MS Trollfjord

Wat voor schip is de MS Trollfjord?

De MS Trollfjord is in 2002 in de vaart gekomen en meet 16.140 brutoton. Het schip is 136 meter lang, telt 9 dekken en heeft 301 hutten.

Er staan nu 93 afvaarten open, vanaf €1.924 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met mei 2028.

De rederij is Hurtigruten en de havens die het vaakst op het programma staan zijn Tromsø, Bergen, Honningsvåg, Ålesund, Oslo en Åndalsnes.

Het vaart uitsluitend langs de Noorse kust, met reizen van zes tot veertien nachten en enkele afvaarten naar Spitsbergen.

Een postlijn die nooit is opgehouden

Deze rederij vaart sinds 1893 langs de Noorse kust, en dat is niet als vakantiereis begonnen.

De opdracht was post, vracht en mensen brengen naar plaatsen waar geen weg heen liep, ook in de winter, ook als het stormde.

Dat halveerde de reistijd tussen zuid en noord van weken naar dagen en veranderde het leven aan die kust ingrijpend.

De lijn is nooit gestopt: er varen nog altijd schepen die elke dag vertrekken en onderweg tientallen plaatsjes aandoen, met dorpsbewoners en pakketten aan boord.

Dit schip vaart die dienstregeling niet meer; het maakt reizen met een uitgekozen route en meer tijd per plaats.

Wat ervan over is, merk je aan de sfeer: het is een schip dat op de kust is gebouwd en niet op de Cariben.

Het fjord waar het schip naar heet

Het Trollfjord in de Lofoten is nog geen twee kilometer lang en op het smalste punt ongeveer honderd meter breed.

De wanden lopen aan weerskanten tot ruim duizend meter recht omhoog, waardoor het er ook midden op de dag schemerig is.

Een schip vaart er naar binnen, draait aan het eind om zijn as en vaart er weer uit; dat draaien gaat met de boegschroeven, want keren op de gewone manier kan niet.

In 1890 is er om dit water gevochten: vissers met roeiboten hebben de doorgang met een net afgezet om stoomschepen buiten te houden, en dat is uitgelopen op een rel die tot in het parlement kwam.

Er is geen dorp, geen kade en geen weg; er is alleen rots, water en meestal een paar zeearenden.

Of het bezoek doorgaat hangt van de wind en het ijs af; bij slecht weer wordt er niet naar binnen gevaren.

Torghatten, de berg met een gat

Op dertig afvaarten staat Bronnoysund, en daar ligt een berg waar je dwars doorheen kunt lopen.

Torghatten is ongeveer tweehonderdvijftig meter hoog en heeft op halve hoogte een tunnel van honderdzestig meter lang die er aan beide kanten uit komt.

Dat gat is niet gegraven: het is uitgesleten door water en ijs in een tijd dat de zeespiegel veel hoger lag dan nu.

Je loopt in ongeveer twintig minuten naar de opening en staat daar in een stenen poort met uitzicht op de eilanden.

De overlevering maakt er iets anders van: een afgeschoten pijl van een trol, die op het laatste moment door een hoed werd tegengehouden.

Vrijwel alle rotsen in de omgeving hebben in dat verhaal een rol, en dat is aan de kust van Noorwegen eerder regel dan uitzondering.

Traena, negenduizend jaar bewoond

Op elf afvaarten staat Traena, een eilandengroep vlak onder de poolcirkel met een paar honderd inwoners.

Het is een van de oudste bewoonde plekken van Noorwegen: er zijn sporen gevonden van mensen die hier ruim negenduizend jaar geleden leefden.

Die woonden in een grot in een van de rotseilanden, een gewelf van tientallen meters hoog dat als een kathedraal in de berg staat.

Er zijn menselijke resten en werktuigen uit de steentijd gevonden, en de grot is later ook als begraafplaats gebruikt.

Wat er nu is, is een handvol huizen, een haven en een rotseiland dat als een vin uit zee steekt.

Er komt hier vrijwel geen ander schip, en dat is precies waarom het op deze route staat.

Andalsnes en het dal erachter

Op zestig afvaarten staat Andalsnes, aan het eind van een fjord met een dal erachter dat het klimmersvolk kent.

Daar staat een rotswand van ruim duizend meter die aan de bovenkant naar buiten helt en die als de hoogste verticale wand van Europa geldt.

Er is decennialang van gesprongen met parachutes tot dat na een reeks dodelijke ongevallen is verboden.

Boven het dal loopt een weg met elf haarspeldbochten tegen een helling van bijna tien procent omhoog, met een waterval die er dwars doorheen valt.

Die weg is in 1936 geopend, is in de winter dicht en heeft bovenaan een platform dat over de rand uitsteekt.

Vanaf de kade rijdt bovendien een treintje het dal in dat als een van de mooiste spoorlijnen van Europa te boek staat.

Alta en de tekeningen in de rots

Op zevenenvijftig afvaarten staat Alta, ver boven de poolcirkel, en daar liggen tekeningen die zesduizend jaar oud zijn.

Er zijn er duizenden, in de rotsen langs het water gekrast: rendieren, elanden, boten, beren en mensen op jacht.

Ze zijn gemaakt door mensen die hier van de jacht en de visserij leefden, over een periode van enkele duizenden jaren, en ze staan op de werelderfgoedlijst.

Je loopt er over vlonders langs, en de tekeningen zijn met verf bijgewerkt zodat ze zichtbaar zijn; zonder dat zie je vrijwel niets.

In dezelfde streek is in 1899 het eerste noorderlichtobservatorium ter wereld gebouwd, op een bergtop boven de stad.

Dat er juist hier werd gemeten, is geen toeval: Alta ligt midden onder de gordel waarin het noorderlicht het vaakst verschijnt.

Nordkapp en de claim die niet klopt

Op achtenzestig afvaarten staat Honningsvag, en dat is de haven voor de Noordkaap.

Daar staat een globe van staal op een klif van driehonderd meter boven zee, en dat is de foto die iedereen maakt.

De plek wordt verkocht als het noordelijkste punt van Europa, en dat is strikt genomen onjuist.

Een landtong een paar kilometer verderop steekt ruim anderhalve kilometer verder naar het noorden, en die bereik je alleen te voet in een paar uur.

Bovendien liggen ze allebei op een eiland; het noordelijkste punt van het vasteland ligt op weer een andere landtong, oostelijker en nog moeilijker bereikbaar.

Dat maakt de rit er niet minder om: je rijdt over een hoogvlakte zonder een boom, met rendieren langs de weg en het poolgebied recht vooruit.

Spitsbergen

Op dertien afvaarten staat Longyearbyen op Spitsbergen, op achtenzeventig graden noorderbreedte.

Het is een plaats van ongeveer tweeduizend inwoners die als mijnbouwdorp is begonnen en waar nu vooral onderzoek en toerisme is.

Buiten de bebouwde kom is een vuurwapen verplicht vanwege de ijsberen; dat is geen aanbeveling maar een voorschrift.

In een berg buiten het dorp ligt een kluis met zaden uit vrijwel elk land ter wereld, bedoeld om gewassen veilig te stellen als er ergens iets misgaat.

Er wordt niemand meer begraven: de bodem is permanent bevroren en laat lichamen niet vergaan.

Van eind april tot eind augustus gaat de zon er niet onder, en van eind oktober tot half februari komt hij niet op.

Aan boord

De opzet is die van een schip waar de kust het programma is en niet het schip zelf.

Er is een restaurant met Noorse gerechten, een informele eetgelegenheid en een bar met uitzicht over de boeg.

Er zijn buitendekken rondom, en die worden hier ook bij min tien gebruikt, want daar is de reis om te doen.

Er varen gidsen mee die lezingen geven over de kust, het weer en het noorderlicht, en die 's nachts wekken als er iets te zien is.

Er is een sauna en een bad in de buitenlucht, wat op deze route logischer is dan een zwembad.

Wat er niet is: een theater met een grote show, een casino, een klimwand en een kinderclub van betekenis.

Wat er los bij komt

De vanafprijs van €1.924 per persoon hoort bij de kortste reizen; de reizen van veertien nachten kosten een veelvoud.

Bij deze rederij zitten de maaltijden doorgaans bij de reissom, en dat is voor Noorwegen een belangrijk verschil.

Eten en drinken zijn aan wal namelijk duur: een eenvoudige maaltijd in een havenstadje kost al snel het dubbele van hier.

Excursies komen los, en op deze kust zijn dat de bekende posten: de rit naar de Noordkaap, de hondenslee, de tocht met een rib-boot.

Veel plaatsen zijn ook zonder excursie te doen, want het schip ligt vrijwel altijd aan een kade midden in het stadje.

Reken de reis in zijn geheel door, inclusief de vlucht naar Oslo of Tromso en het vervoer naar de kade.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor wie de kust wil zien en het schip als vervoermiddel beschouwt.

Het werkt uitzonderlijk goed voor wie het noorderlicht wil zien: deze route ligt van oktober tot maart wekenlang onder de zone waar het verschijnt.

Het werkt goed voor wie de zomer wil met licht dat niet weggaat; boven de poolcirkel gaat de zon van eind mei tot half juli niet onder.

Het werkt goed voor wie liever tientallen kleine plaatsen ziet dan drie grote havens.

Het werkt niet voor wie zon en warmte zoekt, en evenmin voor wie op een schip vermaakt wil worden.

Het publiek is Europees gemengd, met veel Duitse, Britse, Scandinavische en Nederlandse gasten. De voertalen zijn Engels en doorgaans ook Duits.

Wanneer je gaat

Op deze route bepaalt de maand niet het gebied maar het licht, en dat is het hele verschil.

Van oktober tot maart is het noorderlichtseizoen: donkere nachten, kans op helder weer en temperaturen tussen de min tien en de plus vijf.

Een garantie is er niet; het licht hangt af van zonneactiviteit en bewolking, en beide zijn onvoorspelbaar.

Van eind mei tot half juli is het boven de poolcirkel de hele nacht licht, met vijf tot twintig graden en de kust op zijn groenst.

April, mei en september zijn overgangsmaanden met minder mensen en lagere prijzen.

De afvaarten naar Spitsbergen liggen uitsluitend in de zomermaanden, want daarbuiten zit het ijs in de weg.

Waar je opstapt

De vertrekhavens liggen in Noorwegen en zijn alle drie rechtstreeks te bereiken.

Oslo is anderhalf uur vliegen vanuit Amsterdam, met de haven op een kwartier van het centrum en een trein vanaf de luchthaven.

Bergen is eveneens anderhalf uur rechtstreeks; de kade ligt op loopafstand van de oude houten pakhuizen aan de haven.

Tromso vraagt doorgaans een overstap in Oslo en ligt ruim driehonderd kilometer boven de poolcirkel.

Longyearbyen op Spitsbergen bereik je met een vlucht vanuit Oslo of Tromso van ruim twee uur.

Bij een deel van de reizen is de aankomsthaven een andere dan de vertrekhaven, dus kijk daar bij het boeken van de vluchten naar.

De cijfers op deze pagina

Het passagiersaantal hierboven hoort bij de oorspronkelijke opzet van dit schip, dat als veerboot is gebouwd en toen ook reizigers zonder hut meenam. Voor de reizen die je hieronder ziet staan, is het aantal hutten de bruikbare maat; het schip vaart op deze afvaarten met aanzienlijk minder mensen aan boord dan het getal doet vermoeden.