Cruises naar Ermoupoli

Deze haven staat twee keer in het bestand, en de tweede is acht keer zo groot

Er komen 29 reizen langs in Ermoupoli en er vertrekt er geen enkele. Dat is niet het hele aanbod voor deze plaats.

Op tweeeneenhalve kilometer hiervandaan ligt een tweede record, onder de naam van het eiland waarvan deze stad de hoofdplaats is. Daar hangen tweehonderdzevenendertig reizen aan.

Wij hebben de twee lijsten naast elkaar gelegd en er zit geen enkele reis in allebei. Wie hier kijkt ziet dertig van de tweehonderdzevenenzestig reizen die naar dit eiland gaan.

Het gaat om dezelfde kade. De haven van dit eiland is deze stad; er is geen tweede aanlegplaats van formaat.

Zoek dus op beide namen. Wij voegen de twee niet zelf samen, omdat wij dan gegevens zouden wijzigen die de leverancier heeft aangeleverd.

De splitsing loopt precies langs de rederijen

Wat die twee records scheidt, is niet toevallig. Wij hebben nageteld welke rederij aan welk record hangt.

Op deze pagina staan twee aanbieders: een Britse met tweeentwintig reizen en een Amerikaanse met acht. Op het andere record komt de Britse helemaal niet voor; daar staan een Italiaanse aanbieder met honderdvierentwintig reizen en drie andere.

De twee lijsten zijn dus niet twee helften van hetzelfde maar twee complete aanbieders die elk aan een andere naam zijn opgehangen. Dat verklaart ook waarom er geen overlap is.

Het heeft een vervelend gevolg voor de prijs. Van de dertig reizen op deze pagina hebben er tweeentwintig geen bedrag, en dat zijn precies de tweeentwintig van de Britse aanbieder: die levert er geen enkele mee.

Op het andere record staat bij tweehonderddertien van de tweehonderdzevenendertig wel een bedrag. Wie hier op prijs vergelijkt, kijkt dus naar acht reizen terwijl er tweehonderdzevenenzestig zijn. De acht die er staan lopen van zevenendertighonderdvijfenveertig euro tot negenduizend vijfhonderdnegenenvijftig euro.

Een stad die door vluchtelingen is gebouwd

Deze stad bestond in 1820 nog niet. Zij is gebouwd door mensen die moesten vluchten.

Tijdens de Griekse onafhankelijkheidsoorlog zijn in 1822 op Chios en Psara bloedbaden aangericht waarbij tienduizenden mensen zijn omgekomen of weggevoerd. Wie ontkwam, zocht een plek waar hij veilig was.

Dit eiland was dat, en om een bijzondere reden: de bevolking was katholiek en stond daardoor onder Franse bescherming, waardoor de Ottomaanse vloot het met rust liet. De vluchtelingen waren orthodox, maar de vlag boven het eiland beschermde ook hen.

Zij bouwden aan de haven een nieuwe stad en noemden haar naar Hermes, de god van de handel. Binnen twintig jaar was dit de grootste haven van Griekenland, groter dan Piraeus, en dat is zij tot ver in de negentiende eeuw gebleven.

Dat zie je nog aan de gebouwen. Er staat hier stedelijke architectuur die je op een Cycladisch eiland niet verwacht: neoklassieke gevels van drie verdiepingen, marmer in plaats van pleisterwerk en straten met een rooilijn.

Wat er van die rijkdom overeind staat

Het centrale plein is met marmer geplaveid en het stadhuis eraan is in 1876 gebouwd door de architect die ook een groot deel van het negentiende-eeuwse Athene heeft ontworpen.

Het is het grootste stadhuis van Griekenland en het staat in een plaats van ongeveer dertienduizend inwoners. Dat is de maat van de ambitie van toen.

Achter dat plein staat een theater uit 1864 dat is gebouwd naar het voorbeeld van de opera van Milaan, op een derde van het formaat. Het heeft hoefijzervormige rangen en een beschilderd plafond, en er wordt nog gespeeld.

Ten noorden van de haven ligt een wijk waar de reders hun huizen bouwden, boven op de rotsen aan zee. Daar staat een kerk met een blauwe koepel, en de huizen erachter kijken recht op het water uit; er is geen kade tussen.

Boven de stad ligt op een kegelvormige heuvel de oude nederzetting uit de middeleeuwen, met een katholieke kathedraal op de top. Dat is een klim van een paar honderd treden vanaf de haven, of een taxirit. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Oktober is hier de drukste maand

Er wordt 4 maanden per jaar aangelegd, en dat zijn juli tot en met oktober. oktober telt achttien van de dertig aanlopen, september zeven, augustus drie en juli twee.

Dat is voor een Grieks eiland ongebruikelijk. Bij de meeste havens hier ligt de piek in juli of augustus; hier valt zestig procent van het aanbod in een maand waarin het toerisme al afloopt.

De verklaring zit in het soort reis. De Britse aanbieder die hier tweeentwintig van de dertig levert, vaart in het najaar door de Middellandse Zee op weg terug naar huis, en dan komt dit eiland langs.

Voor jou is dat gunstig. Het is in oktober rond de twintig graden, de zee is nog warm van de zomer en de stad is leeg; de zomerdrukte van de buureilanden is hier sowieso nooit groot geweest.

De duur van de reizen loopt sterk uiteen, van zeven nachten tot vijftig. Elf reizen vertrekken uit Piraeus, zeven uit Alicante, vier uit Southampton, vier van Malta en vier uit Heraklion.

Waar je op moet letten

• Er zijn twee records voor deze haven, met dertig en tweehonderdzevenendertig reizen en geen overlap.
• De splitsing loopt langs de rederijen; het ene record heeft aanbieders die het andere niet heeft.
• Tweeentwintig van de dertig hebben geen prijs, en dat is een hele aanbieder.
• Oktober telt achttien van de dertig aanlopen. Dat is laat in het seizoen.
• De stad is te voet te doen; de oude nederzetting boven is een klim.
• Dit is geen wit Cycladisch dorp maar een negentiende-eeuwse handelsstad.