Er komen 37 reizen langs in Medoc en er vertrekt er geen enkele. Wat hier als haven staat is een landstreek van tachtig kilometer lang tussen de riviermonding en de oceaan.
De kade waar de schepen liggen heet Pauillac en staat er los in met honderdzevenenveertig aanlopen. Negenentwintig van de reizen hier dragen dat record ook, en de twee punten liggen zestien komma zes kilometer uit elkaar.
Alle reizen vertrekken bovendien uit Bordeaux, dat op alle drieendertig meestaat. Dit is dus geen aparte aanloop maar het etiket van een wijnexcursie vanaf die kade.
Dat is bruikbaar, want de streek is klein genoeg om er iets zinnigs over te zeggen; wij slaan streeknamen alleen over als de kades honderden kilometers uit elkaar liggen. Hier is dat niet zo.
Bij twee van de negenentwintig reizen ontbreekt de prijs. De bedragen lopen van negenhonderdtwintig euro tot bijna zevenduizend; eenentwintig reizen duren tien nachten.
Er wordt 7 maanden per jaar aangelegd en de verdeling is scheef naar het najaar.
oktober telt twaalf aanlopen en september zes; april tot en met augustus komen samen op elf. Dat is precies andersom dan bij de meeste Europese riviercruises.
De reden staat in de wijngaarden. De oogst valt in deze streek doorgaans tussen half september en half oktober, en dat is wat men wil zien: de plukploegen, de volle bakken en de eerste gisting in de kuipen.
Wie voor de oogst komt, moet er wel rekening mee houden dat de datum per jaar en per landgoed verschilt en dat hij de laatste decennia is opgeschoven. Een vertrek half oktober kan net te laat zijn.
Vraag bij het boeken of het bezoek in de oogsttijd valt en of de kelders dan toegankelijk zijn. Op sommige landgoederen wordt tijdens de oogst geen bezoek ontvangen omdat iedereen aan het werk is.
Wat deze streek beroemd maakt, is een lijst die in 1855 in een paar weken is opgesteld en die sindsdien vrijwel onveranderd is gebleven.
Voor de wereldtentoonstelling in Parijs vroeg de Franse keizer om een overzicht van de beste wijnen van deze streek. De makelaars in Bordeaux hebben toen de landgoederen gerangschikt op de prijs die hun wijn de decennia ervoor had opgebracht, in vijf klassen.
Die lijst telde eenenzestig rode wijnen en vrijwel allemaal kwamen zij uit deze streek. Zij is sindsdien een keer gewijzigd: in 1973 is een landgoed van de tweede naar de eerste klasse gegaan, na een campagne van vijftig jaar door de eigenaar.
Dat betekent dat een indeling die op prijzen uit de jaren veertig van de negentiende eeuw is gebaseerd, vandaag nog bepaalt wat een fles kost. Er is geen andere bedrijfstak waar dat zo werkt.
Vier van de vijf hoogst gerangschikte landgoederen liggen binnen enkele kilometers van de kade waar je aanlegt. Een deel ervan ontvangt bezoek, op afspraak en niet dagelijks.
Het antwoord ligt in de bodem, en dat is hier letterlijk zichtbaar.
De ondergrond bestaat uit grind dat door de rivier vanuit de Pyreneeen en het Centraal Massief is aangevoerd en dat in lage ruggen langs de monding ligt. Dat grind laat water door, houdt overdag warmte vast en geeft die 's nachts af.
Daardoor rijpt hier een druif die verderop in Frankrijk niet rijp wordt. In de kommen tussen die ruggen staat het water en groeit niets van waarde; het verschil kan een paar honderd meter zijn.
Er is een plaatselijk gezegde dat de beste wijnstokken de rivier zien. Dat klinkt als folklore maar het klopt: de hoogste grindruggen liggen aan het water en daar staan de beroemdste landgoederen.
Op een rondrit zie je dat aan de bodem tussen de stokken, die uit vuistgrote keien bestaat. Dat is voor bezoekers vaak het onverwachtste van de dag.
Er is aan deze streek een Nederlandse voorgeschiedenis die in de wijnboeken nauwelijks wordt genoemd.
Tot in de zeventiende eeuw was dit gebied voor een groot deel moeras. Er woonden weinig mensen, er heerste malaria en er was geen sprake van wijnbouw op enige schaal.
In de jaren twintig en dertig van de zeventiende eeuw zijn Nederlandse waterbouwkundigen hierheen gehaald om het droog te leggen, met dezelfde techniek waarmee in de Republiek de veenplassen werden bemalen. Zij groeven afwateringskanalen die hier tot vandaag jalles heten.
Pas daarna werden de grindruggen bruikbaar en kon er op grote schaal worden aangeplant. De Nederlandse handel had daar belang bij, want Amsterdam en Middelburg waren toen de grootste afnemers van Bordeauxwijn.
Wie hier door het vlakke land rijdt en de rechte sloten ziet, kijkt dus naar Nederlands werk. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Deze 2 rederijen uit ons aanbod doen Medoc aan, samen goed voor 37 reizen.
| Rederij | Reizen langs Medoc | Vanaf p.p. |
|---|---|---|
| Scenic River Cruises | 33 | €4216 |
| CroisiEurope | 4 | €994 |
Andere rederijen kunnen hier ook varen. Wat hierboven staat is wat wij kunnen boeken.
Deze havens staan het vaakst op dezelfde reizen als Medoc. Geen willekeurig lijstje: het getal is het aantal afvaarten waarop ze samen voorkomen.
36 afvaarten · pagina 2 van 2