Cruises naar Salaverry

Negenentwintig van de negenenvijftig aanlopen vallen in januari

Er komen 48 reizen langs in Salaverry en er vertrekt er geen enkele. De helft van het jaar zit in een maand.

Januari telt negenentwintig aanlopen, oktober elf, november acht en maart zeven. In april tot en met augustus komt hier niets.

Dat is niet het weer. Aan deze kust regent het vrijwel nooit: dit is een van de droogste gebieden ter wereld en de temperatuur schommelt het hele jaar tussen de vijftien en zesentwintig graden.

Het is de dienstregeling van de schepen. Deze haven ligt op de route langs de westkust van Zuid-Amerika, en die wordt in de zuidelijke zomer gevaren als de reizen naar Kaap Hoorn en Antarctica lopen.

Zestien reizen beginnen in Miami en negen in Fort Lauderdale, vijf in San Diego en vijf in Valparaiso. Dat zijn de lange lijnen die via het Panamakanaal naar het zuiden gaan.

De prijzen lopen van zeventienhonderdnegenentachtig euro tot negenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij acht van de negenenvijftig reizen ontbreekt het bedrag.

De grootste stad van leem ter wereld

Op ongeveer twintig kilometer van deze kade ligt een stad van twintig vierkante kilometer die volledig uit leem is opgetrokken.

Zij is rond 1300 gebouwd als hoofdstad van een rijk dat de kust van dit land beheerste voordat de Inca's kwamen, en er woonden naar schatting zestigduizend mensen. Er zijn negen ommuurde paleiscomplexen, elk gebouwd door een nieuwe heerser die het vorige als graf achterliet.

Dat maakt haar de grootste stad van ongebakken leem ter wereld en de grootste stad die in Amerika voor de komst van de Europeanen is gebouwd. De muren zijn tot negen meter hoog en bedekt met reliëfs van vissen, pelikanen en netten.

Zij staat sinds 1986 op de werelderfgoedlijst, en sinds datzelfde jaar op de lijst van bedreigd erfgoed. De reden is eenvoudig: leem lost op in water, en het regent hier eens in de zoveel jaar wel.

Dat gebeurt tijdens El Nino, het verschijnsel dat aan deze kust is beschreven en naar het kerstkind is genoemd omdat het rond de jaarwisseling begint. Dan valt er in een paar weken meer regen dan in tien gewone jaren, en dan smelt er een stuk van de stad weg.

Er staan daarom overkappingen boven de kwetsbaarste delen. Het is een wedloop die niet te winnen is.

Twee piramides en een rivier die is omgeleid

Iets zuidelijker staan twee piramides van leem uit de eerste eeuwen van onze jaartelling, van een volk dat ouder is dan de bouwers van die stad.

De grootste daarvan was met naar schatting honderddertig miljoen leemstenen het grootste bouwwerk van leem in Amerika. Wat je er nu van ziet is een derde deel.

De rest is verdwenen door iets wat mensen hebben gedaan. Rond 1602 hebben Spaanse kolonisten de rivier omgeleid en dwars door de piramide laten stromen om bij het goud in de graven te komen, en zij hebben er tweederde van weggespoeld.

De kleinere van de twee is beter bewaard en dat is de reden om te gaan. Daar zijn bij opgravingen muren blootgelegd met beschilderde reliëfs in rood, wit, geel en zwart, laag over laag, omdat elke generatie er een nieuwe tempel overheen bouwde.

Op die muren staat telkens hetzelfde gezicht met uitpuilende ogen en hoektanden, dat door archeologen de bergonthoofder wordt genoemd. Er zijn ook offerplaatsen gevonden met de resten van tientallen jonge mannen.

Beide liggen op ongeveer een half uur rijden en worden in een halve dag gecombineerd met de leemstad.

De vrouw die in 2006 werd gevonden

Verder naar het noorden is in 2006 een graf geopend dat een aanname omver heeft geworpen.

Er lag een vrouw in, gestorven rond het jaar 400, gewikkeld in honderden meters katoen, met gouden neusornamenten, kronen en tweeentwintig speerwerpers naast zich. Haar armen en handen waren bedekt met tatoeages van slangen en spinnen.

Speerwerpers en kronen waren tot dat moment uitsluitend in mannengraven van dit volk aangetroffen, en de aanname was dat hun heersers mannen waren. Dat is met deze vondst van tafel.

Zij is bijzonder goed bewaard door het droge zand en er is een museum bij de vindplaats gebouwd waar zij te zien is. Dat ligt ongeveer een uur rijden van de kade.

Er wordt in deze streek nog steeds gegraven en er komen met enige regelmaat nieuwe vondsten bij. Dit is een van de rijkste archeologische kustgebieden ter wereld en het is bij het grote publiek vrijwel onbekend.

Wie liever iets anders doet: de stad waar deze haven bij hoort is in 1534 gesticht, heeft een koloniaal centrum met geverfde herenhuizen en smeedijzeren balkons, en geldt als de bakermat van de nationale dans van dit land.

Wat er aan de kade zelf is

Deze haven is een werkhaven voor suiker, meel en mineralen, en er is geen stad omheen.

Er staan kranen en silo's, en het dorp ernaast telt een paar duizend inwoners. Alles wat je hier doet, gaat met de bus.

De stad zelf ligt op ongeveer veertien kilometer en dat is een rit van een half uur. Van daaruit liggen de archeologische plaatsen binnen een halfuur tot een uur.

De rederijen die hier aanleggen zijn Holland America Line, Crystal Cruises, Seabourn en Oceania Cruises, en dat zijn overwegend partijen met middelgrote schepen. Er is een kade, dus je hoeft niet te tenderen.

De vaargebieden op deze pagina kloppen: Zuid-Amerika en Noord-Amerika bij alle negenenvijftig, Midden-Amerika bij tweeenvijftig en het Panamakanaal bij vierentwintig. Dat is de route die deze schepen werkelijk varen.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Manta, Callao, Guayaquil en Coquimbo. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De helft van de aanlopen valt in januari. Van april tot augustus komt hier niets.
• Aan de kade is niets. Alles gaat met de bus.
• De leemstad staat op de lijst van bedreigd erfgoed. Regen lost haar op.
• Neem zonnebrand en een hoed mee. Er is bij de opgravingen geen schaduw.
• De vaargebieden kloppen. Hier hoef je niet op te letten.
• Combineer de leemstad met de piramides; dat is samen een halve dag.