaarns eraan, op hun voorhoofd, hun schouder of hun heup, en lopen daarmee door de straten. De stok weegt vijftig kilo en er staat een rij trommelaars bij.

De lantaarns stellen rijstaren voor en het feest is een gebed om een goede oogst. Augustus telt hier tien aanlopen, en dat is voor een maand buiten het hoofdseizoen veel.

Wat er tegenover staat is minder feestelijk en het hoort bij een eerlijk beeld van deze streek. Deze prefectuur loopt sneller leeg dan welke andere in Japan ook: het aandeel inwoners boven de vijfenzestig is hier het hoogst van het land en de dorpen in het achterland raken leeg.

Dat zie je onderweg naar de excursies. Lege scholen, gesloten winkelstraten en velden die niet meer worden bewerkt, in een landschap dat verder mooi is. Het is geen reden om niet te gaan, maar het hoort bij wat je ziet.

Waar je op moet letten

• De maandtabel telt vertrekdatums. De helft van de reizen duurt achttien nachten of meer.
• Oktober is de beste maand; dan is het herfstblad er en het weer rustig.
• De kade ligt acht kilometer van de stad. Je hebt vervoer nodig.
• De samoeraiwijk ligt op zestig kilometer en kost een halve tot hele dag.
• De coordinaten wijzen landinwaarts, ruim twintig kilometer van de kade.
• Er vertrekt hier niets. Vrijwel alle reizen beginnen in Tokio.