Cruises naar Falmouth Harbour, Antigua

Alle honderdzes reizen dragen Europa

Er komen 120 reizen langs in Falmouth Harbour, Antigua en er vertrekt er geen enkele. Alle honderdzes dragen Europa als vaargebied.

Dat is honderd procent, en anders dan bij een aantal andere Caribische havens is dat hier niet te verdedigen. Bij Marigot en bij Les Saintes gaat het om Frans grondgebied, dat staatkundig bij de Europese Unie hoort; dit land is sinds 1981 onafhankelijk en was daarvoor Brits.

Wij hebben nagegaan of het aan een andere haven op deze routes ligt, zoals bij eerdere gevallen. Dat is niet zo: geen enkele haven staat op vrijwel alle honderdzes reizen mee, en dit record draagt het etiket zelf bij honderd procent van zijn reizen.

Het zit dus aan deze naam. Er ligt in Cornwall een havenstad die precies zo heet, en die is in Engeland allerminst onbekend: eeuwenlang was het de eerste haven waar schepen uit Amerika binnenliepen, en de postboten vertrokken er.

Dat een naamvergelijking daarop uitkomt is aannemelijk, en het past bij wat wij elders in dit bestand hebben vastgesteld bij Albanie, Spitz en Wrangeleiland. Bewijzen kunnen wij het niet; de honderd procent staat vast, de verklaring is een gevolgtrekking.

Voor jou betekent het dat het filter op vaargebied hier onbruikbaar is. Ga af op de vertrekhaven: negenendertig reizen beginnen op Sint-Maarten, drieendertig op Barbados en drieentwintig in Marigot.

Alleen kleine schepen en zeilschepen

De rederijen die hier aanleggen zijn Emerald Yacht Cruises, Windstar Cruises, Star Clippers en Seabourn. Er zijn er niet meer dan vier, en dat is voor een Caribische haven weinig.

Zesenvijftig van de 120 aanlopen komen van de grootste, eenendertig van de tweede en zeventien van de derde. Die derde vaart met viermastzeilschepen.

Dat is geen toeval. Deze baai is een jachthaven, en dan wel een bijzondere: het is een van de belangrijkste ligplaatsen voor grote zeiljachten in de hele Caribbean, met een zeilweek die sinds 1967 wordt gehouden.

De grote cruiseschepen liggen aan de andere kant van het eiland, bij de hoofdstad. Wie hier ligt, ligt tussen de masten.

Drieenvijftig reizen duren zeven nachten en negenendertig veertien. De prijzen lopen van tweeduizend tweehonderdvijf euro tot eenendertigduizend zevenhonderdtien, en bij veertien reizen ontbreekt het bedrag.

De enige werkende Georgiaanse marinewerf ter wereld

Aan de baai hiernaast, op anderhalve kilometer, ligt iets dat nergens anders bestaat.

Het is een marinewerf uit de achttiende eeuw die nooit is gesloten en nooit een museum is geworden. De pakhuizen, de zeilmakerij, de kuiperij, het dok en de zuilen waar de schepen aan werden gekield staan er nog, en er liggen nog steeds schepen die worden onderhouden.

Die werf is tussen 1725 en 1745 gebouwd omdat deze baai iets zeldzaams heeft: zij is diep, smal en van drie kanten door heuvels omsloten, waardoor een vloot er een orkaan kon uitzitten. Dat kon nergens anders in het oostelijke deel van de Cariben.

Sinds 2016 staat het geheel op de werelderfgoedlijst. Je loopt er vanaf hier in een half uur naartoe, langs het water.

De naam die eraan hangt is die van Nelson, die er van 1784 tot 1787 als jonge kapitein was gelegerd. Hij had er een hekel aan: hij moest de handelswetten handhaven tegen de plaatselijke planters, die liever met de Amerikanen handelden, en hij noemde de plek in een brief een verschrikkelijk hol.

Boven beide baaien ligt een uitkijkpunt met de resten van een batterij, en vanaf daar zie je hoe de baaien in elkaar liggen. Op zondagmiddag speelt daar een steelband. Wij hebben de looptijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Driehonderdvijfenzestig stranden, en wat daarvan waar is

Dit eiland adverteert met driehonderdvijfenzestig stranden, een voor elke dag van het jaar.

Dat getal is een vondst van het toerismebureau en geen telling. Wie de kustlijn opmeet komt op enkele tientallen echte baaien uit, afhankelijk van wat je een strand noemt.

Wat wel klopt is dat de kust ongewoon ingesneden is: het eiland is klein, vlak en omgeven door rif, en daardoor liggen er overal beschutte inhammen met licht zand.

Vanaf deze baai zijn de bekendste stranden aan de zuid- en westkant met een taxi in twintig tot dertig minuten te bereiken. Aan de baai zelf is geen strand van betekenis; dit is een havenkom.

Wie liever iets anders doet: op twintig minuten liggen de resten van een suikerplantage met twee gerestaureerde molens, waar wordt uitgelegd hoe die bedrijfstak werkte en op wie zij dreef.

Wanneer je gaat

Er wordt 7 maanden per jaar aangelegd. januari telt dertig aanlopen, februari achtentwintig, december achttien en maart zestien.

Van mei tot en met september komt er niets en in oktober een enkele reis. Dat is het orkaanseizoen, dat hier van juni tot november loopt.

De zeilweek valt eind april en begin mei, en dan liggen hier honderden jachten. Er komen in die weken nog vijf cruiseschepen langs, dus je kunt het treffen.

Buiten het orkaanseizoen is het weer gelijkmatig: rond de achtentwintig graden met een passaatwind. Februari en maart zijn het droogst.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Gustavia, St. Maarten, Bridgetown en Marigot.

Waar je op moet letten

• Filter niet op vaargebied. Alle reizen staan hier onder Europa.
• Dit is niet de grote cruisehaven. Die ligt aan de andere kant van het eiland.
• De werf ligt op een half uur lopen en is werelderfgoed.
• Aan deze baai is geen strand. Reken op twintig tot dertig minuten rijden.
• Van mei tot en met september komt hier geen schip.
• De 365 stranden zijn een slogan, geen telling.