Cruises naar Eastport

Het punt ligt op Long Island, zeshonderdvijftig kilometer zuidelijker

Er komen 31 reizen langs in Eastport en er vertrekt er geen enkele. Het land klopt, het punt niet.

De haven waar het om gaat ligt in Maine, aan de Canadese grens, op bijna vijfenveertig graden noorderbreedte. Het punt in het bestand staat op bijna eenenveertig graden, en dat is tweeeneenhalve kilometer van een dorp met dezelfde naam op Long Island bij New York.

Tussen die twee ligt zeshonderdvijftig kilometer. Ook dit is dus een naamgenoot die door een geautomatiseerde zoekopdracht is aangezien voor de bedoelde plaats, net als bij Port Arthur en Alter do Chao op deze site.

Dat de reizen bij de plaats in Maine horen, staat vast. Zesentwintig van de zevenentwintig doen ook Boston aan en zesentwintig ook Halifax, en twaalf doen Portland in Maine aan; dat is de gewone route langs New England en de Canadese oostkust.

Voor jou betekent het alleen dat een kaart hier misleidt. De route zelf klopt.

De oostelijkste stad van het land

Deze plaats ligt op een eiland vlak bij de Canadese grens en is de oostelijkste stad van de Verenigde Staten.

Zij is klein: ongeveer twaalfhonderd inwoners, en dat waren er honderd jaar geleden bijna vijf keer zoveel. De haven is daarentegen een van de diepste natuurlijke havens van het vasteland van dit land, wat betekent dat er grote schepen tot vlak bij de kade kunnen komen.

Die combinatie is ongewoon. Je legt hier aan in een stadje met een hoofdstraat van een paar honderd meter, terwijl het water onder je kiel tientallen meters diep is.

Het verval van het getij is hier een van de grootste ter wereld. Het water stijgt en daalt zes meter of meer, en dat is aan de kade goed te zien: bij laag water kijk je tegen de aanlegsteigers omhoog.

Dat getij is ook de reden dat je de zon hier eerder ziet opkomen dan waar ook in dit land. Op nieuwjaarsdag verzamelen mensen zich op de kade om dat mee te maken.

De grootste getijdenmaalstroom van dit halfrond

Vlak voor de kust, in de zeestraat tussen dit eiland en Canada, gebeurt bij elk getij iets wat je nergens anders op dit halfrond zo groot ziet.

Het water dat de baai in en uit moet is enorm, de doorgang is smal, en de bodem eronder is oneffen met diepe gaten. Als het keert, botsen stromen op elkaar en vormen zij een draaikolk van tientallen meters doorsnede.

Die is niet gevaarlijk voor een cruiseschip, maar wel voor kleine boten, en vissers houden er rekening mee. Rond de grote draaikolk vormen zich kleinere, en die hebben ter plaatse een eigen bijnaam.

Het beste moment om er iets van te zien is ongeveer drie uur voor hoogwater. Er varen boten uit die er speciaal voor gaan liggen.

Aan de overkant van het water ligt een Canadees eiland waar een Amerikaanse president zijn zomers doorbracht en waar hij in 1921 verlamd raakte. Zijn huis is bewaard en is een gezamenlijk Amerikaans en Canadees park; het is per boot bereikbaar en over de brug bij het buurstadje.

De sardines die hier werden ingeblikt

Deze plaats heeft ruim een eeuw geleefd van het inblikken van kleine haring, die als sardine werd verkocht.

De eerste fabriek kwam in 1875 en op het hoogtepunt stonden er achttien langs deze kust. Het werk werd voor een groot deel door vrouwen gedaan, die de vissen met een schaar kopten en met de hand in de blikjes legden; goede werksters deden er honderden per uur.

Wat dat mogelijk maakte was het getij. Er werden weren van palen en netten in het water gezet waar de vis bij vloed inzwom en waar hij bij eb niet meer uit kon.

De laatste fabriek hier is in 1983 gesloten. De vis werd schaarser, de blikjes raakten uit de mode en het werk verhuisde naar goedkopere landen.

In de stad staat een museum over die tijd en aan de kade staat een beeld van een vrouw aan de inpaktafel. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

September telt zestien van de zevenentwintig

Er wordt 4 maanden per jaar aangelegd. september telt zestien aanlopen, oktober zeven, juni twee en augustus twee.

Dat is de herfstkleur. Deze kust en het achterland kleuren vanaf half september, en dat trekt de schepen; het is geen toeval dat juli hier op nul staat terwijl dat elders de topmaand is.

Van die zestien septemberreizen duren er tien precies zeven nachten. Vijftien van de zevenentwintig vertrekken uit Boston.

Bij vier van de zevenentwintig ontbreekt het bedrag. De drieentwintig die er staan lopen van zeshonderdvijfendertig euro tot elfduizend driehonderdzeventig euro.

Dat laagste bedrag is voor een reis van zeven nachten opvallend laag, en er zijn vijf rederijen actief. Vergelijken heeft hier dus zin.

Waar je op moet letten

• Het punt ligt op Long Island, zeshonderdvijftig kilometer van de echte plaats.
• September telt zestien van de zevenentwintig aanlopen; dat is de herfstkleur.
• Het stadje is klein. Verwacht een hoofdstraat, geen stad.
• De maalstroom zie je het best rond drie uur voor hoogwater.
• Het getij loopt zes meter of meer. Dat verandert de kade in een dag.
• Bij vier van de zevenentwintig ontbreekt de prijs.