Cruises naar Galway

Dertig van de tachtig aanlopen vallen in mei

Er komen 94 reizen langs in Galway en er vertrekt er geen enkele. mei telt dertig aanlopen, juni negentien en juli twaalf.

Dat is achtendertig procent in een maand. Van oktober tot en met maart komt hier niets, dus het hele aanbod zit in zes maanden en zwaar aan het begin daarvan.

De verklaring zit in de reisduur. Van die dertig meireizen duren er acht achtentwintig nachten, drie eenenveertig en drie achtenveertig; dat zijn geen rondjes maar lange voorjaarsreizen.

Dit is de beweging waarbij de vloot in het voorjaar vanuit het zuiden of vanuit Amerika naar het noorden verplaatst, richting IJsland, Noorwegen en de Oostzee. Deze kust ligt onderweg, en dat is precies hetzelfde als wat wij bij Killybegs aan de noordwestkust hebben gemeten.

Die haven staat hier dan ook bovenaan in de burenlijst. De twee liggen op dezelfde route en worden vaak op dezelfde reis aangedaan.

Vijftien reizen beginnen in Dover, elf in Kopenhagen en tien in Southampton. De prijzen lopen van elfhonderdzesendertig euro tot zevenentwintigduizend tweehonderdnegenenveertig, en bij zeven reizen ontbreekt het bedrag.

Je komt hier met een sloep aan land

De baai voor deze stad is breed en ondiep, en dat bepaalt hoe een aanloop hier verloopt.

Er is geen kade waar een cruiseschip aan kan liggen. Het schip ankert in de baai en zet de passagiers met sloepen af, en dat kost tijd en het hangt van het weer af.

Deze baai ligt open naar het zuidwesten, recht op de Atlantische Oceaan, en daar staat regelmatig deining op. Aanlopen hier vervallen met enige regelmaat op de dag zelf.

Dat is ook de reden dat de twee grootste rederijen op deze pagina samen ruim twee derde van de aanlopen leveren: dit past in een programma waarin een gemiste aanloop wordt opgevangen, en niet in een reis die om deze ene dag draait.

Als je aan land bent, is het centrum wel dichtbij. Je stapt vrijwel in de stad uit en alles ligt binnen een halve vierkante kilometer.

Veertien families en een ring

Deze stad is eeuwenlang bestuurd door veertien koopmansgeslachten, en zij draagt daar tot vandaag een bijnaam naar.

Die families kwamen in de dertiende eeuw met de Normandiers mee en hebben de stad tot in de zeventiende eeuw als een kleine handelsrepubliek geleid, met eigen muren, eigen rechtspraak en eigen handelsverdragen. Zij handelden vooral met Spanje en Frankrijk, en niet met de rest van dit eiland.

Aan de overkant van de rivier lag een vissersdorp dat daar niets mee te maken had. Dat had een eigen bestuur, een eigen koning en een eigen taal, en de twee gemeenschappen hielden zich eeuwenlang gescheiden.

Uit dat vissersdorp komt een ring die inmiddels over de hele wereld wordt verkocht: twee handen die een hart vasthouden met een kroon erboven, voor vriendschap, liefde en trouw. Hij wordt hier sinds ongeveer 1700 gemaakt.

Hoe je hem draagt betekent iets. Met de punt van het hart naar je vingertoppen ben je beschikbaar, naar je pols toe niet, en aan de linkerhand met het hart naar binnen ben je getrouwd.

Van de stadsmuur staat nog een boog aan het water, en het vissersdorp is in de jaren dertig gesloopt en vervangen door woningen. Wat er is gebleven is de naam en de ring.

De taal die hier nog gewoon is

Deze stad is de toegang tot het grootste gebied van dit land waar het Iers de dagelijkse taal is.

Ten westen hiervan ligt een streek van bergen, meren en veen waar de wegwijzers alleen in het Iers staan, waar de scholen in die taal lesgeven en waar in de winkel gewoon Iers wordt gesproken. Dat is voor bezoekers verrassend, want elders op het eiland is het vooral een schoolvak.

In die streek liggen een negentiende-eeuws kasteel bij een meer, dat door een Engelse arts voor zijn vrouw is gebouwd en waar nu Benedictinessen wonen, en een nationaal park met een kegelvormige berg van zevenhonderd meter.

Reken op een halve tot hele dag; het is ongeveer zeventig kilometer over smalle wegen. Het landschap daar is het beeld dat de meeste mensen van dit eiland in hun hoofd hebben.

Ten zuiden ligt op ongeveer zeventig kilometer een kliffenrij van tweehonderdveertien meter, de best bezochte natuurlijke bezienswaardigheid van dit land. Dat is ook een hele dag en het is er druk.

Kalksteen en een graf uit 3800 voor Christus

Tussen de stad en die kliffen ligt een gebied dat er anders uitziet dan de rest van dit groene eiland.

Het is een vlakte van tweehonderdvijftig vierkante kilometer kale kalksteen, uitgesleten tot platen met diepe spleten ertussen. Van een afstand is het grijs en leeg; een Engelse veldheer schreef in 1651 dat er geen boom was om iemand aan op te hangen en geen aarde om iemand in te begraven.

Van dichtbij klopt dat niet. In die spleten staan planten die je nergens anders bij elkaar aantreft: arctische, alpiene en mediterrane soorten naast elkaar, omdat de steen warmte vasthoudt en het klimaat mild is.

Midden op die vlakte staat een grafmonument van drie rechtopstaande stenen met een dekplaat erop, opgericht rond achtendertighonderd jaar voor Christus. Dat is ouder dan de piramides, en het staat gewoon in een veld met een hek eromheen.

Het ligt op ongeveer vijftig kilometer en het is met de kliffen te combineren. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Je komt met een sloep aan land. Bij deining kan de aanloop vervallen.
• Mei is verreweg de drukste maand; van oktober tot en met maart komt hier niets.
• Er vertrekt hier niets. De vertrekhavens zijn Dover en Kopenhagen.
• Het centrum ligt op loopafstand zodra je aan wal bent.
• Connemara en de kliffen kosten elk een dag. Kies er een.
• Neem regenkleding mee. Het weer slaat hier binnen een uur om.