Pride of America

Wat voor schip is de Pride of America?

De Pride of America is in 2005 in de vaart gekomen en meet 80.439 brutoton. Het schip is 281 meter lang, telt 14 dekken en heeft plaats voor 2.252 passagiers in 1.109 hutten, met 830 bemanningsleden.

Er staan nu 106 afvaarten open, vanaf €737 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met oktober 2028. In 2025 is het schip opgeknapt.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Honolulu, Kahului, Kailua Kona, Hilo, Kauai en Napali Coast.

Elke afvaart in dit aanbod is dezelfde: zeven nachten tussen de Hawaiiaanse eilanden, vertrek en aankomst in Honolulu.

Het enige schip dat dit mag varen

Dit schip bestaat door een Amerikaanse wet uit 1886, en zonder die wet zou deze reis er niet zijn.

Die wet bepaalt dat een schip dat passagiers van de ene Amerikaanse haven naar de andere brengt, in de Verenigde Staten gebouwd moet zijn, er geregistreerd moet staan en een Amerikaanse bemanning moet hebben.

Vrijwel geen enkel cruiseschip voldoet daaraan; ze varen onder de vlag van de Bahama's, Malta of Panama, met een internationale bemanning.

Daarom moet elk ander schip dat Hawaii aandoet een buitenlandse haven in de route opnemen, en de dichtstbijzijnde ligt op ruim tweeduizend kilometer: Ensenada in Mexico of een eiland in Frans-Polynesie.

Dat kost vier tot vijf zeedagen, en dat is precies wat je op dit schip niet hebt.

Dit is het enige grote cruiseschip onder Amerikaanse vlag, en daarmee het enige dat zeven dagen lang alleen tussen de eilanden kan varen.

Een romp die is gezonken voordat hij voer

De bouwgeschiedenis is even ongebruikelijk als de vlag.

Omdat de wet een Amerikaans gebouwd schip vereist, is de romp op een werf in Pascagoula in de staat Mississippi gelegd, een werf die vooral marineschepen bouwt.

In januari 2004 sloeg daar tijdens een storm water in de half afgebouwde romp, en die zonk aan de kade.

Het is daarna alsnog in 2005 in de vaart gekomen, en het is het laatste grote cruiseschip dat in de Verenigde Staten is begonnen.

In 2025 is het opnieuw onder handen genomen; wat je aan boord ziet, komt uit die verbouwing en niet uit 2005.

Zeven dagen, vier eilanden, geen zeedag

De opzet van de reis is anders dan van vrijwel elke andere cruise.

Je vertrekt zaterdagavond uit Honolulu en bent elke ochtend in een andere haven; er is geen enkele dag waarop je alleen water ziet.

Op twee van de eilanden blijft het schip bovendien een nacht liggen, zodat je 's avonds aan wal kunt eten en pas de volgende dag verder vaart. Controleer bij jouw afvaart hoe het vaarschema er precies uitziet.

Dat maakt dit eerder een rondreis met een drijvend hotel dan een cruise in de gebruikelijke zin.

Het voordeel is groot: geen vier binnenlandse vluchten, geen vier keer inchecken bij een hotel en geen koffers slepen tussen eilanden.

Het nadeel is er ook: je hebt per eiland een dag, en Hawaii is een bestemming waar mensen weken doorbrengen.

De vier eilanden

Elk eiland op de route heeft een eigen karakter, en dat verschil is groter dan je op de kaart ziet.

Op Big Island loop je in Hilo aan de kant van de regen, met watervallen en een nationaal park rond een vulkaan die met tussenpozen actief is; wat je er ziet hangt af van wat de berg op dat moment doet.

Aan de andere kant van datzelfde eiland ligt Kailua Kona, droog en zonnig, met de koffievelden op de hellingen en de baai waar James Cook in 1779 om het leven kwam.

Maui heeft de Haleakala, een vulkaan van ruim drieduizend meter waar je met de auto tot bovenaan komt; voor de zonsopgang daar moet je vooraf reserveren.

Op datzelfde eiland ligt de weg naar Hana, ruim zeshonderd bochten en tientallen bruggen van een baan breed langs de kust.

Kauai is het oudste en groenste eiland, met de Waimea Canyon van een kilometer diep, en het schip vaart daar langs de Napali-kust.

De Napali-kust vanaf zee

Die laatste naam staat op de havenlijst maar is geen haven, en het is voor veel gasten het hoogtepunt van de week.

De Napali-kust is een strook van vijfentwintig kilometer aan de noordwestkant van Kauai waar de kliffen meer dan duizend meter recht uit zee omhoog komen.

Er loopt geen weg naartoe. Je komt er te voet over een pad van twee dagen, met een helikopter, met een boot, of dus vanaf het dek van dit schip.

De kliffen zijn tot boven toe begroeid en doorsneden met smalle dalen waar watervallen uitkomen; bij laagstaande zon ligt het hele front in schaduw en licht.

Het schip vaart er aan het eind van de middag langs en draait halverwege om, zodat beide zijden van het schip aan de beurt komen.

Bij te veel deining of te weinig zicht vervalt het, en dat gebeurt in de wintermaanden regelmatig.

Een Amerikaanse bemanning en wat dat betekent

De vlag heeft gevolgen die je aan boord merkt, en het is eerlijk om die te noemen.

De bemanning bestaat uit Amerikanen die onder Amerikaans arbeidsrecht werken, met een vast loon, gewone werkweken en verlof aan wal.

Dat is voor de bemanning een enorm verschil met de internationale praktijk, en het maakt het schip duurder om te varen; dat zie je terug in de prijs.

Het merk is ook anders: de bediening is losser en informeler dan op een schip met een Aziatische bemanning die op contract vaart.

Er is geen casino aan boord, omdat de Amerikaanse wetgeving dat op een schip onder eigen vlag niet toestaat.

Wie een cruise beoordeelt op de vlekkeloze, ingestudeerde bediening van de internationale schepen, moet weten dat het hier anders werkt; wie daar niet op let, merkt er weinig van.

Aan boord

De opzet is die van een schip dat vooral als hotel wordt gebruikt: overdag is vrijwel iedereen aan wal.

Er zijn meerdere restaurants waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet dat vrijwel de hele dag open is, en een reeks eetgelegenheden tegen bijbetaling.

Er is een theater, een aantal bars met live muziek en een winkelgedeelte; het interieur is met Amerikaanse thema's ingericht, per ruimte een andere staat.

Voor kinderen zijn er clubs die naar leeftijd zijn verdeeld, en in de Amerikaanse schoolvakanties zijn dat de drukste plekken.

Omdat er geen zeedagen zijn, is het overdag rustig aan boord en 's avonds vol; dat is het omgekeerde van een gewone cruise.

Wat er los bij komt

De vanafprijs van €737 per persoon ligt hoger dan bij een Caribische reis van dezelfde lengte, en dat komt door de vlag en de bemanning.

Er komt een servicevergoeding bovenop de reissom, een vast bedrag per persoon per dag, dat op je rekening aan boord verschijnt.

Dranken komen los, tenzij je een pakket neemt, en dat geldt ook voor de wifi en de restaurants met een eigen kaart.

De grootste post zijn de excursies, en juist hier is er een alternatief: op elk eiland staan autoverhuurbedrijven vlak bij de kade of met een pendeldienst erheen.

Een huurauto voor een dag kost een fractie van vier excursies en geeft je het eiland in je eigen tempo; op Maui en Big Island is dat vrijwel de enige manier om verder te komen.

Boek die auto vooraf, want op cruisedagen is het aanbod bij de haven snel op.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor wie Hawaii wil zien en niet vier keer wil verhuizen.

Het werkt goed voor stellen, voor gezinnen en voor reizigers die het schip als vervoermiddel zien en het eiland als bestemming.

Het werkt bijzonder goed voor wie moeilijk ter been is: je slaapt elke nacht in hetzelfde bed en de haven ligt telkens bij de stad.

Het werkt minder voor wie een cruise zoekt in de gebruikelijke zin, met zeedagen, een zwembaddek en tijd om niets te doen; die tijd is er hier niet.

Het werkt evenmin voor wie diep het binnenland in wil; met een dag per eiland zie je de hoofdlijnen en niet meer.

Het publiek is vrijwel volledig Amerikaans. De voertaal is Engels en er is geen Nederlandstalige begeleiding.

Wanneer je gaat

Hawaii heeft geen seizoenen zoals wij ze kennen, en dat maakt de keuze eenvoudiger dan elders.

Het is het hele jaar vierentwintig tot dertig graden aan de kust, met een verschil van een paar graden tussen zomer en winter.

Het regenseizoen loopt van november tot maart, en dan valt er vooral aan de noord- en oostkant van de eilanden meer regen; die buien zijn kort.

In diezelfde maanden staat er zwaardere deining aan de noordkusten, en dat is de reden dat de doorvaart langs de Napali-kust dan vaker vervalt.

Van december tot april trekken bultruggen langs de eilanden om te kalveren, en die zie je regelmatig vanaf het dek.

De duurste weken zijn kerst, de Amerikaanse voorjaarsvakantie en juli; september en de eerste helft van december zijn het rustigst.

Waar je opstapt

Honolulu is de vaste vertrekhaven en dat is voor een Nederlandse boeker de langste reis in dit aanbod.

Er is geen rechtstreekse vlucht; je gaat via een luchthaven aan de Amerikaanse westkust en bent twintig uur of meer onderweg, met elf tot twaalf uur tijdverschil en een ESTA.

De cruiseterminal ligt in het centrum van Honolulu, op een half uur van de luchthaven en op loopafstand van de wijk waar de meeste hotels staan.

Kom minstens twee dagen eerder. Het tijdverschil is fors, de vlucht is lang en het schip wacht niet.

Hang er aan het eind ook dagen aan vast: Pearl Harbor, de noordkust van Oahu en Waikiki vragen samen meer tijd dan de ene havendag die de cruise je geeft.

Wie de kaartjes voor het herdenkingsmonument in Pearl Harbor wil, boekt die ruim vooraf; ze zijn snel weg.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.