Cruises naar Prince Rupert

Een seizoen dat vlak is, en dat is voor Alaska ongewoon

Er komen 133 reizen langs in Prince Rupert en er vertrekt er geen enkele. Wat opvalt is hoe gelijkmatig die over het seizoen liggen.

augustus en juli tellen er elk vierentwintig, augustus drieentwintig, juni tweeentwintig, september achttien en april dertien. Er is dus geen echte piek.

Bij vrijwel elke andere haven op deze route ligt het zwaartepunt in juli, want dan zijn de Amerikaanse zomervakanties. Hier niet.

De verklaring zit in het soort reis. Deze plaats ligt niet op het gewone rondje door de Binnenpassage maar op de lange route: veertig reizen beginnen in Vancouver, zevenendertig in San Francisco, negentien in Seattle en achttien in Juneau.

Die reizen vanuit San Francisco duren tien nachten en varen aan het begin en aan het eind van het seizoen, wanneer de schepen naar Alaska toe of ervandaan gaan. Daardoor vult deze haven mei en september op terwijl andere dan al leeglopen.

Veertig van de 133 reizen duren zeven nachten, negenendertig tien en zeventien veertien. De prijzen lopen van zeshonderdzesennegentig euro tot vierentwintigduizend honderdnegenendertig, en bij slechts vijf reizen ontbreekt het bedrag.

De stad die op de Titanic haar toekomst verloor

Deze plaats bestaat omdat iemand er een tweede Vancouver van wilde maken, en dat is niet gelukt om een reden die je niet verwacht.

Rond 1905 zocht een spoorwegmaatschappij een westelijk eindpunt voor een nieuwe lijn dwars door Canada. Zij koos deze plek, want de haven is diep, ijsvrij en ligt bijna vijfhonderd kilometer dichter bij Azie dan Vancouver.

De man achter dat plan was Charles Hays. Hij ging in 1912 naar Londen om geld op te halen voor de uitbouw van de stad, en boekte voor de terugreis een hut op een nieuw schip.

Dat schip was de Titanic. Hays is omgekomen, de investeerders trokken zich terug, de maatschappij ging failliet en de stad die tienduizenden inwoners zou krijgen bleef er twaalfduizend houden.

Dat is aan de plattegrond nog te zien. De straten zijn breed en op een raster aangelegd voor een stad die er nooit is gekomen, en er staan huizenblokken naast open stukken die al een eeuw open zijn.

De naam komt uit een prijsvraag uit 1906 en verwijst naar de eerste gouverneur van de Hudson's Bay Company.

Het natste stuk van Noord-Amerika

Hier valt ongeveer tweeduizend zeshonderd millimeter regen per jaar, verdeeld over ruim tweehonderd dagen.

Ter vergelijking: in Nederland is dat achthonderdvijftig millimeter. Dit is daarmee een van de natste plaatsen van het continent, en de plaatselijke bijnaam gaat dan ook over regenbogen.

Wat je daaraan hebt is het landschap. De heuvels om de stad zijn bedekt met gematigd regenwoud: sparren en ceders van vijftig meter, met mos aan de takken en varens tot heuphoogte.

Neem dus regenkleding mee en niet een paraplu, want het waait er meestal bij. Reken er ook op dat de bergtoppen in de wolken zitten.

Het is er in de zomer rond de zestien graden. Dat is aangenaam om in te lopen en te koud om aan het water te zitten.

Wat er te doen is

De kade ligt aan de rand van het centrum, en je loopt in tien minuten naar de oude havenwijk met houten pakhuizen op palen.

In het museum in het centrum staat de grootste verzameling van deze kust over de Tsimshian, de mensen die hier al duizenden jaren wonen. Buiten staan totempalen, en in het gebied eromheen zijn rotstekeningen te vinden die bij laag water droogvallen.

Op twintig kilometer ligt een zalmfabriek uit 1889 die volledig bewaard is gebleven: de fabriekshal, de werkplaatsen en de woningen van de arbeiders, allemaal op palen boven het water. Dat is nu een nationaal erfgoedmonument en het is een van de weinige plekken waar je die hele bedrijfstak nog kunt zien staan.

Ten noorden van de stad ligt bovendien een gebied dat als enige in Canada speciaal voor grizzlyberen is aangewezen. Daar kom je alleen met een boot of een watervliegtuig, en het is een hele dag.

Wat hier niet is, is een winkelstraat voor cruisebezoekers. Dat is bij deze haven de aantrekkingskracht en tegelijk de beperking.

Wij hebben de afstanden, vaartijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Wie hier komt

De rederijen die hier aanleggen zijn Seabourn, Princess Cruises, Holland America Line en Royal Caribbean International, met daarachter Carnival, Royal Caribbean, Explora en Regent.

Dat is een gemengd gezelschap: kleine luxeschepen en grote schepen door elkaar, met zesenveertig aanlopen voor de grootste en tweeenveertig verdeeld over de rest. Geen enkele rederij overheerst hier.

De schepen die je hier het vaakst ziet zijn Seabourn Encore, Ruby Princess, Serenade of the Seas en Carnival Luminosa. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Vancouver, Juneau, Ketchikan en San Francisco.

In die lijst staat ook Wrangell, en dat is de plaats waarvan wij elders in dit aanbod hebben vastgesteld dat zij door een tweede record met een Russisch etiket wordt verward. Hier staat zij onder haar eigen naam.

Van oktober tot en met maart komt hier vrijwel niets: een enkele reis in maart en een in oktober, en verder niets.

Waar je op moet letten

• Neem regenkleding mee. Het regent hier ruim tweehonderd dagen per jaar.
• Mei en september zijn hier net zo goed bezet als juli, anders dan elders in Alaska.
• De zalmfabriek ligt op twintig kilometer en vraagt vervoer.
• De grizzlyberen kosten een hele dag en gaan per boot of watervliegtuig.
• Verwacht geen winkelstraat. Dit is een werkende havenstad.
• Van oktober tot en met maart vaart hier niets.