Cruises naar Luang Prabang

Het schip komt hier niet, en het kan hier niet komen

Er komen 48 reizen langs in Luang Prabang en er vertrekt er geen enkele. Deze stad ligt aan de Mekong, maar niet aan het deel van de Mekong waar deze schepen varen.

Alle tweeendertig reizen dragen ook Ho Chi Minhstad, Phnom Penh, Sa Dec, Tan Chau en Siem Reap. Dat is de Mekongdelta in Vietnam en Cambodja, en die ligt bijna duizend kilometer hemelsbreed hiervandaan.

Er is een reden waarom je die twee niet in een schip kunt afleggen. Op de grens tussen Laos en Cambodja ligt een waterval die over een breedte van ruim tien kilometer naar beneden komt, en die is voor elk vaartuig onneembaar; de Mekong is daar simpelweg geen doorgaande vaarweg.

De Fransen hebben dat in de jaren negentig van de negentiende eeuw geprobeerd op te lossen door een spoorlijn van zeven kilometer over een eiland in de rivier aan te leggen om boten eromheen te dragen. Dat was tot 2021 de enige spoorlijn die Laos ooit heeft gehad.

Wat je hier dus boekt, is een reis met een vlucht erin. Het Laotiaanse deel is een apart programma en het schip uit de delta ligt duizend kilometer verderop.

Vijftien van de tweeendertig reizen hebben geen prijs

Dat is zevenenveertig procent, en dat is bij een aanbod van twee rederijen veel.

De zeventien bedragen die er staan lopen van achtenzestighonderdvijfennegentig euro tot veertienduizend vijfenvijftig euro. Dat is een smal bereik voor reizen van vijftien tot zesentwintig nachten.

Veertien van de tweeendertig reizen duren vijftien nachten en acht duren er drieentwintig. Achttien vertrekken uit Hanoi en veertien uit Ho Chi Minhstad.

Ook die twee vertrekplaatsen zeggen iets. Hanoi ligt niet aan de Mekong maar aan de Rode Rivier, elfhonderd kilometer noordelijker; ook daar wordt dus gevlogen.

Er wordt 7 maanden per jaar aangelegd. november telt negen aanlopen en oktober zeven; van mei tot en met augustus komt er niets, en dat is de moesson.

Een koningsstad met drieendertig kloosters

Wat je hier aantreft, is een stadje van ongeveer vijftigduizend mensen op een landtong tussen twee rivieren.

Het is vanaf 1353 de hoofdstad geweest van het koninkrijk dat later Laos werd, en het is dat tot 1975 in ceremoniele zin gebleven. Op die landtong staan drieendertig kloosters, en dat is voor een plaats van deze omvang uitzonderlijk.

De oude stad staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst, en de reden die daarbij is gegeven is de combinatie: houten Laotiaanse kloosters en Franse koloniale huizen in dezelfde straten, zonder dat het ene het andere heeft weggedrukt.

Het bekendste klooster is uit 1560 en heeft aan de achtergevel een mozaiek van gekleurd glas dat een boom voorstelt. Dat is met een paar honderdduizend stukjes gelegd en het is het beeld waarmee deze stad in gidsen staat.

Het paleis uit 1904 is nu museum. Daar staat het gouden beeld waarnaar de stad is genoemd en dat volgens de overlevering uit Sri Lanka komt.

De aalmoezenronde, en waarom daar iets mee aan de hand is

Elke ochtend bij zonsopgang lopen honderden monniken in een rij door de straten om rijst te ontvangen, en dat is waar de meeste bezoekers voor komen.

Dat is geen voorstelling maar een dagelijkse handeling die de kloosters van voedsel voorziet. De gevers knielen langs de weg, spreken niet en kijken de monniken niet aan.

Daar is de laatste twintig jaar iets misgegaan. Er komen bussen, er wordt met flitsers gefotografeerd, mensen gaan voor de rij staan en er wordt rijst van slechte kwaliteit verkocht die vervolgens door de monniken wordt weggegooid.

De kloosters en het provinciebestuur hebben daar herhaaldelijk over geklaagd en er zijn kloosters geweest die dreigden ermee te stoppen. Er hangen borden met gedragsregels die niet altijd worden gelezen.

Als je gaat kijken: blijf aan de overkant van de straat, gebruik geen flits, ga niet zitten of staan op een plek waar je boven de monniken uitkomt en koop geen rijst van straatverkopers. Doe niet mee tenzij je weet hoe het hoort.

De grotten en de waterval

Vijfentwintig kilometer stroomopwaarts liggen twee grotten in een kalksteenwand aan het water.

Daarin staan naar schatting vierduizend boeddhabeelden, van een paar centimeter tot manshoog, die daar in de loop van eeuwen door pelgrims zijn neergezet. De bovenste grot is donker en je hebt een lamp nodig.

Je komt er met een boot in ruim een uur, en dat is meteen de aangenaamste manier om de rivier te zien. De oevers zijn hier steil en beboste bergen komen tot aan het water.

Negenentwintig kilometer zuidelijk ligt een waterval die over kalksteenterrassen in een reeks turkooizen poelen valt. Dat komt door kalk in het water, dezelfde reden waarom die poelen die kleur hebben.

Er mag in een deel van die poelen worden gezwommen. Reken op een halve dag met de rit erbij. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Het schip vaart hier niet naartoe; het Laotiaanse deel is een vliegprogramma.
• De Mekong is niet doorvaarbaar tussen Laos en Cambodja.
• Bij bijna de helft van de reizen ontbreekt de prijs. Vraag die op.
• Houd afstand bij de aalmoezenronde en gebruik geen flits.
• Van mei tot en met augustus komt hier niets.
• De waterval en de grotten kosten elk een halve dag.