Cruises naar Rarotonga

De haven van dit eiland staat er apart in, met een eigen rederij

Er komen 76 reizen langs in Rarotonga en er vertrekt er geen enkele. Er staat daarnaast een tweede record onder de naam van de haven zelf, op drie komma vier kilometer hiervandaan, met tweeendertig reizen.

Die haven is de enige aanlegplaats van dit eiland. Het gaat dus om dezelfde plek onder twee namen: een keer die van het eiland en een keer die van de kade.

De overlap is nul, en de verdeling is scherp. Alle tweeendertig reizen op dat andere record komen van een enkele rederij, terwijl op deze pagina MSC, Norwegian, Oceania en Silversea bovenaan staan.

Samen gaat het om honderdnegentien reizen naar hetzelfde eiland, verdeeld over twee pagina's die elkaar niet kennen. Zoek dus op beide namen.

Twintig reizen beginnen in Papeete op Tahiti en dertien in Lautoka op Fiji. De prijzen lopen van negenhonderdzevenentachtig euro tot achtentachtigduizend driehonderdnegenennegentig, en bij zevenentwintig reizen ontbreekt het bedrag.

Het hele jaar door, met een piek in januari

Er wordt 12 maanden per jaar aangelegd, en dat komt op deze pagina's zelden voor.

januari telt zesentwintig aanlopen, oktober veertien, september elf en februari tien. Van april tot en met augustus staan er twee per maand, en dat is de zuidelijke winter.

Die piek in januari is het gevolg van twee dingen tegelijk. Het is hier hoogzomer, en het is de maand waarin de wereldreizen vertrekken die in de eerste weken door deze oceaan varen.

Dat laatste zie je aan de reisduur: zes reizen duren vierendertig nachten en er staan er meer boven de twintig. Daarnaast staan er negen van elf nachten en negen van twaalf, en dat zijn de rondreizen door Frans-Polynesie en de Cookeilanden.

Januari en februari zijn wel het cycloonseizoen in deze wateren, dat hier van november tot april loopt. De kans dat er juist op jouw dag een langskomt is klein, maar het verklaart waarom een aanloop soms wordt geschrapt.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Papeete, Moorea, Lautoka en Sydney, Australië. Aitutaki, waar wij een eigen pagina over hebben, ligt tweehonderdtwintig kilometer noordelijker en staat in diezelfde lijst.

Een eiland met een weg eromheen en twee bussen

Dit eiland is tweeendertig kilometer rond, en dat is meteen de lengte van de enige doorgaande weg.

Die weg loopt langs de kust en er rijden twee buslijnen op. De ene heet met de klok mee en de andere tegen de klok in, en dat is niet als grap bedoeld maar staat zo op de dienstregeling.

Dat is voor een aanlegdag de goedkoopste en aardigste manier om iets te zien. Je stapt in, rijdt een stuk, stapt uit waar het je bevalt en pakt de volgende.

Binnen die kustweg loopt nog een tweede, oudere weg die de zendelingen in de negentiende eeuw hebben laten aanleggen op een tracé dat al veel ouder was en met koraalblokken was afgezet.

Er is een bouwvoorschrift dat op het eiland algemeen bekend is: er mag niets hoger worden gebouwd dan een kokospalm. Daardoor zijn er geen hotelflats en blijft het profiel laag.

Dwars over het eiland

Het binnenland is bergachtig en begroeid, en er loopt een pad dwars overheen dat de bekendste wandeling van de Cookeilanden is.

Het gaat vanaf de noordkant omhoog door regenwoud naar een rotspunt die als een naald boven de bergkam uitsteekt, en dan aan de andere kant weer naar beneden langs een waterval.

Reken op drie tot vier uur en op modder. Er zijn stukken waar je je aan touwen en wortels omhoog trekt, en na regen is het glad; het is geen wandeling op sandalen.

Van boven zie je het rif rondom het eiland liggen als een lichte ring in het diepe blauw. Dat rif is de reden dat het water binnen de lagune stil is en dat er buiten meteen diep water staat.

Wie liever laag blijft: aan de zuidoostkant ligt een lagune met een reeks zandeilandjes, en dat is de plek waar wordt gesnorkeld. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Het eiland dat Cook nooit heeft gezien

De eilandengroep waar dit de hoofdplaats van is, draagt de naam van een Britse ontdekkingsreiziger die hier nooit is geweest.

Hij heeft in de jaren zeventig van de achttiende eeuw een aantal van de zuidelijke eilanden van deze groep in kaart gebracht, maar dit eiland niet: dat is hij misgelopen. De naam voor de hele groep is pas een halve eeuw later bedacht, door een Russische kaartenmaker in dienst van de tsaar.

Wie het eiland volgens de overlevering wel als eerste Europeaan heeft gezien, waren de opvarenden van een Brits schip dat in 1789 op weg was met broodboomstekken en waarvan de bemanning kort daarna in opstand kwam. Zij zouden hier de sinaasappel hebben achtergelaten.

De blijvende verandering kwam in 1823 met de zendelingen. Binnen enkele jaren was het hele eiland bekeerd, werden de dorpen van de heuvels naar de kust verplaatst en werd er een kerk gebouwd van koraalkalk.

Dat heeft gevolgen die je op een zondag merkt. De kerken zitten dan vol en er wordt meerstemmig gezongen op een manier die bezoekers vaak als het beste van hun bezoek noemen; je mag achterin gaan zitten. Buiten de kerk ligt vrijwel alles stil.

Waar je op moet letten

• Zoek ook op de naam van de haven zelf; daar staan nog tweeendertig reizen.
• Er vertrekt hier niets. De vertrekhavens zijn Papeete en Lautoka.
• Januari is de drukste maand en meteen het cycloonseizoen.
• De bus om het eiland is de goedkoopste excursie; er rijden er twee, elk een kant op.
• De wandeling over het eiland duurt vier uur en is modderig.
• Op zondag ligt het eiland stil. Reken niet op winkels.