Cruises naar Reine

De coordinaten wijzen naar een dorp bij Nazareth

Er komen 40 reizen langs in Reine en er vertrekt er geen enkele. Het land bij dit record klopt, de plaatsbepaling niet.

Er staat Noorwegen als land, en dat is juist. De coordinaten wijzen echter naar tweeendertig graden noorderbreedte en vijfendertig graden oosterlengte, en dat is Israel, een paar kilometer van Nazareth.

Daar ligt een plaats waarvan de naam in Latijnse letters op precies dezelfde manier wordt geschreven. Het opgegeven punt ligt nul meter van het centrum daarvan en vierduizend honderdachtenzestig kilometer van dit vissersdorp boven de poolcirkel.

Dit is de zoveelste naamsverwarring in dit bestand, maar wel een van een ander soort dan de meeste. Bij Husavik, Harlingen en Tobermory ging het om namen die door landverhuizers zijn meegenomen; hier gaat het om twee namen uit totaal verschillende talen die toevallig hetzelfde worden gespeld.

Er staat verder een tweede record met deze naam; dat is al samengevoegd en staat op nul reizen. Ga af op de naam en op de buurhavens.

Het dorp achter het record dat wij hebben overgeslagen

Dit is een van de plaatsen op de eilandengroep waarvoor in dit bestand ook een verzamelrecord bestaat, en dat verzamelrecord hebben wij overgeslagen.

Dat heet naar de hele eilandengroep, heeft achtenveertig aanlopen en helemaal geen coordinaten. Bij een archipel van ruim honderd kilometer lang valt niet vast te stellen waar zo'n reis aanlegt, en dan valt er niets te schrijven dat voor alle plaatsen klopt.

Dit record is wel bruikbaar, want het noemt een dorp. Dat dorp telt ongeveer driehonderd inwoners en ligt op het op een na zuidelijkste eiland van de groep, aan een baai die aan drie kanten door granieten pieken wordt ingesloten.

Vijfendertig van de reizen hier komen van de rederij die de kustdienst vaart, en die legt hier op de gewone lijn aan. De rest zijn expeditieschepen.

Twintig reizen beginnen in Bergen en twaalf in Hamburg. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Svalbard, Senja, Hamburg en Longyearbyen.

Rode huisjes op palen, en waarvoor die zijn gebouwd

Wat je hier ziet zijn houten huisjes op palen in het water, roodgeverfd met witte kozijnen, met een steiger ervoor.

Die zijn niet als vakantiehuis bedacht. Vanaf de twaalfde eeuw kwamen er elke winter duizenden vissers uit heel Noord-Noorwegen naar deze eilanden voor de kabeljauw, en de koning verplichtte de eigenaren om onderdak te leveren. Zo'n huisje bood plaats aan een bemanning en stond op palen zodat de boot ernaast kon liggen en de vangst er direct in kon.

Die visserij loopt nog van januari tot april en is nog altijd de belangrijkste bron van inkomsten. De kabeljauw komt dan vanuit de Barentszzee hierheen om te paaien.

Rond het dorp staan houten rekken waar de vis aan wordt gehangen om in de buitenlucht te drogen, zonder zout, drie maanden lang. Die gedroogde vis gaat vooral naar Italie en Nigeria, en dat is al eeuwen zo.

Kom je in de zomer, dan hangen de rekken leeg en ruik je niets. Kom je in april, dan ruik je het dorp voordat je het ziet.

De maalstroom die Poe en Verne hebben beschreven

Ten zuidwesten van dit dorp ligt tussen twee eilanden een zeegat waar bij elk getij een enorme hoeveelheid water doorheen moet.

Daardoor ontstaat daar een stroming die tot bijna elf kilometer per uur oploopt, met draaikolken en met wateroppervlakken die zichtbaar hoger liggen dan die ernaast. Het is een van de sterkste getijstromen ter wereld.

Die stroom staat sinds de zestiende eeuw op zeekaarten en heeft twee beroemde verhalen opgeleverd: een Amerikaans kortverhaal uit 1841 over een visser die erin terechtkomt, en een passage in een Franse roman uit 1870 waarin een onderzeeboot erdoor verdwijnt. Beide schrijvers hebben de plek nooit gezien en hebben haar aanzienlijk overdreven.

Wat er werkelijk gebeurt is indrukwekkend genoeg: een klein bootje kan er niet tegenop en er varen rondvaarten heen die op het keerpunt van het getij gaan. Reken op twee uur.

Boven het dorp loopt een trap van ruim vijftienhonderd treden naar een uitkijkpunt op vierhonderdvijftig meter, aangelegd door Nepalese steenzetters omdat het pad ervoor te gevaarlijk was geworden. Dat is anderhalf uur omhoog. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Alle prijzen staan erbij

Bij alle reizen op deze pagina staat een bedrag. Nul ontbrekende prijzen, en dat is bij tweeenveertig reizen opmerkelijk.

De prijzen lopen van tweeduizend negenenzestig euro tot vijfentwintigduizend driehonderdachtennegentig euro. Eenendertig van de reizen duren veertien nachten, en dat is de gewone kustdienst van Bergen naar Kirkenes en terug.

Er wordt zes maanden per jaar aangelegd. Juni telt twaalf aanlopen, augustus elf, juli negen en mei acht; van november tot en met april komt er niets.

Dat is opvallend, want de kustdienst vaart het hele jaar door. Dat hier alleen zomerdata staan, betekent dat het aanbod in dit bestand op de zomer is gericht en niet dat er 's winters niet gevaren wordt.

Wil je het noorderlicht zien, dan moet je juist buiten dat seizoen komen, en dan kom je deze reizen hier niet tegen. Zoek dan op de winterafvaarten van diezelfde rederij.

Waar je op moet letten

• De coordinaten in het bestand kloppen niet; die wijzen naar Israel.
• Alle prijzen staan erbij, en dat is hier zeldzaam.
• Het dorp is klein; je hebt hier geen excursie nodig.
• De trap naar het uitkijkpunt kost anderhalf uur omhoog.
• De maalstroom is een boottocht van twee uur en gaat op het keerpunt van het getij.
• Van november tot en met april staat hier niets in het aanbod.