Cruises naar Bimini

Het dichtstbijzijnde stukje Bahama's

Er komen 423 reizen langs bij Bimini en er vertrekt er geen enkele. Van die reizen duren er 273 hoogstens vijf dagen, en 276 vertrekken uit Miami.

Bimini is de groep eilanden van de Bahamas die het dichtst bij Florida ligt, ruim tachtig kilometer van Miami. Dat verklaart het aanbod hier: korte reizen van twee tot vier nachten die vanuit Florida heen en weer varen.

De reden staat op de kaart. Bimini ligt ongeveer vijfentachtig kilometer ten oosten van Florida en is daarmee het dichtstbijzijnde eiland van de Bahama's; een schip vaart er in een nacht heen.

Het is klein: twee smalle eilanden met samen zo'n drieëntwintig vierkante kilometer en tweeduizend inwoners. Op de noordelijke strook is het op de smalste plek nog geen honderd meter van de ene kust naar de andere.

252 van de aanlopen zijn van één rederij, die hier een eigen strandclub heeft laten bouwen. Voor veel bezoekers is dat de hele aanloop: een dagstrand met bar en zwembad, en het eiland zelf blijft buiten beeld.

Gebouwd op de drooglegging

Dat dit eiland ooit welvarend werd, komt door een Amerikaanse wet.

Toen de Verenigde Staten in 1920 alcohol verboden, bleef die in de Bahama's gewoon legaal. Bimini lag op een nacht varen van de Amerikaanse kust en werd daarmee de logische overslagplaats: hier kwam de drank binnen en van hieruit voeren snelle boten hem naar Florida.

Er stonden pakhuizen vol whisky en rum, en de bevolking verdiende er goed aan. In 1933 was het voorbij en zakte de economie in.

Voor de kust ligt nog een herinnering aan die tijd: het wrak van de Sapona, een schip van gewapend beton. Dat klinkt onmogelijk, maar in de Eerste Wereldoorlog was er zo'n staaltekort dat de Verenigde Staten schepen van beton lieten bouwen.

Dat schip strandde hier in een orkaan in 1926, is daarna als drankopslag gebruikt en later door de marine als oefendoel beschoten. De romp steekt nog boven water uit en er wordt omheen gesnorkeld.

De weg die geen weg is

Voor de noordkust ligt op vijf meter diepte een rij grote rechthoekige stenen, netjes in het verlengde van elkaar over een lengte van een halve kilometer.

Duikers vonden hem in 1968, en het jaar erop stond hij in de kranten als het bewijs voor Atlantis. Een helderziende had namelijk voorspeld dat resten van dat rijk in 1968 of 1969 bij Bimini zouden opduiken.

Geologen hebben de stenen sindsdien onderzocht en zijn eensgezind: het is strandrots, kalksteen dat aan de kustlijn is ontstaan en daarna in blokken is gebarsten, zoals dat op meer plekken gebeurt. De laagjes lopen door van de ene steen in de andere, wat bij gehouwen blokken niet kan.

Dat neemt niet weg dat het er indrukwekkend uitziet, en er worden nog altijd tochten heen georganiseerd. Wie ernaartoe gaat, weet nu wat hij ziet.

Wij hebben de tarieven, reistijden en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Ook de bron van de eeuwige jeugd zou hier liggen

Dit is het tweede verhaal dat aan dit eiland vastzit, en het is ouder dan het eerste.

De Spaanse ontdekkingsreiziger Juan Ponce de León ging in 1513 op zoek naar een eiland dat volgens verhalen onder de bevolking van de Cariben Bimini heette en waar een bron zou zijn die mensen jong maakte. Hij vond het niet, maar wel Florida.

Of hij werkelijk naar die bron zocht is trouwens de vraag. In de verslagen van zijn eigen tocht komt ze niet voor; het verhaal is er pas decennia later door een kroniekschrijver aan gekoppeld, mogelijk om hem belachelijk te maken.

Op South Bimini staat inmiddels een put met een bordje ernaast die als die bron wordt aangewezen. Het is een gewone zoetwaterbron in het kalksteen, waarvan er op deze eilanden meer zijn.

Interessanter is het Healing Hole in de mangroven aan de oostkant: een gat waar bij eb koel zoet grondwater uit opborrelt in het zoute water. Dat is een echt verschijnsel; wat het met je gezondheid doet is een ander verhaal.

Haaien en hamers

Vlak langs deze eilanden loopt de Golfstroom, die hier een muur van diep water tegen de ondiepe bank aan duwt.

Dat maakt Bimini al een eeuw beroemd bij sportvissers: op marlijn, tonijn en zwaardvis. Ernest Hemingway kwam hier daarvoor in de jaren dertig en woonde er een paar seizoenen; hij schreef er delen van een roman en raakte er in vechtpartijen op de kade verwikkeld.

Tegenwoordig komen er meer mensen voor levende haaien dan voor dode vissen. Van december tot maart verzamelen zich hier grote hamerhaaien, tot vier meter lang, en dit is een van de betrouwbaarste plekken ter wereld om ze te zien.

Op South Bimini zit sinds 1990 een onderzoeksstation dat citroenhaaien bestudeert; dat werk heeft veel opgeleverd over hoe jonge haaien opgroeien in de mangroven.

Die mangroven zijn ook de kraamkamer voor de vis in de wijde omgeving, en er is de afgelopen decennia flink over gestreden bij bouwplannen.

Het hele jaar door, met een winterpiek

Januari telt 56 reizen, december 53 en maart 49. Mei telt er 24 en juni en juli elk 26.

Dat verschil van ruim twee keer is voor dit gebied mild. De korte reizen vanuit Florida gaan het hele jaar door, ook al is het in de zomer warm, vochtig en orkaanseizoen.

In de winter is het hier vijfentwintig graden en droog. Dat is meteen het haaienseizoen.

150 van de 423 reizen duren zes tot negen dagen. De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Miami, Fort Lauderdale, Key West en Grand Turk, met Key West op 115 en Nassau op 85.

Waar je op moet letten

• Veel schepen gaan naar een eigen strandclub, niet naar het dorp.
• Het eiland is smal; je loopt van kust naar kust.
• De onderwaterweg is natuurlijk gesteente, geen bouwwerk.
• Hamerhaaien van december tot maart.
• Neem contant geld mee; niet alles neemt kaarten aan.