Crown Princess

Wat voor schip is de Crown Princess?

De Crown Princess is in 2006 in de vaart gekomen en meet 113.561 brutoton. Het schip is 288 meter lang, telt 18 dekken en heeft plaats voor 3.062 passagiers in 1.531 hutten, met 1.200 bemanningsleden.

Er staan nu 132 afvaarten open, vanaf €392 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met september 2028. In 2025 is het schip opgeknapt.

De rederij is Princess Cruises, en dit schip hoort tot de reeks waarmee die rederij in de jaren negentig en nul haar vloot heeft opgebouwd.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Vancouver, Ketchikan, Juneau, Skagway, Whittier en San Juan: Vancouver, Ketchikan, Skagway, Juneau, Whittier en San Juan.

Lange reizen over de Stille Oceaan

Wat dit schip onderscheidt zijn de reizen van vijf weken tussen Australie, Tahiti en Hawaii.

Die lopen van Sydney, Auckland of Brisbane via de eilanden van de Stille Oceaan naar Honolulu, en verder naar de Amerikaanse westkust.

Dat is geen cruise in de gebruikelijke zin. Een reis van vijfendertig dagen bestaat voor de helft uit zeedagen, met soms vijf of zes dagen achtereen zonder land in zicht.

De Stille Oceaan is groot op een manier die je pas op zo'n reis begrijpt: hij beslaat een derde van het aardoppervlak en er passen alle continenten samen in.

Wat je onderweg aandoet zijn Fiji, Frans-Polynesie met Bora Bora en Moorea, Samoa en de Cookeilanden, en dat zijn plaatsen waar per jaar maar een handvol schepen komt.

Het publiek op zulke trajecten is ouder, blijft de hele reis aan boord en kent elkaar na twee weken; dat maakt de sfeer een andere dan op een weeklus.

De datumgrens

Op deze reizen passeer je de internationale datumgrens, en dat is een van de vreemdste ervaringen die varen te bieden heeft.

Die grens loopt door de Stille Oceaan, grotendeels langs de honderdtachtigste meridiaan, met bochten eromheen zodat eilandengroepen niet in tweeen worden gedeeld.

Vaar je oostwaarts, dus van Australie richting Amerika, dan doe je een dag over. Je hebt dan twee keer dezelfde datum op je reisschema staan, en dat is geen fout.

Vaar je westwaarts, dan verlies je een dag: je gaat naar bed op maandag en staat op woensdag op.

Aan boord wordt dat gemarkeerd; op sommige schepen is er een aankondiging en een certificaat, net als bij het passeren van de evenaar.

Wat praktisch telt: reken die dag mee bij het boeken van je vlucht terug, want reisschema's tellen hem soms wel en soms niet.

Alaska in de noordelijke zomer

Buiten die lange reizen vaart dit schip Alaska, en daar is deze rederij een van de grootste aanbieders.

De reizen lopen tussen Vancouver en Whittier, met Ketchikan, Juneau en Skagway op de route, en met een doorvaart tot voor een gletsjer.

Skagway is het beginpunt van de goudkoorts van 1898; er loopt een smalspoorbaan de bergpas op waarlangs de goudzoekers hun bepakking naar Canada moesten sjouwen, honderden kilo's per persoon omdat de Canadese politie niemand zonder voorraad doorliet.

Juneau is de enige hoofdstad in Amerika waar geen weg naartoe loopt; je komt er per schip of per vliegtuig.

Let bij het vergelijken op of Glacier Bay op de route staat. Dat nationaal park laat maar een beperkt aantal schepen per dag toe, en die plekken worden jaren vooruit toegewezen.

Whittier ligt op ruim een uur rijden van Anchorage, door een tunnel die om het uur van rijrichting wisselt en die hij met de trein deelt.

Wat kost een cruise met de Crown Princess?

De vanafprijs van €392 per persoon geldt voor een binnenhut op een week buiten het hoogseizoen.

Inbegrepen zijn de hut, alle maaltijden in het hoofdrestaurant en het buffet, de shows, de zwembaden en de kinderclubs.

Deze rederij werkt met pakketten waarin dranken, wifi en fooien zijn opgenomen; reken die door in plaats van ze automatisch af te wijzen of aan te nemen.

Zonder pakket komen de servicevergoeding, de dranken, de specialiteitenrestaurants, de excursies en de wifi er los bij.

Op een reis van vijf weken loopt die servicevergoeding flink op; dat is bij lange reizen de post die het meest wordt onderschat.

Wat deze rederij onderscheidt is het eten in het hoofdrestaurant, dat beter wordt beoordeeld dan bij de goedkope aanbieders, en een uitgebreid ontbijt op de hut zonder toeslag.

Een lange reis boeken

Wie een traject van vier weken of langer overweegt, heeft aan andere gegevens iets dan bij een week.

Reken uit wat de servicevergoeding over de hele duur kost; op vijfendertig dagen is dat een bedrag waarvoor je een week vakantie koopt.

Kijk of een drankenpakket loont. Bij veel zeedagen ligt de drempel lager dan bij een reis waarbij je elke dag aan wal eet.

Let op de wasserij. Op een lange reis is de mogelijkheid om zelf te wassen of een weektarief te nemen belangrijker dan welk restaurant er aan boord is.

Kijk naar de hut: vijf weken in een binnenhut is voor de meeste mensen te lang, en dat is de post waarop je het beste niet bezuinigt.

Controleer visa en inentingen ruim vooraf; een reis die Australie, Frans-Polynesie en de Verenigde Staten aandoet, raakt drie verschillende regimes.

Aan boord

De indeling is die van een groot schip uit het midden van de jaren nul: overzichtelijk, met veel buitendek.

Er is een hoofdrestaurant verdeeld over meerdere zalen waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet dat vrijwel de hele dag open is, en enkele restaurants tegen bijbetaling.

Er zijn meerdere zwembaden, waaronder een gedeelte dat alleen voor volwassenen is, en een bioscoop onder de open hemel op het bovendek.

De spa heeft een thermaal circuit met sauna's en baden, en er is een afgeschermd zonnedek dat tegen betaling toegankelijk is.

Er is een theater, een casino, een bibliotheek en meerdere bars met live muziek.

Wat er niet is: een waterpark, een klimwand en een glijbaan over meerdere dekken. Dit schip concurreert niet op attracties.

Voor wie dit schip werkt

Dat hangt af van welke reis je boekt, want dit schip bedient twee verschillende publieken.

Op de Alaskaweken is het een schip voor stellen en gezinnen die de bestemming belangrijker vinden dan het schip.

Op de lange Pacifische reizen is het publiek ouder, blijft het langer aan boord en ligt het tempo lager.

De sfeer is rustiger dan bij de Italiaanse rederijen: minder omroepberichten, minder animatie bij het zwembad en een vroeger diner.

Het publiek is overwegend Amerikaans, Brits en Australisch. De voertaal is Engels en er is geen Nederlandstalige begeleiding.

Wie een levendig schip zoekt met veel te doen, kijkt beter bij een andere rederij; wie waarde hecht aan het eten en aan zeedagen, zit hier goed.

Welke hutten je beter vermijdt

Op een schip met 1.531 hutten maakt de plek meer verschil dan de categorie.

Vermijd de hutten direct onder het buffet en het zwembaddek. Daar wordt vroeg in de ochtend met ligstoelen en karren geschoven.

Vermijd de hutten die aan het atrium grenzen; dat loopt over meerdere dekken en de muziek loopt tot laat door.

Vermijd de achterste hutten op de laagste dekken als je gevoelig bent voor trillingen; bij het manoeuvreren draaien de schroeven daar vlak onder.

Op een oceaanoversteek weegt de ligging zwaarder dan op een weeklus: bij deining zit je midscheeps op een laag dek het rustigst.

Op de Alaskaroute weegt een balkon juist zwaarder: de gletsjerdagen breng je aan dek of op je balkon door.

Wanneer je gaat

Welke maand je kiest, bepaalt bij dit schip op welk halfrond je vaart.

Het Alaskaseizoen loopt van mei tot september. Juni en juli zijn het warmst met vijftien tot twintig graden en de langste dagen; mei en september zijn koeler, goedkoper en rustiger.

Reken in Alaska op regen: dit is gematigd regenwoud en het regent er meer dan tweehonderd dagen per jaar.

Het Australische en Pacifische seizoen loopt van oktober tot april, wanneer het daar zomer is met vijfentwintig tot dertig graden.

Dat valt samen met het cycloonseizoen in de zuidelijke Stille Oceaan, dat van november tot april loopt; reizen gaan door maar de route kan wijzigen.

De overtochten tussen beide gebieden zijn los te boeken en zijn per dag het goedkoopste wat dit schip te bieden heeft.

Waar je opstapt

De vertrekhaven verschilt per seizoen en dat is bij dit schip de grootste kostenpost naast de reissom.

Voor Alaska vertrek je uit Vancouver of Whittier. Vancouver is negen tot tien uur rechtstreeks vliegen en de terminal ligt in de stad; voor Canada heb je een eTA nodig.

Whittier bereik je via Anchorage, met een binnenlandse vlucht plus een transfer van ruim een uur.

Voor de Pacifische reizen vertrek je uit Sydney, Brisbane of Auckland, en dat is vierentwintig uur vliegen met een overstap plus een tijdverschil van acht tot tien uur.

Kom bij elke reis minstens een dag eerder, en bij Australie twee. Een gemiste aansluiting kost je het schip.

Bij een enkele reis heb je twee losse vliegtickets nodig; bij een reis van Auckland naar Los Angeles kost dat aanzienlijk meer dan een retour.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.