Er komen 29 reizen langs in Nuku Hiva en er vertrekt er geen enkele. Het dorp waar de schepen liggen heet Taiohae, en dat staat er los in met drieenvijftig reizen.
Nuku Hiva hoort bij Frans-Polynesië, in het Engels French Polynesia, en is het grootste eiland van de Marquesas. Dat is een andere eilandengroep dan Tahiti en Moorea: die liggen ruim duizend kilometer naar het zuidwesten.
De overlap tussen de twee is nul. Er is geen enkele reis die zowel de eilandnaam als de dorpsnaam draagt, en samen gaat het dus om negenentachtig reizen naar dezelfde baai.
De scheidslijn is de rederij, zoals bij de meeste splitsingen op deze site. Onder de eilandnaam staan Silversea met tweeendertig reizen en Oceania met vier; onder de dorpsnaam Windstar met zevenendertig, Ponant met elf en Holland America met vijf. Geen enkele rederij komt in beide lijsten voor.
Er is nog iets. Op precies dezelfde coordinaten, tot op de laatste decimaal, staat een derde record dat Nuku Island heet en dat op naam van Fiji staat. Daar hangt geen enkele reis aan.
Dat is dus een leeg record met een verkeerd land op de plek van een bestaand eiland. Voor jou verandert het niets, behalve dat je in een zoekveld drie namen kunt tegenkomen waar er een plaats is.
Bij zestien van de vijfendertig reizen ontbreekt het bedrag, en dat is zesenveertig procent.
De negentien bedragen die er wel staan lopen van vijfenvijftighonderd euro tot drieentwintigduizend honderdnegenenzestig euro. Dat is een smal bereik voor reizen van elf tot honderdvijfentwintig nachten, en dat komt doordat juist de lange reizen geen prijs hebben.
Zeventien van de vijfendertig reizen duren precies veertien nachten en eenentwintig vertrekken uit Papeete. Dat is de standaardvaart: Tahiti, de atollen van de Tuamotu en dan deze eilandengroep.
De vaargebieden zijn hier verder in orde. Hawaii staat bij negentien reizen en klopt bij alle negentien; Alaska staat bij drie en klopt ook bij alle drie, want dat zijn lange oversteken die werkelijk in Alaska aanleggen.
Er wordt 9 maanden per jaar aangelegd. januari telt acht aanlopen en september zes; van juni tot en met augustus komt er niets.
In juli 1842 liep hier een Amerikaanse walvisvaarder binnen, en twee bemanningsleden liepen weg.
Een van hen was drieentwintig jaar oud en heette Herman Melville. Hij trok het binnenland in, kwam terecht in een dal aan de oostkant van het eiland en bleef daar ongeveer vier weken bij de bewoners.
Dat verblijf leverde het boek op waarmee hij in 1846 debuteerde, en dat werd meteen een succes; zijn latere en veel bekendere roman over een witte walvis verkocht bij leven aanzienlijk slechter.
Dat dal is er nog en het is vanaf het dorp met een rit over een bergweg te bereiken. Er staan ceremoniele terrassen van gestapelde steen en er staan grote stenen beelden.
Wat je daar leest is het beeld van een buitenstaander uit 1842, en dat moet je met de nodige afstand nemen. De bewoners van toen hebben er zelf niets over opgeschreven.
Deze eilandengroep is het schoolvoorbeeld van wat contact met Europa in de Stille Oceaan heeft aangericht.
Toen de eerste Europeanen hier in 1595 kwamen, woonden er naar schatting tienduizenden mensen op deze eilanden; sommige schattingen lopen tot tachtigduizend. In 1926 waren het er ongeveer tweeduizend.
De oorzaak was ziekte. Pokken, griep, tuberculose en mazelen troffen een bevolking zonder enige weerstand, golf na golf, en daar kwam later ontvolking door wegtrekken bij.
De bevolking groeit sinds de tweede helft van de vorige eeuw weer en telt nu ongeveer tienduizend mensen op de hele groep, van wie een derde op dit eiland. De taal en de beeldhouwkunst zijn behouden gebleven en er is sinds de jaren zeventig een bewuste herleving.
Sinds 2024 staat deze eilandengroep op de werelderfgoedlijst, zowel om het landschap als om die cultuur. Dat is een recente inschrijving en het merendeel van de reisgidsen vermeldt hem nog niet.
Dit eiland heeft geen rif eromheen, en dat maakt een verschil dat je meteen merkt.
De golven komen ongebroken op de kust aan, de baaien zijn diep en de oevers zijn steil. Schepen liggen op de rede en zetten met sloepen over, en bij deining kan dat lastig of onmogelijk zijn.
Op de stranden zit een klein bijtend vliegje dat hier bekendstaat onder een eigen naam. De beten jeuken dagenlang en zwellen op, en gewone muggenmiddelen helpen er matig tegen; kokosolie werkt volgens de bewoners beter.
Wat je verder kunt doen is een rit naar een waterval van ruim driehonderd meter in een nauw dal, en een bezoek aan de ceremoniele terrassen in het noorden. Beide kosten een halve dag over bergwegen die niet overal verhard zijn.
Het dorp zelf is klein en heeft een kathedraal met houtsnijwerk uit alle eilanden van de groep. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Deze ene rederij uit ons aanbod doet Nuku Hiva aan, goed voor 29 reizen.
| Rederij | Reizen langs Nuku Hiva | Vanaf p.p. |
|---|---|---|
| Silversea Cruises | 29 | €4450 |
Andere rederijen kunnen hier ook varen. Wat hierboven staat is wat wij kunnen boeken.
Deze havens staan het vaakst op dezelfde reizen als Nuku Hiva. Geen willekeurig lijstje: het getal is het aantal afvaarten waarop ze samen voorkomen.
13 afvaarten