Haven · Roemenië
Er komen 24 reizen langs in Braila en er vertrekt er geen enkele. Dit is bij vrijwel al die reizen het verste punt.
Wij hebben nagekeken of er wordt doorgevaren naar de delta of naar de Zwarte Zee, en dat gebeurt niet. Geen enkele van de vijfentwintig reizen doet Tulcea aan en geen enkele Cernavoda; slechts drie bereiken de kust bij Constanta.
Alle vijfentwintig vertrekken uit dezelfde plaats in Beieren, en tweeentwintig ervan duren precies veertien nachten. Het schip vaart de Donau af, ligt hier, en vaart dezelfde weg terug.
Dat betekent dat je deze plaats op de heenweg of op de terugweg ziet, en de rest van de route twee keer. Voor sommige mensen is dat een bezwaar en voor andere juist niet.
Alle vijfentwintig reizen komen van dezelfde rederij en bij alle vijfentwintig staat een prijs. Die lopen van negenentwintighonderdeenenzeventig euro tot zesenveertighonderdnegenentwintig euro, en dat is een opvallend smalle band.
Deze plaats is het punt waar de Donau ophoudt rivier te zijn en zeevaartweg wordt.
Van de monding tot hier, ruim honderdzeventig kilometer landinwaarts, is de rivier diep en breed genoeg voor zeeschepen. Daarboven niet meer; daar past alleen binnenvaart.
Dat maakt deze kade tot een grens die je kunt zien. Er liggen hier zeeschepen met een diepgang die een paar kilometer stroomopwaarts vast zou lopen.
Die eigenschap heeft de stad gemaakt. Toen de graanvelden van de Roemeense laagvlakte in de negentiende eeuw voor Europa gingen produceren, moest dat graan hier op zeeschepen worden overgeladen.
Er zijn in die tijd pakhuizen, banken, een beurs en consulaten gebouwd. Wat je aan de gebouwen ziet, komt bijna allemaal uit de periode tussen 1830 en 1900.
De binnenstad heeft een vorm die je in deze streek verder niet ziet: de straten lopen in halve cirkels om de haven heen, met rechte straten er als spaken doorheen.
Dat is geen ontwerp maar een erfenis. Hier stond eeuwenlang een Ottomaanse vesting met muren en grachten in halve ringen, want dit was een van de weinige plaatsen die de sultan rechtstreeks bestuurde in plaats van via een vazalvorst.
Toen die vesting in 1829 aan Rusland moest worden afgestaan en werd geslecht, is er niet opnieuw begonnen. De nieuwe straten zijn gewoon op de plaats van de oude wallen gelegd.
Je loopt hier dus over de plattegrond van een verdwenen vesting. Op de plattegrond in de haven is dat het duidelijkst te zien.
De haven zelf is in 1836 vrijhaven geworden, en dat trok kooplieden uit het hele gebied aan. Grieken, Italianen, Armeniers, Joden en Bulgaren hebben hier elk hun eigen kerk of synagoge gebouwd, en verscheidene daarvan staan er nog binnen een paar straten van elkaar.
In deze stad is in 1884 een schrijver geboren die op een merkwaardige manier beroemd is geworden.
Hij was de zoon van een wasvrouw en een Griekse smokkelaar die hij nooit heeft gekend, en hij heeft als huisschilder, sjouwer en fotograaf door het Middellandse Zeegebied gezworven. Hij leerde zichzelf Frans uit een woordenboek.
In 1921 heeft hij in Nice een zelfmoordpoging gedaan; in zijn zak zat een lange brief aan een Franse schrijver die hij bewonderde en nooit had ontmoet. Die brief is bezorgd, de schrijver heeft hem beantwoord en hem aangemoedigd te publiceren.
Zijn boeken gaan over deze stad, over de haven en over de mensen die er kwamen en gingen. Hij schreef ze in het Frans, in een taal die hij pas als volwassene had geleerd, en hij is in Frankrijk bekender geworden dan in zijn eigen land.
Er staat een standbeeld en er is een museum. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Tegenover de stad ligt een gebied van eilanden en zijarmen dat er nog uitziet zoals de rivier er vroeger overal uitzag.
In de jaren zestig is vrijwel de hele Donaudelta aan deze kant ingepolderd voor landbouw, met dijken en gemalen. Dit stuk is als enige overgeslagen, omdat het te laag lag en te vaak onderliep.
Wat er staat is wilgen- en populierenbos dat elk voorjaar wekenlang onder water komt te staan en dat daar op is aangepast. Er broeden pelikanen, reigers en aalscholvers, en er zwemmen steuren.
Het is als beschermd gebied aangewezen en het geldt als het laatste onaangetaste stuk van de rivier boven de delta. Er varen bootjes in, en dat is de gebruikelijke excursie hiervandaan.
Er wordt 8 maanden per jaar aangelegd, van maart tot en met oktober. mei telt vijf aanlopen en mei en augustus elk vier; het aanbod is gelijkmatig verdeeld, wat op deze rivier ongebruikelijk is.
Deze ene rederij uit ons aanbod doet Braila aan, goed voor 24 reizen.
| Rederij | Reizen langs Braila | Vanaf p.p. |
|---|---|---|
| Nicko Cruises | 24 | €2099 |
Andere rederijen kunnen hier ook varen. Wat hierboven staat is wat wij kunnen boeken.
Deze havens staan het vaakst op dezelfde reizen als Braila. Geen willekeurig lijstje: het getal is het aantal afvaarten waarop ze samen voorkomen.
23 afvaarten
