Cruises naar Aitutaki

Honderd reizen komen langs, en geen enkele vertrekt hier

Er komen 89 reizen langs in Aitutaki en er vertrekt er geen enkele. Dat is bij een eiland van tweeduizend inwoners geen verrassing, maar de reisduur op deze pagina is dat wel.

Elf reizen duren elf nachten, zeven dertien nachten en vijf twaalf. Daarnaast staan er vijf van vierendertig nachten en vier van honderdeenentwintig.

Die laatste zijn wereldreizen die hier onderweg een dag stoppen. Het aanbod hier bestaat dus uit twee heel verschillende dingen: rondreizen door Frans-Polynesie en de Cookeilanden van een dag of twaalf, en oversteken die maanden duren.

Papeete staat op negenennegentig van de honderd reizen mee en is met vijfendertig ook de grootste vertrekhaven; Lautoka op Fiji volgt met achttien. De prijzen lopen van achtentwintighonderdvijfenzeventig euro tot negenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij vijfendertig reizen ontbreekt het bedrag.

Wij hebben de vaargebieden hier nagelopen omdat die op andere pagina's nogal eens niet kloppen. Bij dit record valt het mee: het etiket Fiji staat op zestig reizen, en alle zestig doen werkelijk een Fijische haven aan. Ook de coordinaten kloppen tot op een kilometer.

Of je aan land komt, hangt af van de deining

Dit is de belangrijkste zin op deze pagina, en het is er een die je voor het boeken hoort te lezen.

Rond dit eiland ligt een driehoekig rif van ongeveer twaalf kilometer breed, en daarbinnen ligt het ondiepe water. Een cruiseschip kan daar niet in. Het ankert buiten het rif, en de passagiers moeten door een smalle en ondiepe doorgang naar binnen.

Die doorgang is aan de westkant en zij is nauw. Bij zeegang staat er dwarsstroom en breekt het water op de randen, en dan is de overtocht met een sloep niet verantwoord.

Het gevolg is dat aanlopen hier met enige regelmaat op de dag zelf worden geschrapt. Het schip ligt er dan wel, en je vaart weer weg zonder een voet aan wal te hebben gezet.

Dat is geen kwestie van pech maar van de ligging, en het geldt voor vrijwel alle atollen met een gesloten rif. Boek deze plaats dus niet als de enige reden voor je reis, en houd er rekening mee dat de tenderdienst met plaatselijke boten kan gaan in plaats van met die van het schip.

Het meest bekeken water van de Stille Oceaan

Wat er binnen dat rif ligt is de reden dat de schepen toch komen.

Het is een lagune van ongeveer vijftig vierkante kilometer, ondiep genoeg om er op grote stukken in te staan, en het water verloopt van bijna doorzichtig via lichtgroen naar diep blauw. Er liggen vijftien onbewoonde zandeilandjes op het rif.

Op een daarvan staat een houten hokje dat als postkantoortje dienstdoet. Je kunt er een stempel in je paspoort laten zetten in de vorm van een voetafdruk, en dat is de meest gefotografeerde handeling van dit eiland.

De boottocht over de lagune is hier de enige excursie die ertoe doet. Die duurt een halve dag, gaat langs een aantal van die eilandjes en er wordt onderweg gesnorkeld.

Verder is dit geen eiland met bezienswaardigheden. Er is een kerk uit 1828, er zijn wat winkeltjes en er rijden scooters. Het gaat hier om het water.

Watervliegtuigen en een landingsbaan uit de oorlog

Dat dit eiland een vliegveld heeft, komt door de Tweede Wereldoorlog.

De Amerikanen legden hier in 1942 een baan aan als tussenstop op de luchtroute door de Stille Oceaan. Toen zij vertrokken lieten zij die achter, en daardoor is dit eiland tot op vandaag bereikbaar terwijl vergelijkbare atollen dat niet zijn.

Daarvoor en daarna is er iets gebeurd dat mooier is. Van 1951 tot 1960 landden er watervliegtuigen in de lagune, op de lijn tussen Auckland en Tahiti. Het toestel zette zich op het water, en de passagiers werden met een roeiboot naar het strand gebracht.

Die dienst stond bekend als de koraalroute en zij was de laatste geregelde vliegbootlijn ter wereld. Er zaten dertig mensen in en de reis van Nieuw-Zeeland naar Tahiti duurde dagen, met overnachtingen onderweg.

De heuvel achter het dorp is honderdvierentwintig meter hoog en in ongeveer een half uur te beklimmen. Van boven zie je het hele rif liggen, en dat is de beste plek om te begrijpen hoe de lagune eruitziet. Volgens de overlevering is die heuvel de afgehakte top van de berg van Rarotonga, hierheen gedragen door krijgers.

Een land dat grotendeels ergens anders woont

De Cookeilanden zijn zelfstandig maar in vrije associatie met Nieuw-Zeeland, en dat heeft een gevolg dat je hier merkt.

Inwoners hebben het Nieuw-Zeelandse paspoort en mogen daar zonder meer wonen en werken. Dat hebben zij massaal gedaan: er wonen ongeveer tachtigduizend Cookeilanders in Nieuw-Zeeland en ongeveer vijftienduizend op de eilanden zelf.

Er wordt met de Nieuw-Zeelandse dollar betaald, al bestaan er eigen munten, waaronder een driehoekige van twee dollar. Engels en Cookeilands Maori zijn beide voertaal.

Op dit eiland wonen ongeveer tweeduizend mensen. Dat merk je aan alles: er is geen stoplicht, de winkels sluiten vroeg en op zondag ligt vrijwel alles stil omdat de kerk een grote rol speelt.

Er wordt 12 maanden per jaar aangelegd. januari telt vierentwintig aanlopen, februari en september elk veertien en augustus twaalf. Van maart tot en met juni is het rustig, met twee tot vier per maand.

Wij hebben de vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De aanloop kan op de dag zelf vervallen; het schip ligt buiten het rif.
• Er vertrekt hier niets. De vertrekhavens zijn Papeete en Lautoka.
• De lagunetocht is de enige excursie die telt en duurt een halve dag.
• Op zondag ligt het eiland stil. Reken niet op winkels.
• De reisduur loopt van elf tot honderdeenentwintig nachten; let goed op wat je boekt.
• Neem contant geld mee. Dit is een eiland van tweeduizend mensen.