Celestyal Journey

Wat voor schip is de Celestyal Journey?

De Celestyal Journey is in 1994 gebouwd en meet 55.877 brutoton. Het schip is 219 meter lang en heeft plaats voor 1.260 passagiers, met 500 bemanningsleden.

Er staan nu 150 afvaarten open, vanaf €579 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met november 2028. In 2023 is het schip grondig verbouwd.

De rederij is Celestyal Cruises, een Griekse aanbieder die zich volledig op de eigen wateren richt.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Athene, Efeze, Rhodos, Santorini, Mykonos en Milos, met daarnaast Corfu, Kefalonia, Katakolon, Dubrovnik, Kotor en Bari.

Vrijwel alle reizen vertrekken uit Athene en duren zeven nachten; op de reizen van veertien wordt de Egeische route met de Adriatische gecombineerd.

Vijf eilanden en Turkije in een week

De opzet van de vaste reis is anders dan van vrijwel elke andere cruise in de Middellandse Zee.

In zeven nachten doe je Mykonos, Milos, Santorini, Rhodos en de Turkse kust bij Efeze aan, en je bent elke ochtend ergens.

Er zit geen enkele zeedag in, en dat kan alleen omdat de vertrekhaven middenin het vaargebied ligt in plaats van aan de rand ervan.

Een schip dat vanuit Italie of Barcelona vertrekt, is twee dagen onderweg voordat de eerste Griekse haven in zicht komt; hier begint het meteen.

De keerzijde is dat de dagen kort zijn: op sommige eilanden lig je een halve dag en niet meer.

Wie de eilanden echt wil leren kennen, gebruikt zo'n reis als kennismaking en komt later terug voor een enkel eiland.

Milos en de Venus

Milos staat op vrijwel elke afvaart en is van de vijf eilanden het minst bekende, en dat is onterecht.

Het is een vulkaaneiland met een baai die zo groot en beschut is dat er hele vloten in pasten, en het is die baai waar het schip binnenvaart.

Aan de noordkust ligt Sarakiniko, een gebied van wit vulkanisch gesteente dat door wind en zee is uitgesleten tot een landschap zonder een sprietje groen; het lijkt eerder op een maanoppervlak dan op Griekenland.

Op dit eiland werd in 1820 door een boer een marmeren beeld gevonden dat we nu als de Venus van Milo kennen; het staat sindsdien in het Louvre in Parijs.

De armen zijn nooit teruggevonden, en over hoe het beeld er oorspronkelijk uitzag wordt nog altijd gediscussieerd.

Er zijn ruim zeventig stranden op het eiland, waarvan een deel alleen per boot te bereiken is.

Katakolon en de eerste Spelen

Op de Adriatische reizen staat Katakolon, en dat vissersplaatsje is er om een reden.

Op een half uur rijden ligt Olympia, de plek waar vanaf 776 voor Christus elke vier jaar de Spelen werden gehouden.

Dat is bijna duizend jaar volgehouden, tot een Romeinse keizer er in de vierde eeuw een eind aan maakte omdat het een heidens feest was.

Wat er ligt zijn de fundamenten van de tempel van Zeus, waarin een van de zeven wereldwonderen stond, en de werkplaats van de beeldhouwer die het maakte.

Het stadion is er nog, met de stenen startlijn waar de hardlopers hun tenen in zetten; je kunt er zelf op gaan staan.

Het is een uur rijden heen en terug voor een terrein dat je in twee uur bekijkt, en het is de moeite waard.

Kefalonia en de grot

Kefalonia is het grootste van de Ionische eilanden en staat eveneens op de Adriatische route.

Het eiland is in 1953 door een zware aardbeving getroffen waarbij vrijwel alle dorpen instortten; wat er nu staat is grotendeels van na dat jaar.

Diezelfde beving heeft het dak van een ondergronds meer laten instorten, en daardoor is de Melissani-grot ontstaan.

Je wordt er in een roeiboot overheen gevaren, en als de zon in het gat staat kleurt het water in een blauw dat niet echt lijkt.

Aan de noordwestkust ligt Myrtos, een strand van witte kiezels tussen twee kliffen, dat op vrijwel elke ansichtkaart van Griekenland staat.

Het eiland is groot en bergachtig; met een dag zie je een hoek ervan en niet meer.

De drie bekende namen

Santorini, Mykonos en Rhodos maken de reis voor de meeste gasten, en bij elk hoort een praktische kanttekening.

Santorini is de rand van een vulkaan die rond 1600 voor Christus is ingestort; het schip ligt in de caldera voor anker en je gaat met een tender aan wal.

Van de kade naar boven kom je met een kabelbaan, over zeshonderd treden of op een ezel, en bij meerdere schepen tegelijk staat er in beide richtingen een uur wachtrij.

Mykonos heeft wel een kade en een oude stad die als doolhof is aangelegd om piraten te laten verdwalen.

Rhodos is van de drie het meest onderschat: de ommuurde middeleeuwse stad daar is de grootste bewoonde van Europa, gebouwd door een ridderorde en op de werelderfgoedlijst.

Je loopt er van de kade zo in, en het is de enige van de drie waar je zonder tender of bus je hele dag kunt vullen.

Een Griekse rederij

Deze aanbieder is Grieks, en dat is aan boord merkbaar op een manier die verder gaat dan de vlag.

De bemanning is voor een groot deel Grieks, het eten is Grieks en er zijn avonden met Griekse muziek en dans die niet als folklore zijn bedoeld.

De rederij vaart uitsluitend in dit gebied, en dat betekent dat de kapiteins en de bemanning de havens kennen zoals een veerbootbemanning ze kent.

Het publiek is internationaal en gemengd, met veel Europese en Amerikaanse gasten, en de omroep is meertalig.

De sfeer is informeel: er is geen kledingcode van betekenis en er zijn geen gala-avonden.

Voor wie Griekenland wil zien en niet een schip, is dat een prettige combinatie.

Wat er in de prijs zit

De vanafprijs van €579 per persoon dekt bij deze rederij doorgaans meer dan bij de grote aanbieders.

Bij de meeste aanbiedingen zitten de dranken aan boord in de reissom, en bij een deel ook een of meer excursies per haven; controleer per reis wat er precies onder valt, want er zijn verschillende tarieven.

Wat er los bij komt zijn de vlucht, de overige excursies en de fooien, en die laatste worden hier vaak als vast bedrag per dag gerekend.

Op deze route valt met zelf regelen goed te besparen: in Rhodos, Mykonos en Katakolon loop of rijd je zelf zonder moeite.

Op Santorini is niet de afstand het knelpunt maar de wachtrij bij de kabelbaan; ga vroeg of ga laat.

Reken de reis in zijn geheel door voordat je hem met een goedkopere aanbieder vergelijkt, want de opbouw verschilt aanzienlijk.

Een casco uit 1994

Het is eerlijk om te melden dat dit geen nieuw schip is.

De romp dateert uit 1994 en heeft onder andere vlaggen gevaren voordat deze rederij hem overnam.

In 2023 is het schip grondig verbouwd: de hutten, de restaurants en de openbare ruimtes zijn vernieuwd.

Wat je daaraan merkt is dat de indeling ouderwetser is dan bij nieuwbouw: minder balkons, kleinere hutten en geen atrium met glazen liften.

Wat je er ook aan merkt is dat het schip klein genoeg is voor havens waar de nieuwe schepen niet binnenkomen, en dat is op deze route het punt.

Wie een modern schip met attracties zoekt, moet hier niet zijn; wie de eilanden zoekt, koopt precies het juiste.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor wie de eilanden het doel vindt en het schip het vervoermiddel.

Het werkt goed voor stellen en voor alleenreizenden die in een week een indruk van de Egeische Zee willen krijgen.

Het werkt goed voor wie voor het eerst naar Griekenland gaat en niet weet welk eiland hij moet kiezen; na deze week weet je dat wel.

Het werkt goed voor wie niet elke dag een zeedag wil; die zijn er niet.

Het werkt minder voor wie het schip als bestemming ziet, en voor gezinnen die een waterpark verwachten.

De voertaal is Engels met meertalige omroepberichten; Nederlandstalige begeleiding is er niet.

Wanneer je gaat

Het seizoen loopt van het voorjaar tot in november, en de maand bepaalt hier veel.

April en mei zijn zacht met achttien tot vijfentwintig graden, de eilanden zijn groen en het is rustig; het water is dan nog fris.

Juni en september zijn de aangenaamste maanden: vijfentwintig tot dertig graden, warm water en de havens te belopen zonder in de schaduw te moeten schuilen.

In juli en augustus loopt het op de eilanden tot ver boven de vijfendertig graden op, en dan is het aan wal het drukst.

In die maanden waait bovendien de meltemi, een noordenwind die dagen kan aanhouden; bij te veel wind kan een tenderhaven als Santorini vervallen.

Oktober en november zijn goedkoop en aangenaam, met twintig graden en eilanden die weer van de bewoners zijn.

Waar je opstapt

Athene is bij vrijwel alle reizen de vertrekhaven, en dat is vanuit Nederland eenvoudig.

Het is ruim drie uur rechtstreeks vliegen, zonder overstap, met een uur tijdverschil.

De haven van Piraeus ligt op een half uur met de metro vanaf het centrum en op drie kwartier vanaf de luchthaven.

Op een deel van de reizen stap je op aan de Turkse kust bij Efeze; daar heb je als Nederlander mogelijk een reisdocument of vergunning nodig, dus controleer dat ruim vooraf.

Kom een dag eerder en gebruik die dag in Athene; de Akropolis en het museum eronder vragen samen een halve dag.

Omdat de reizen in dezelfde haven beginnen en eindigen, heb je een gewoon retourticket nodig.

De gegevens op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken; het aantal hutten en dekken levert dat systeem voor dit schip niet aan.