Cruises naar Inian Island

Achtendertig reizen, een rederij, een schip

Inian Island staat bij ons met 54 boekbare reizen en met nul vertrekken. Dat klopt: dit is een groepje onbewoonde eilanden in het zuidoosten van Alaska, zonder kade en zonder dorp.

Alle achtendertig reizen zijn van Seabourn en worden gevaren door hetzelfde schip, de Seabourn Encore. Zevenendertig van de achtendertig vertrekken uit Vancouver, en een begint in Tokio.

Onze coordinaten staan op achtenvijftig komma drie graden noorderbreedte en honderdzesendertig komma drie west, en dat is de eilandengroep zelf. Icy Strait Point ligt op tweeenvijftig kilometer en Glacier Bay op vierenvijftig.

De volgorde in de reisbeschrijvingen is bijna vast. Zesentwintig reizen komen hier binnen na Sitka en tien na Glacier Bay; erna volgt zesendertig van de achtendertig keer Icy Strait Point.

Dat maakt dit een halte binnen een vaste dag en geen losse bestemming. Je vaart vanaf Glacier Bay of Sitka naar binnen, brengt hier een ochtend door en gaat daarna naar Icy Strait Point.

Waarom juist hier zoveel dieren zitten

De Inian Islands liggen precies in de doorgang waar de open Stille Oceaan het binnenwater van Zuidoost-Alaska in stroomt. Die doorgang is smal en het hoogteverschil tussen eb en vloed is groot.

Het gevolg is een stroming die bij het keren van het tij tot een meter of vijf per seconde kan oplopen. Dat water sleept voedingsstoffen mee van de bodem naar de oppervlakte, en daar begint de hele keten.

Wat dat oplevert is een van de dichtste concentraties zeeotters van Alaska. Die drijven hier in groepen op hun rug tussen het kelp, en je ziet ze vanaf een zodiac op tientallen meters afstand.

Daarnaast liggen er Stellerzeeleeuwen op de rotsen, zitten er zeearenden in de bomen langs de oever en komen bultruggen de doorgang in om te foerageren. Dat is geen toeval maar een gevolg van dezelfde stroming.

Aan land kom je niet of nauwelijks. Er is geen aanlegplaats; wat hier gebeurt is varen met kleine boten door de doorgang, en dat gebeurt op het tij.

Reken op kou en spatwater. Je zit laag op het water in een open boot, en ook in juli is het hier een graad of twaalf met wind.

Een schip van zeshonderd passagiers dat expeditie speelt

Bij zevenendertig van de achtendertig reizen staat een bedrag, oftewel zevenennegentig procent. Er is er precies een zonder prijs.

De bedragen lopen van vijfduizend tweehonderdnegenennegentig tot zeventienduizend vijfhonderdachtennegentig euro. Per nacht is dat vierhonderdvijftien euro aan de onderkant en duizend aan de bovenkant, met achthonderdachtendertig als middelste waarde.

Dat is hoog, en het interessante is dat er hier geen goedkoop alternatief naast staat. Op de meeste Alaska-pagina's varen grote schepen naast kleine en loopt de prijs een factor drie tot acht uiteen; hier is er maar een aanbieder.

Het schip is de Seabourn Encore: zeshonderd passagiers, bijna tweeenveertigduizend ton, gebouwd in 2016. Dat komt neer op zeventig ton ruimte per passagier en op drie bemanningsleden per vier passagiers.

Dat is geen expeditieschip in de strikte zin, want het heeft geen ijsversterkte romp en het is voor dit gebied aan de grote kant. Wat het wel heeft zijn zodiacs en een gidsenprogramma, en dat is precies wat je voor deze halte nodig hebt.

De lengtes lopen uiteen. Zeventien reizen duren zeven nachten en vijftien veertien; daarnaast staan er reizen van vierendertig en vijfendertig nachten, en dat zijn overtochten vanuit Japan.

Zes maanden, en mei en augustus zijn de piek

Er wordt 6 maanden per jaar langsgevaren. mei telt negen passages, augustus ook negen, juni en juli elk acht, september drie en april een.

Van oktober tot en met maart komt hier niets. Dat is het gewone Alaska-seizoen, waarin de schepen in het najaar naar warmer water verkassen.

Dat mei en augustus de piek vormen en juli niet is voor Alaska ongebruikelijk. Op de meeste pagina's die wij schreven is juli de drukste maand; hier is de verdeling over het seizoen opvallend vlak.

Eenentwintig passages vallen in 2027 en zeventien in 2028. Voor de beesten maakt de maand wel uit: zeeotters zie je het hele seizoen, maar bultruggen zijn er vooral vanaf juni.

De buurhavens zijn Vancouver, Sitka, Ketchikan en Haines. Vancouver ligt dertienhonderdtwintig kilometer hiervandaan, dus vanaf daar ben je twee dagen onderweg voordat dit stuk begint.

Alle drie de vaargebieden kloppen

Alle achtendertig reizen dragen Noord Amerika en Alaska. Drie dragen daarnaast Azie en Indische Oceaan, en dat leek ons het natrekken waard.

Het klopt: dat zijn de overtochten die in Tokio beginnen en via Hokkaido en Kodiak naar Zuidoost-Alaska varen. Een ervan duurt vijfendertig nachten.

Wat hier niet staat is het etiket Poolgebied, en dat is goed nieuws. Op de pagina van de Dawes-gletsjer dragen alle drieenveertig reizen dat wel, terwijl je daar net zo ver van de poolcirkel zit als hier.

Dat verschil komt doordat daar andere rederijen varen. Seabourn gebruikt het etiket bij geen van zijn achtenzestig Alaska-reizen, en dat is hier dus consequent.

Zoek je Alaska, zoek dan op Alaska. Dat is het enige etiket dat op deze hele kust betrouwbaar is. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Er vaart hier maar een schip. Alle achtendertig reizen zijn van dezelfde rederij, en er is geen goedkoper alternatief.
• Je gaat met kleine boten het water op. Aan land kom je niet; het draait om de doorgang en het tij.
• Dit is de plek voor zeeotters. Een van de dichtste concentraties van Alaska, en dat komt door de stroming.
• Reken op vierhonderd tot duizend euro per nacht. Bijna elke reis heeft een prijs, dus vergelijken kan hier wel.
• Het seizoen is opvallend vlak. Mei en augustus zijn de piek, niet juli zoals elders in Alaska.
• Bultruggen komen later. Zeeotters het hele seizoen, walvissen vooral vanaf juni.
• Kleed je op twaalf graden en spatwater. Je zit laag in een open boot.