Cruises naar Kefalonia

Zeewater dat het eiland in verdwijnt

Er komen 364 reizen langs in Kefalonia en er vertrekt er geen enkele. Vlak bij de haven van Argostoli zit iets in de rotsen waar meer dan een eeuw niemand raad mee wist.

Aan de kust liggen daar spleten waar zeewater in stroomt, dag in dag uit, en verdwijnt. Niet eruit maar erin: het water loopt de rotsen in en komt niet meer terug.

In de negentiende eeuw hebben de Britten er watermolens op gezet die door die stroom werden aangedreven, en niemand kon uitleggen waar het bleef. De aardbeving van 1953 heeft de doorgangen deels dichtgedrukt en de stroom sindsdien afgezwakt.

In 1963 hebben Oostenrijkse onderzoekers er kleurstof in gegoten. Twee weken later kwam die aan de andere kant van het eiland weer boven, bij Karavomylos: het water gaat er dwars onderdoor, een kilometer of vijftien, door een stelsel van kalksteengangen.

De grot waar de boot lijkt te zweven

Aan die andere kant komt het water uit in een grot waarvan het dak ooit is ingestort.

Melissani is een holte met een meer erin, en boven een deel ervan zit een gat naar de open lucht. Je vaart er met een roeibootje doorheen, met een schipper die roeit en onderweg iets vertelt.

Als de zon rond het middaguur recht in dat gat staat, valt het licht loodrecht op het water. Dat water is zo helder dat je de bodem op tien tot dertig meter diepte ziet, en dan lijkt het bootje niet te drijven maar te zweven.

Dat effect werkt alleen tussen ongeveer elf en twee uur. Buiten die uren is het er donker en zie je er veel minder van; kijk dus wanneer je excursie vertrekt.

Even verderop ligt Drogarati, een echte druipsteengrot van zo'n honderd miljoen jaar oud, met een zaal die zulke akoestiek heeft dat er concerten in worden gegeven. Wij hebben de openingstijden, tarieven en reistijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Waarom hier bijna niets oud is

Wie over dit eiland rijdt, valt op dat de dorpen er nieuw uitzien, en daar is een harde reden voor.

Op 12 augustus 1953 werd de Ionische Zee getroffen door een reeks aardbevingen, waarvan de zwaarste rond de 7 op de schaal van Richter zat. Op Kefalonia bleef vrijwel geen enkel gebouw overeind.

Alleen Fiskardo, het dorpje in het uiterste noorden, is grotendeels gespaard gebleven, omdat het het verst van het epicentrum lag. Daar staan daarom nog wel Venetiaanse huizen met pannendaken, en het is het enige plaatsje op het eiland dat er oud uitziet.

Na de beving zijn tienduizenden mensen vertrokken, naar Athene, Australië en Canada. De bevolking is nooit meer op het oude peil gekomen.

De wederopbouw ging snel en goedkoop, met lage betonnen huizen die aardbevingen moeten doorstaan. Dat is niet mooi, maar het is te begrijpen.

Het strand van de foto's en de roman

Aan de westkust ligt Myrtos, en dat is het strand dat op vrijwel elke ansichtkaart van dit eiland staat.

Het is een baai tussen twee steile rotswanden, met wit kiezelstrand en water dat door die stenen fel turkoois kleurt. Vanaf de weg erboven kijk je er loodrecht op neer, en dat uitzicht is bekender dan het strand zelf.

De weg naar beneden is steil en bochtig. Het water wordt bovendien snel diep en er kan stroming staan; er zijn niet altijd strandwachten.

Dat noordelijke deel van het eiland is bij Noord-Europeanen bekend geworden door een roman uit 1994 over een Italiaanse officier op dit eiland in de Tweede Wereldoorlog, en de verfilming daarvan uit 2001. Die is hier grotendeels opgenomen.

Het boek gaat over een gebeurtenis die echt heeft plaatsgevonden: na de Italiaanse capitulatie in september 1943 zijn hier duizenden Italiaanse soldaten door Duitse troepen gedood. Er staat een monument.

De zomer is het seizoen

Augustus telt 93 reizen, juli 89 en september 83. In januari komt hier vrijwel niets langs en in november 2.

Dat is het gewone patroon van de Griekse eilanden: van mei tot oktober wordt er gevaren en daarbuiten niet. In juli en augustus is het hier boven de dertig graden, in mei en oktober rond de vijfentwintig.

289 van de 364 reizen duren zes tot negen dagen en 135 tien tot veertien. Ze vertrekken uit Athene (141), Bari (74) en Venetië (55).

De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Athene (Piraeus), Corfu, Bari en Santorini, met Corfu op 362; die twee Ionische eilanden staan meestal samen op een reis.

Griekenland hoort bij de EU en de eurozone.

Waar je op moet letten

• Ga rond het middaguur naar de grot; anders mis je het licht.
• De dorpen zijn nieuw door de aardbeving van 1953.
• Myrtos wordt snel diep en de weg erheen is steil.
• Het eiland is groot; excursies kosten reistijd.
• Alleen van mei tot oktober komen hier schepen.