Cruises naar Rovinj

Een eiland dat aan het vasteland is vastgemaakt

Er komen 256 reizen langs in Rovinj en er vertrekt er geen enkele. De oude stad ligt op een heuvel in zee, en tot 1763 was dat letterlijk zo.

Rovinj was een eiland, gescheiden van de kust door een smalle geul. De stad was daardoor makkelijk te verdedigen maar had geen ruimte: binnen de muren werd er de hoogte in gebouwd, met huizen tegen elkaar aan en straatjes van soms nog geen twee meter breed.

In 1763 is die geul gedempt. Vanaf dat moment kon de stad zich over de landtong uitbreiden, en dat is precies wat je vanaf het water ziet: een dichte kluwen op de heuvel en losser gebouwde wijken erachter.

De huizen aan de waterkant staan met hun voeten in zee, zonder kade ertussen. Wat eruitziet als een gril was noodzaak: er was geen grond over.

Er zijn nog schoorstenen te zien die op de daken staan als kleine torens. Elk gezin dat in de stad woonde had er recht op een, en het aantal schoorstenen was daarmee het aantal huishoudens.

Een toren die naar Venetië kijkt

Boven de stad staat een kerktoren van bijna zestig meter, en die is bewust een kopie.

Rovinj hoorde van 1283 tot 1797 bij de Republiek Venetië, ruim vijfhonderd jaar. Toen de kerk van de heilige Eufemia in de achttiende eeuw werd herbouwd, kreeg de toren de vorm van de campanile op het San Marcoplein.

Bovenop staat een koperen beeld van Eufemia zelf, ruim vier meter hoog, dat op een lager draait en dus als windwijzer werkt. Van beneden zie je aan welke kant zij staat welke wind er waait.

In de kerk staat een marmeren sarcofaag. Volgens de overlevering is die in het jaar 800 uit zee komen aandrijven en door twee ossen de heuvel op getrokken; het feest van de heilige valt op 16 september en dat is de drukste dag van het jaar in de stad.

De klim naar de toren gaat over een houten trap. Wij hebben de openingstijden, tarieven en reistijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Een platbodem die op de erfgoedlijst staat

In de haven liggen kleine houten boten met een platte bodem, en die zijn officieel beschermd.

Het gaat om de batana, een vissersboot van vier tot zes meter zonder kiel, opgebouwd uit planken die tegen elkaar aan liggen in plaats van over elkaar. Dat platte ontwerp is gemaakt voor deze kust: ondiep water, veel rotsen, en een boot die je op het strand kunt trekken.

De bouw ervan is een ambacht dat bijna verdwenen was. In 2016 is het samen met de zangvorm die erbij hoort op de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed gezet.

Die zang heet bitinada: meerstemmig, zonder instrumenten, waarbij stemmen de partijen van de instrumenten nadoen. Het is ontstaan onder vissers en in de tabaksfabriek van de stad.

Er is een museum aan gewijd en er wordt nog gebouwd en gevaren. Op zomeravonden liggen er batana's in de kleine haven onder de kerk.

Bos, truffels en olie

Achter de kust ligt het binnenland van Istrië, en dat levert wat de streek beroemd heeft gemaakt.

In het bos langs de Mirna groeien truffels, zowel de zwarte als de witte. Er is hier in 1999 een witte truffel van bijna anderhalve kilo gevonden die als grootste ter wereld te boek staat.

Verder is Istrië een olijfoliegebied dat in internationale vergelijkingen hoog eindigt. Er staan oude, kleine boomgaarden op karstgrond, en de opbrengst per boom is laag terwijl de kwaliteit hoog is.

Dichter bij de stad ligt de Limbaai, een smalle inham van tien kilometer met steile wanden. Die wordt vaak een fjord genoemd en dat is hij niet: het is een verdronken karstdal, uitgesleten door water en niet door ijs.

In die baai worden oesters en mosselen gekweekt. De rit erheen duurt ongeveer een half uur.

Alleen de zomer, en kleine schepen

Augustus telt 42 reizen, september 40 en juni en juli elk 39. Van december tot maart komt hier vrijwel niets langs.

Dat gat is de Adriatische winter, met bura: de valwind die vanaf het vasteland over zee slaat en waar deze kust berucht om is.

Wat verder opvalt is de prijs. De vier rederijen met de meeste aanlopen zijn hier allemaal kleine luxeschepen en jachten; de grote maatschappijen komen niet.

102 van de 256 reizen duren tien tot veertien dagen en 60 vijftien dagen of langer. 97 vertrekken uit Venetië en 58 uit Athene.

De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Venetie, Dubrovnik, Kotor en Athene (Piraeus), met Dubrovnik op 194 en Kotor op 156. De rederijen zijn Windstar Cruises, Seabourn, Explora Journeys en Emerald Yacht Cruises met schepen als Seabourn Ovation, Wind Spirit, Explora 1 en Emerald Kaia.

Waar je op moet letten

• Grote schepen liggen voor anker; je gaat met een tender.
• De oude stad is klein; in twee uur heb je hem gezien.
• De straatjes zijn steil en glad; draag vaste schoenen.
• De Limbaai is een half uur rijden.
• Van december tot maart vaart hier vrijwel niets.