Aan de overkant van de straat liggen vijftienhonderd reizen

Er komen 27 reizen langs in Reggio Di Calabria en er vertrekt er geen enkele. Twaalfeneenhalve kilometer hiervandaan, aan de andere kant van de zeestraat, ligt een haven met vijftienhonderdvijfentwintig reizen.

Wij hebben de twee lijsten naast elkaar gelegd en er is precies een reis die allebei aandoet. Dat is bij twee havens die elkaar kunnen zien opvallend weinig.

De verklaring zit in het soort schip. Aan de overkant liggen de grote schepen aan een kade in een stad van tweehonderdduizend inwoners; hier komen kleine schepen van twee rederijen, met eenentwintig van de zevenentwintig reizen van een aanbieder die met zeilschepen en kleine jachten vaart.

Voor jou betekent dat het volgende. Wie deze streek op een groot schip bezoekt, komt vrijwel zeker aan de andere kant aan land; wie hier aankomt, zit op een klein schip.

Het punt in het bestand klopt en ligt ruim een kilometer van de kade. Bij vier van de zevenentwintig reizen ontbreekt het bedrag; de drieentwintig andere lopen van vierentwintighonderd euro tot zeventienduizend zevenhonderdnegenentachtig euro.

Twee bronzen beelden die een duiker in 1972 vond

In deze stad staat iets waarvoor mensen die niets met cruises hebben omrijden.

In augustus 1972 zag een duiker tweehonderd meter uit de kust, tweeentachtig kilometer noordoostelijk hiervandaan, een arm uit het zand steken. Het bleken twee bronzen beelden van een man van ruim twee meter, gegoten rond 460 tot 450 voor Christus.

Wat dat zo bijzonder maakt is de zeldzaamheid. De Grieken hebben duizenden bronzen beelden gemaakt en er zijn er wereldwijd nog geen twintig over, omdat brons kostbaar was en gesmolten beelden weer wapens of munten werden; wat wij van de Griekse beeldhouwkunst kennen zijn vrijwel allemaal Romeinse kopieen in marmer.

Deze twee zijn ontsnapt doordat het schip dat ze vervoerde is vergaan. Zij hebben tweeduizendvierhonderd jaar in het zand gelegen.

Zij staan in het museum van deze stad, in een zaal met een eigen klimaatregeling en op een sokkel die aardschokken opvangt. Dat museum ligt aan het noordeinde van de boulevard, op loopafstand van de kade.

De zeestraat met de draaikolken en de luchtspiegeling

De zeestraat voor deze stad is op het smalste punt ruim drie kilometer breed, en er gebeurt iets wat elders in de Middellandse Zee nauwelijks voorkomt.

De twee zeeen aan weerszijden hebben een verschillend getij dat niet gelijk loopt. Daardoor stroomt het water hier om de zes uur van richting, met snelheden die tot enkele meters per seconde oplopen, en op de randen van die stroom ontstaan draaikolken.

Dat is de bron van het verhaal over twee monsters aan weerszijden van een zeestraat die schepen verzwelgen. Voor een roeischip van drieduizend jaar geleden was dit werkelijk gevaarlijk.

Er is nog een verschijnsel. Bij bepaalde temperatuurverschillen boven het water buigt het licht zo dat de overkant vervormd en zwevend lijkt, met torens en muren die er niet zijn; dat heet naar de tovenares uit de Arthurlegende, die volgens de overlevering aan deze kust woonde.

Wie op het dek staat als het schip de straat in vaart, ziet aan de overkant de vulkaan van Sicilie liggen. Die is ruim drieduizend meter hoog en bij helder weer van hier goed te zien.

Een stad zonder oude binnenstad, en waarom

Deze stad is ruim tweeduizend jaar oud en er staat vrijwel niets van voor 1908.

Op de ochtend van achtentwintig december van dat jaar heeft hier een aardbeving plaatsgevonden die deze stad en die aan de overkant vrijwel volledig heeft verwoest. Een kwartier later kwam er een vloedgolf van meerdere meters overheen.

Het aantal doden wordt op zeventigduizend tot tachtigduizend geschat, verdeeld over beide oevers, en dat maakt het de dodelijkste aardbeving die Europa heeft gekend. Er zijn geen betrouwbare tellingen, want de burgerlijke stand is mee vergaan.

Wat je nu ziet is de wederopbouw. De stad is opnieuw ontworpen met een raster van brede straten en lage gebouwen die aardbevingsbestendig moesten zijn, en dat is de reden dat het er zo ruim en zo weinig oud uitziet.

De boulevard die daarbij is aangelegd loopt anderhalve kilometer langs het water met palmen en tuinen, en kijkt recht op de overkant uit. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De vrucht die alleen hier groeit

Op de kuststrook ten zuiden van deze stad wordt een citrusvrucht geteeld die vrijwel nergens anders wil.

Het is een kruising die uit zichzelf is ontstaan en die alleen op deze smalle strook, tussen de bergen en de zee, genoeg opbrengt om te telen. Ongeveer negentig procent van de wereldproductie komt van hier.

Om het vruchtvlees gaat het niet, want dat is te zuur om te eten. Het gaat om de olie in de schil, en die wordt gebruikt in parfum en in thee; de bekendste Engelse theemelange dankt haar smaak eraan.

Die olie is in de parfumerie eeuwenlang onmisbaar geweest omdat zij andere geuren aan elkaar bindt. Vrijwel elk klassiek eau de cologne bevat haar.

Er wordt 5 maanden per jaar aangelegd, met augustus op negen aanlopen en mei op zeven. De oogst valt echter van november tot maart, en in die maanden komt hier vrijwel niets.

Waar je op moet letten

• Slechts een reis doet ook de haven aan de overkant aan. Dit is de kant van de kleine schepen.
• De bronzen beelden staan in het museum aan de boulevard, op loopafstand.
• Er is geen oude binnenstad; die is in 1908 vergaan.
• Augustus telt negen van de zevenentwintig aanlopen.
• Bij vier van de zevenentwintig ontbreekt de prijs.
• De boulevard kijkt uit op de vulkaan aan de overkant.