Celebrity Edge

Wat voor schip is de Celebrity Edge?

De Celebrity Edge is in 2018 in de vaart gekomen en meet 129.500 brutoton. Het schip is 306 meter lang, telt 15 dekken en heeft plaats voor 2.918 passagiers in 1.467 hutten, met 1.377 bemanningsleden.

Er staan nu 98 afvaarten open, vanaf €452 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met april 2029. In 2023 is het schip opgeknapt.

Het schip is gedoopt door Malala Yousafzai, die op haar zeventiende de Nobelprijs voor de Vrede kreeg voor haar strijd voor onderwijs voor meisjes.

Een platform dat langs het schip omhoog rijdt

Aan de zijkant van dit schip hangt iets wat je op geen enkel ander schip aantreft.

Het is een platform ter grootte van een tennisbaan dat aan een constructie langs de romp op en neer beweegt, van vlak boven het water tot op de hoogte van het bovendek.

Onderaan doet het dienst als aanlegsteiger voor de tenders, zodat je niet door een luik in de romp naar buiten hoeft.

Halverwege is het een bar met uitzicht recht op zee, en bovenaan wordt het een restaurant met tafels in de buitenlucht.

Het verplaatst zich met tientallen tonnen tegelijk, en het duurt een paar minuten voordat het van de ene stand naar de andere is.

Het is deels vertoon en het lost tegelijk een echt probleem op: op de meeste schepen is de plek waar je in een tender stapt de onaangenaamste ruimte aan boord.

Hutten waarvan de wand zakt

De tweede breuk met de gewoonte zit in de hutten, en die vraagt uitleg voordat je boekt.

Het merendeel van de balkonhutten heeft geen balkon in de klassieke zin met een schuifdeur en een reling ervoor.

In plaats daarvan loopt de hut door tot aan de buitenwand, met over de volle breedte glas dat op een knop naar beneden zakt.

De helft van de ruimte wordt daarmee een overdekt balkon dat aan je woonruimte vastzit, met een tweede raam dat je ervoor kunt zetten.

Het voordeel is dat je hut aanzienlijk groter aanvoelt en dat je bij slecht weer nog steeds tot aan de rand kunt zitten.

Het nadeel is dat je niet echt buiten staat; wie hecht aan een balkon waar je de deur achter je dichttrekt, moet een categorie kiezen die dat wel heeft.

Endicott Arm en de gletsjer aan het eind

Op vrijwel elke Alaska-reis staat Endicott Arm, en dat is geen haven maar een fjord.

Het is een zijarm van bijna vijftig kilometer met wanden die recht uit het water komen en met een gletsjer aan het eind die tot in zee reikt.

Naarmate je verder komt, ligt er meer ijs in het water: eerst losse schotsen, dan brokken ter grootte van een auto en ten slotte een dek dat vrijwel gesloten is.

Of het schip tot vlak voor de gletsjer komt, hangt af van hoeveel ijs er die dag ligt; bij te veel drijfijs draait het eerder om.

Dat staat in geen enkele folder en het gebeurt regelmatig, dus ga er niet van uit dat je het front van dichtbij ziet.

Wat je hoe dan ook krijgt is een halve dag varen tussen wanden waar watervallen uit komen en waar zeehonden op de schotsen liggen.

Drie fjorden op een dag

Op de Nieuw-Zeelandse reizen staat het fjordenpark in het zuidwesten, en dat is anders dan waar ook.

Het schip vaart op een dag drie fjorden binnen en weer uit: Milford, Doubtful en Dusky Sound.

Milford is de bekendste en de smalste, met een berg die zestienhonderd meter recht uit het water opstaat.

Doubtful is drie keer zo lang en vele malen groter, en er loopt geen weg naartoe; wie er over land wil komen, moet een meer over en een bergpas nemen.

Dusky is de zuidelijkste en de stilste; James Cook lag daar in 1773 vijf weken voor anker om zijn bemanning te laten aansterken.

Het regent er bijna altijd, en juist dan staan de wanden vol watervallen; droog weer is hier de teleurstelling en niet andersom.

Australie en Nieuw-Zeeland

In de zuidelijke zomer vaart het schip vanuit Sydney, en dat vertrek is een bezienswaardigheid op zich.

De terminal ligt in de stad en het schip vaart de hele haven uit, langs het operagebouw en onder de boogbrug door.

Op het Noordereiland liggen Tauranga, met het geothermische gebied bij Rotorua op een uur rijden, en de Bay of Islands, waar in 1840 het verdrag met de Maori-stamhoofden is getekend.

Op het Zuidereiland liggen Dunedin, door Schotse kolonisten gesticht en met de steilste woonstraat ter wereld, en Lyttelton als haven voor Christchurch.

De oversteek van de Tasmanzee tussen beide landen duurt twee tot drie dagen en staat bekend als ruw water.

Op enkele reizen komen Hobart op Tasmanie en het Great Barrier Reef bij Cairns erbij.

Aan boord

De inrichting is uitgesproken en dat is een keuze: dit schip is door ontwerpers vormgegeven en niet door een cruise-afdeling.

Er zijn vier hoofdrestaurants in plaats van een grote zaal, elk met een eigen kaart en een eigen inrichting, allemaal bij de prijs inbegrepen.

Er is een informele eetgelegenheid, een reeks zaken tegen bijbetaling en een gedeelte dat alleen voor suitegasten toegankelijk is.

Achterop ligt een terrasvormig gedeelte dat in trappen naar het water afloopt, met bomen en zitplekken op elk niveau.

Er is een theater waarin het toneel rond het publiek is gebouwd, een spa met een thermaal gedeelte en een zwembaddek met ligbedden in het water.

Wat er niet is: een waterpark, een klimwand en een go-kartbaan; dit merk richt zich op volwassenen die eten en design belangrijker vinden dan attracties.

Wat er los bij komt

De vanafprijs van €452 per persoon ligt boven het middensegment, en de opbouw verschilt per aanbieding.

Deze rederij werkt met tarieven waarbij het drankenpakket, de wifi en de fooien bij de reissom kunnen zitten of juist niet; dat is bij het boeken de belangrijkste vraag.

De vier hoofdrestaurants zitten er altijd bij; de zaken met een eigen kaart en de spa komen los.

De excursies zijn de grootste post, en in Alaska en Nieuw-Zeeland zijn ze duur.

In Juneau, Ketchikan, Dunedin en Sydney kun je van de kade zo op pad; dat scheelt aanzienlijk.

Reken de reis in zijn geheel door en vergelijk tarieven met en zonder pakket, want het verschil is groter dan de reissom suggereert.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor volwassenen die eten, ontwerp en rust belangrijker vinden dan aanbod.

Het werkt goed voor stellen en voor reizigers die eerder hebben gevaren en de gezinsschepen als bezwaar hebben ervaren.

Het werkt goed in Alaska en Nieuw-Zeeland, waar het landschap de reis is en het schip een comfortabel platform om ernaar te kijken.

Het werkt minder voor gezinnen met kinderen die vermaakt willen worden; er is een kinderclub, maar het schip is er niet omheen gebouwd.

Het werkt minder voor wie hecht aan een klassiek balkon; kijk dan goed naar de hutcategorie.

Het publiek is overwegend Amerikaans en Australisch, met een gemiddelde leeftijd boven de vijftig. De voertaal is Engels.

Wanneer je gaat

Bij dit schip bepaalt de maand op welk halfrond je vaart.

Het Alaska-seizoen loopt van begin mei tot half september, met tien tot twintig graden; mei en juni zijn het droogst en augustus het natst.

Voor Nieuw-Zeeland en Australie loopt het seizoen van november tot maart, met vijftien tot vijfentwintig graden; dat is daar hoogzomer.

In het fjordenpark regent het het hele jaar door, en in de zomermaanden is het er het minst koud.

De overtochten over de Stille Oceaan liggen in april en oktober, tellen weken aan zeedagen en zijn per dag het goedkoopst.

De duurste weken zijn de Amerikaanse zomervakantie in Alaska en de Australische kerstvakantie op de zuidelijke route.

Waar je opstapt

De vertrekhaven verschilt per seizoen, en de twee liggen ver uit elkaar.

Seattle is tien uur rechtstreeks vliegen vanuit Amsterdam met negen uur tijdverschil en een ESTA; de terminal ligt op een kwartier van het centrum.

Vancouver is eveneens tien uur, met een elektronische reistoestemming voor Canada die je vooraf regelt.

Sydney vraagt tweeentwintig tot vijfentwintig uur met een overstap en acht tot tien uur tijdverschil, plus een reistoestemming voor Australie.

Kom bij een reis naar Australie of Nieuw-Zeeland minstens drie dagen eerder; het tijdverschil vraagt die dagen op.

Maak er in dat geval een reis van weken van, want voor een cruise alleen is die vlucht niet te verdedigen.

De vaste havens van Alaska

Naast het fjord staan er op elke Alaska-reis drie stadjes die samen het beeld van die kust bepalen.

Juneau is de hoofdstad van de staat en de enige in de Verenigde Staten zonder wegverbinding naar de rest van het land; je komt er alleen per boot of vliegtuig.

Even buiten de stad ligt een gletsjer die vanaf een bezoekerscentrum op loopafstand te zien is en die de afgelopen decennia zichtbaar is teruggetrokken.

Skagway groeide in 1898 in enkele maanden van een paar honderd naar tienduizenden inwoners doordat de goudzoekers er aan wal gingen; de houten hoofdstraat staat er nog zoals toen.

Ketchikan ligt op een smalle strook tussen zee en berg en heeft de grootste verzameling totempalen ter wereld, plus een rij huizen op palen boven een beek waar in het najaar de zalm doorheen trekt.

Victoria in Canada sluit de reis af, en die aanloop is er omdat een schip onder buitenlandse vlag niet zonder buitenlandse haven van de ene Amerikaanse haven naar de andere mag varen.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.