Cruises naar Freiburg

Het schip komt hier niet

Er komen 30 reizen langs in Freiburg en er vertrekt er geen enkele. Dat laatste klopt, want deze stad ligt niet aan de Rijn.

Zij ligt twintig kilometer ten oosten van de rivier, tegen de rand van het Zwarte Woud. Het punt in het bestand wijst naar het stadscentrum, dus de plaats is juist aangewezen; er ligt alleen geen kade.

Waar het schip wel ligt is uit de gegevens af te leiden. Alle veertig reizen die deze naam dragen, dragen ook Breisach, en dat is de Rijnhaven op negentien komma zes kilometer hiervandaan. De overlap is honderd procent: er is geen enkele reis die hier langskomt zonder daar aan te leggen.

Breisach zelf heeft twaalfhonderdzevenentwintig aanlopen in dit bestand, dus dit is een kleine deelverzameling daarvan. Wat je hier boekt is een busrit vanaf die kade.

Reken op een half uur heen en een half uur terug, en houd er rekening mee dat de dag gedeeld wordt met de Elzas. Vanaf diezelfde kade rijden namelijk ook de bussen naar Colmar, aan de Franse kant.

Oktober is hier de drukste maand, en dat is ongewoon

Op de Rijn ligt het zwaartepunt normaal in de zomer. Hier niet.

mei telt elf aanlopen en september acht; samen is dat de helft van het jaar. Juni en juli komen niet verder dan drie elk, en augustus blijft op vier steken.

Er wordt 6 maanden per jaar gevaren, van mei tot en met november, en mei staat met zeven verrassend hoog. April en de hele winter zijn leeg.

Bij twaalf van de zevenendertig reizen ontbreekt de prijs, dus bij bijna een op de drie. De bedragen die er wel staan lopen van zestienhonderdzeventien euro tot vierduizend zevenhonderd euro, en dat verschil zit in de duur: eenendertig reizen duren zeven nachten, vier duren er tien en twee dertien.

Eenendertig van de zevenendertig vertrekken uit Amsterdam, vier uit Kopenhagen en twee uit Londen. Alle reizen komen van dezelfde rederij.

De goten waar het water door de straten loopt

Het eerste dat je hier ziet is niet een gebouw maar de bestrating.

Door vrijwel elke straat in de binnenstad loopt een smalle open goot met stromend water erin, aan de rand van het trottoir. Zij zijn samen ruim vijftien kilometer lang en het water komt uit de rivier die aan de zuidkant van de stad uit het gebergte komt.

Zij bestaan sinds de middeleeuwen en waren er niet voor de sier. Zij dienden als bluswater en als drinkwater voor vee, en het was verboden er afval in te gooien. In de negentiende eeuw zijn zij bijna verdwenen en pas later weer opengelegd.

Je moet er wel op letten waar je loopt, want zij zijn een decimeter of twee diep en je stapt er zo in. Volgens de plaatselijke overlevering trouw je dan met iemand uit deze stad, en dat wordt hier met veel plezier aan bezoekers verteld.

Voor kinderen zijn er houten bootjes te koop die je erin kunt laten varen. Het is een van de weinige dingen in een oude binnenstad die geen entree kost en toch de moeite waard is.

Een toren die af is, en een stad die dat niet meer was

Midden op het marktplein staat een kerk waarvan de toren iets heeft wat in Duitsland zeldzaam is: hij is in de middeleeuwen afgebouwd.

De meeste grote gotische kerktorens in dit land zijn eeuwen blijven staan als een stomp en pas in de negentiende eeuw voltooid. Deze is rond 1330 klaargekomen, met een opengewerkte stenen spits van honderdzestien meter waar je doorheen naar de lucht kijkt.

Op 27 november 1944 is de binnenstad in ongeveer twintig minuten door een bombardement verwoest. Er kwamen bijna drieduizend mensen om en van de oude stad bleef weinig over.

De kerk stond er daarna nog. Zij is beschadigd geraakt maar niet ingestort, en de gebrandschilderde ramen waren van tevoren uitgenomen en opgeborgen. Dat is de reden dat je hier nog middeleeuws glas ziet.

De rest van de binnenstad is in de jaren daarna herbouwd op het oude stratenplan, met de oude gevelhoogtes. Dat is goed gedaan, maar het is wederopbouw, en dat is te zien als je erop let.

De bergen beginnen aan de rand van de stad

Wat deze plek onderscheidt van de andere stops op deze reis is dat het gebergte hier direct aan de bebouwing grenst.

Vanaf de oostkant van de stad gaat een kabelbaan omhoog naar een top van bijna dertienhonderd meter. Die baan is ruim drie kilometer lang en het is een gondelbaan die rondgaat, wat in Duitsland de langste van zijn soort is.

Boven kijk je bij helder weer over de Rijnvlakte heen tot aan de Vogezen, en op heel heldere dagen tot aan de Alpen. Er lopen wandelpaden vanaf het bergstation en er is een oude zilvermijn te bezoeken.

Tussen de rivier en de stad ligt een reeks vulkanische heuvels waar wijn wordt verbouwd; dat is een van de warmste plekken van het land. Deze streek heeft de meeste zonuren van Duitsland, en dat merk je aan wat er groeit.

Reken voor de kabelbaan op een halve dag inclusief de rit erheen. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Het schip legt aan in Breisach, twintig kilometer hiervandaan; dit is een busexcursie.
• Alle veertig reizen dragen ook Breisach; er komt hier niets langs dat daar niet aanlegt.
• Oktober en september zijn de drukste maanden, niet de zomer.
• Bij bijna een op de drie reizen ontbreekt de prijs. Vraag die op.
• Let op de goten in de straten; zij zijn twee decimeter diep.
• De kabelbaan kost een halve dag en gaat naar bijna dertienhonderd meter.