Cruises naar Wolgast

Een klein record op een route met drie recordfouten

Er komen 25 reizen langs in Wolgast en er vertrekt er geen enkele. Aan dit record zelf mankeert niets: het punt ligt op de kade en de drie vaargebieden kloppen.

Dat is op deze vaarroute geen vanzelfsprekendheid. Wij hebben op dezelfde reizen drie andere records gevonden die wel fout staan.

Lauterbach, dat op vrijwel al deze reizen meestaat, heeft coordinaten in Tsjechie, vijfhonderdachtendertig kilometer van het dorp op Rugen. Szczecin wijst naar Krakau, vijfhonderdvijfentwintig kilometer verderop. En de sluisplaats bij Berlijn staat twee keer in het bestand, waarvan een keer met twee letters verwisseld en zonder coordinaten.

Vier records op een route van zeven nachten, waarvan er drie niet deugen. Wij hebben dat op de pagina's van Stralsund, Szczecin en Lauterbach uitgeschreven; hier is het de uitzondering die klopt.

Bij twee van de negenentwintig reizen ontbreekt de prijs. De bedragen lopen van tweeduizend vijfennegentig euro tot drieendertighonderdvijftig; zevenentwintig van de negenentwintig reizen duren zeven nachten.

De brug die op het hele uur opengaat

Deze stad ligt aan een rivierarm die het vasteland scheidt van het grootste Duitse eiland na Rugen.

Er ligt sinds 1996 een basculebrug over die arm, en dat is de noordelijkste van de twee wegverbindingen naar dat eiland. Hij gaat op vaste tijden open voor de scheepvaart, doorgaans op het hele uur.

Dat betekent dat het wegverkeer daar stilstaat en dat een bus die naar het eiland moet, daar rekening mee houdt. Voor een excursie op een aanloopdag scheelt dat een kwartier of meer.

Vanaf het water is die brug het beeld van deze stad: een stalen klep die schuin omhoog staat, met de oude stad erachter. De plaatselijke bijnaam ervoor verwijst naar de kleur.

De stad zelf telt ongeveer elfduizend inwoners en is aan het eind van de oorlog voor een groot deel verwoest. Wat er staat is deels herbouw; de kerk uit de veertiende eeuw is blijven staan.

Twintig kilometer noordelijk is de ruimtevaart begonnen

Op het eiland aan de overkant ligt een plek waar tussen 1936 en 1945 raketten zijn ontwikkeld die de twintigste eeuw hebben veranderd.

Daar is de eerste raket gebouwd die de ruimte heeft bereikt. Bij een proefvlucht in juni 1944 kwam een exemplaar boven de honderd kilometer hoogte, en dat is de grens waarboven van ruimtevaart wordt gesproken.

Dezelfde raket is als wapen ingezet. Er zijn er ruim drieduizend afgevuurd op Londen, Antwerpen en andere steden, en daarbij zijn ongeveer negenduizend mensen omgekomen.

Daar staat een getal tegenover dat minder bekend is. Bij de productie van die raketten, die in een ondergrondse fabriek door dwangarbeiders werd gedaan, zijn naar schatting twaalfduizend mensen omgekomen; er zijn dus meer mensen gestorven bij het maken van dit wapen dan bij het gebruik ervan.

Dat is zeldzaam in de wapengeschiedenis en het is de reden dat het museum daar die twee cijfers naast elkaar zet. Het complex is als monument ingericht en er staat een van de raketten.

Wat je daar aantreft

Het museum zit in het krachtcentrale van het toenmalige complex, een baksteengebouw van honderdvijftig meter lang.

Dat gebouw leverde de stroom voor het hele terrein en het is het enige grote bouwwerk dat de bombardementen van augustus 1943 en de sloop daarna heeft overleefd. Binnen staan de ketels en de turbinehal nog.

De opzet van het museum is uitdrukkelijk niet die van een techniekverzameling. Het gaat over de vraag hoe wetenschappelijk vernuft en dwangarbeid in hetzelfde project samenkwamen, en de ontwerpers ervan worden er niet gevierd.

Dat is een keuze die is gemaakt na discussie, want de leider van dat programma is na de oorlog in de Verenigde Staten de man geworden die de maanraket bouwde. Die dubbele loopbaan wordt er behandeld en niet weggelaten.

Reken op twee tot drie uur en op een halve dag met de rit erbij. Neem er de tijd voor of ga niet.

De keizerbaden aan de oostkant

Op datzelfde eiland liggen aan de oostkust drie badplaatsen die naast elkaar aan een strand van veertig kilometer liggen.

Zij zijn in de tweede helft van de negentiende eeuw gebouwd, toen de Duitse keizer hier kwam, en dat is aan de bouwstijl te zien: witte houten villa's met veranda's, erkers en torentjes, in rijen langs de boulevard.

Er staan drie pieren, waarvan de langste ruim vierhonderd meter de zee in gaat. De boulevard loopt van de ene badplaats naar de andere door en is met de Poolse grens erbij ruim twaalf kilometer lang.

Dit eiland telt de meeste zonuren van Duitsland, en dat is de reden dat het al anderhalve eeuw als badplaats werkt. In juli en augustus is het er vol.

De rit erheen kost drie kwartier vanaf de kade. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Dit record klopt, terwijl drie andere op dezelfde route dat niet doen.
• De brug gaat op het hele uur open; houd daar rekening mee bij een excursie.
• Het raketmuseum is een halve dag en vraagt om tijd.
• Er wordt alleen van mei tot en met september gevaren.
• Zevenentwintig van de negenentwintig reizen duren zeven nachten.
• Bij twee reizen ontbreekt de prijs.