Cruises naar Bora Bora

De naam klopt niet, en de berg is onbeklimbaar

Er komen 412 reizen langs in Bora Bora en er vertrekt er geen enkele. Van die reizen doen er 469 ook Papeete aan en 368 vertrekken daar.

De naam die wij gebruiken is een verschrijving. In het Tahitiaans bestaat de letter b niet; het eiland heet Pora Pora, wat eerstgeborene betekent, en Europeanen hebben dat in de achttiende eeuw verkeerd gehoord en zo opgeschreven.

Wat je van ver ziet is de Otemanu, een zwarte rotspiek van zevenhonderdzevenentwintig meter die als een tand boven het eiland uitsteekt. Dat is de rest van de vulkaanpijp: het omringende gesteente is weggesleten en de harde kern staat er nog.

Die top is niet te beklimmen, en dat is geen kwestie van moeite. Het basalt is verweerd en brokkelt af, waardoor er niets is om je aan vast te maken; gidsen nemen je tot een schouder eronder mee en verder gaat niemand.

Een lagune met één doorgang

Om het eiland ligt een aaneengesloten koraalrif met eilandjes erop, en daarbinnen een lagune die tot twee keer zo groot is als het eiland zelf.

Er is precies één opening in dat rif waar een schip doorheen kan, aan de westkant. Dat is ook de reden dat de nederzetting Vaitape daar ligt: alles wat het eiland binnenkomt, komt door dat gat.

Binnen de lagune is het water ondiep, windstil en helder, met een bodem van wit koraalzand. Buiten het rif valt het meteen honderden meters weg.

Schepen ankeren in de lagune en je gaat met tenderboten aan land. Grote schepen komen er niet in; 250 van de 412 aanlopen zijn dan ook van Windstar, met kleine schepen.

In de lagune zwemmen roggen en citroenhaaien op ondiepe zandbanken, en aan de zuidkant liggen koraaltuinen waar je met een snorkel al genoeg aan hebt.

Vijfduizend Amerikaanse militairen op twaalfhonderd inwoners

Op de heuvels rond het eiland staan nog acht kanonnen, en die staan er sinds 1942.

Na de aanval op Pearl Harbor hadden de Verenigde Staten een tussenstation nodig op de route naar Australië. Ze kozen dit eiland, dat toen ongeveer twaalfhonderd inwoners had, en zetten er binnen enkele maanden een bevoorradingsbasis neer met brandstoftanks, een haven en kustgeschut.

Er kwamen ongeveer vijfduizend militairen, ruim vier keer de bevolking. Ze legden een landingsbaan aan op een van de eilandjes in het rif, en die was tot 1961 het enige internationale vliegveld van Frans-Polynesië.

De basis is nooit aangevallen. Toen de militairen in 1946 vertrokken, lieten ze een aantal kinderen achter, en die zijn op het eiland opgegroeid.

De kanonnen zijn met een terreinwagen of te voet te bereiken en er is verder weinig van de basis over. Wij hebben de afstanden, reistijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Wat je aan wal kunt doen

Vaitape is het enige dorp en heeft één straat met winkels, een markt en een kerk. In een uur heb je het gezien.

Er loopt een weg van tweeëndertig kilometer rond het eiland, en die is vlak; je kunt hem met een gehuurde fiets of scooter in een halve dag doen. Onderweg passeer je marae, oude stenen tempelplatforms, en het uitzicht wisselt voortdurend.

Voor de meeste bezoekers gaat de dag echter het water op: een boottocht door de lagune, snorkelen, of naar een eilandje op het rif voor een lunch.

Het eiland is duur. De resorts met huisjes boven het water zijn hier wereldberoemd geworden, en dat werkt door in wat een lunch of een taxi kost.

Er wordt betaald met de CFP-frank, die aan de euro vastzit; kaartbetaling werkt in de meeste zaken.

De drukste maand valt in het natte seizoen

Januari telt 73 reizen, oktober 55 en november 53. Juni en juli tellen er elk 27.

Die januaripiek moet je niet lezen als het beste moment. Van november tot april is hier het natte seizoen, met buien, hoge luchtvochtigheid en kans op cyclonen; die aanlopen komen van wereldreizen die dan door de Stille Oceaan varen.

Het droge seizoen loopt van mei tot oktober, met vijfentwintig tot achtentwintig graden en minder regen. Dat is de betere periode, en dan zijn er ook bultruggen in de wateren rondom.

185 van de 412 reizen duren zes tot negen dagen en 135 vijftien dagen of langer. De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Papeete, Moorea, Huahine en Raiatea, met Moorea op 406.

Reken op minstens twee overstappen vanuit Nederland en elf uur tijdverschil.

Waar je op moet letten

• Alleen kleine schepen komen de lagune in.
• De berg is niet te beklimmen; het gesteente is te los.
• Mei tot oktober is droog, ook al is januari drukker.
• Het dorp is klein; de dag gaat het water op.
• Duur eiland. Ook een eenvoudige lunch loopt op.