Eten staat voorop schip in de vloot van Oceania Cruises.
De Oceania Sonata vaart voor Oceania Cruises en is gebouwd in 2027, met plaats voor 1338 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De Oceania Sonata is een schip van Oceania Cruises en vaart in Europa, het Caribisch gebied en tussen beide oceanen door.
Er staan nu 79 afvaarten open, vanaf €2.899 per persoon, met vertrekdata van augustus 2027 tot en met april 2029.
De vaargebieden waarin dit schip te boeken is zijn Afrika, Bahamas, Baltisch gebied, Oostzee, Bermuda, Canarische eilanden, Caribisch gebied, Europa, Griekse Eilanden, IJsland, Mexico, Middellandse Zee, Midden Amerika, Noord Amerika, Noorse Fjorden, Panama Kanaal, Scandinavië, Verenigd Koninkrijk, Westelijke Middellandse Zee en Zuid Amerika.
Dit is een nieuw schip: de eerste afvaart in ons aanbod ligt in de zomer van 2027, en er is dus nog niemand mee gevaren.
De reizen duren zeven tot drieentwintig nachten, met het zwaartepunt op tien tot veertien.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de havens.
De vanafprijs van €2.899 per persoon is een veelvoud van wat een week op een groot schip kost, en dat verdient uitleg.
Het gaat hier om een klein schip met een hoge bemanningsbezetting, en om reizen die zelden korter zijn dan tien nachten.
Bij deze rederij zitten de restaurants met een eigen kaart in de prijs, en dat is ongebruikelijk; op vrijwel elke andere lijn betaal je daar per keer voor.
Ook frisdrank, koffie en de wifi zitten er doorgaans bij; alcohol en de excursies niet, tenzij je een pakket kiest.
Deze rederij afficheert zich met het eten aan boord, en dat is bij dit type reis het onderdeel waar de meeste gasten voor komen.
Reken de prijs per nacht uit en vergelijk hem met een week elders plus alles wat je daar apart betaalt; dan wordt het verschil kleiner dan het lijkt, al blijft het fors.
Op twaalf afvaarten staat Amsterdam, en dat is voor een Nederlandse boeker het onderdeel om als eerste na te kijken.
Op een deel van die reizen is het een aanloophaven en op een deel het begin of het einde van de reis; dat staat per afvaart vermeld.
Ligt het schip aan de Passenger Terminal, dan sta je binnen twintig minuten op het Centraal Station en heb je geen vlucht nodig.
Dat scheelt niet alleen geld maar ook risico: er is geen aansluiting die je kunt missen en geen koffer die ergens anders kan belanden.
Dezelfde reizen doen doorgaans ook Kopenhagen, Oslo, Aarhus en Gdansk aan, met twaalf, elf, tien en tien afvaarten.
Voor wie liever niet vliegt is dit daarmee een van de weinige luxeschepen in ons aanbod dat binnen bereik ligt.
Op twaalf afvaarten staat het Panamakanaal, en dat is geen haven maar een doorvaart van een hele dag.
Het kanaal is in 1914 geopend na ruim dertig jaar bouwen, waarbij eerst de Fransen het opgaven en daarna de Amerikanen het afmaakten; er zijn tijdens beide projecten tienduizenden arbeiders omgekomen, de meesten aan malaria en gele koorts.
Je vaart niet op zeeniveau door: het schip wordt in drie stappen zesentwintig meter omhooggetild naar een stuwmeer, steekt dat over en wordt aan de andere kant weer omlaaggebracht.
Dat gebeurt in sluizen waar het water puur door de zwaartekracht in en uit stroomt; er komt geen pomp aan te pas.
Een doorvaart duurt acht tot tien uur, en het loont om die dag vroeg op te staan: de eerste sluizen liggen kort na zonsopgang.
De tol die een cruiseschip betaalt loopt in de honderdduizenden dollars, en dat is een van de redenen dat deze reizen duurder zijn dan hun lengte doet vermoeden.
Er is bij dit kanaal iets wat de meeste reizigers pas ter plaatse horen: het draait volledig op regenwater.
Elke doorvaart laat honderden miljoenen liters zoet water uit het stuwmeer in zee weglopen, en dat meer wordt alleen door neerslag gevuld.
In droge jaren staat het meer te laag en beperkt de kanaalautoriteit het aantal schepen per dag; dat is de afgelopen jaren meermaals gebeurd.
Er zijn dan wachttijden van dagen, en cruiseschepen krijgen daarbij voorrang boven vrachtschepen omdat hun schema vastligt.
Voor de reiziger betekent het zelden een afgelaste doorvaart, maar wel dat de dagindeling kan schuiven.
Het kanaal is in 2016 verbreed met een tweede stel sluizen voor grotere schepen; welke van de twee je gebruikt hangt af van de afmetingen van je schip.
Op tien afvaarten staat Gdansk, en die stad wordt op cruiseroutes vaak vergeten.
Hier is op 1 september 1939 de Tweede Wereldoorlog begonnen, met een beschieting van een Pools munitiedepot op een landtong bij de haven.
Vier decennia later begon op de scheepswerf van dezelfde stad de staking waaruit de eerste vrije vakbond van het Oostblok ontstond, en die is het begin geworden van het einde van dat blok.
Er staat bij de werfpoort een monument van drie kruisen voor de arbeiders die in 1970 bij een eerdere staking zijn doodgeschoten.
De oude stad is in 1945 vrijwel volledig verwoest en daarna steen voor steen herbouwd naar zeventiende-eeuwse tekeningen; het resultaat oogt echter dan het is.
Aan de kade staan de koopmanshuizen van de Hanze, met een houten havenkraan uit de vijftiende eeuw die de grootste van middeleeuws Europa was.
Barcelona staat op twintig afvaarten, Civitavecchia op achttien, Livorno op vijftien, Salerno op dertien en Marseille op dertien.
Bij drie van die vijf ligt de stad waarvoor je komt niet aan het water, en dat is goed om vooraf te weten.
Civitavecchia is de haven voor Rome, op ruim tachtig kilometer en anderhalf uur reizen; Livorno is de haven voor Florence en Pisa, op een vergelijkbare afstand.
Salerno is de opstapplaats voor de Amalfikust en voor Pompeii, allebei op ongeveer een uur.
Op een schip dat lange havendagen maakt is dat te doen, en dat is hier een reeel verschil met een groot schip dat om vijf uur weer wegvaart.
Kijk in het vaarschema naar de vertrektijd; die bepaalt op deze routes meer dan de haven zelf.
Miami staat op negenendertig afvaarten en is daarmee de meest voorkomende haven van dit schip.
De Caribische reizen doen onder meer Tortola, Grand Cayman, Aruba en Cozumel aan, elk op tien tot vijftien afvaarten.
Op elf afvaarten staat Cartagena aan de Colombiaanse kust, en dat is de haven die er het meest uitspringt.
Daar ligt een ommuurde stad uit de zestiende eeuw met elf kilometer vestingmuur eromheen, gebouwd omdat hier het zilver uit Zuid-Amerika werd verzameld voordat het naar Spanje ging.
Die muren zijn er gekomen na een reeks aanvallen door kapers, waaronder een die de stad in 1586 innam en pas na losgeld weer verliet.
De binnenstad staat op de werelderfgoedlijst en is te belopen; wat je nodig hebt is schaduw en water, want het is er het hele jaar rond de dertig graden.
Dit is een klein schip met een publiek dat overwegend ouder en Amerikaans is; de voertaal is Engels.
Er zijn geen glijbanen, geen klimwand en geen kinderclub van betekenis; wie met jonge kinderen reist, zit hier verkeerd.
Er zijn meerdere restaurants met een eigen keuken die zonder toeslag te bezoeken zijn, en het eten is bij deze rederij het uithangbord.
De kledinglijn is verzorgd maar niet formeel: er zijn geen avonden waarop een smoking wordt verwacht.
Er is een theater met bescheiden voorstellingen, een bibliotheek, een spa en een kookstudio waar gasten zelf aan de slag kunnen.
Wat je krijgt is rust en ruimte; wat je niet krijgt is vermaak dat de dag voor je invult.
Op reizen van tien tot veertien nachten met meerdere zeedagen is een balkon hier meer waard dan op een week met dagelijkse havens.
Op de doorvaart van het Panamakanaal is een balkon aan bakboord noch stuurboord doorslaggevend; je wilt die dag naar voren of naar achteren kunnen kijken, en dat kan alleen op het buitendek.
Op de Noord-Europese reizen loont een balkon minder dan je denkt, want het is er 's avonds koud en de mooiste stukken vaar je bij daglicht.
Vermijd de hutten direct onder het restaurant op het bovendek en onder het zwembaddek; daar wordt vroeg geschoven.
Vermijd de voorste hutten op de laagste dekken op de oversteek tussen Europa en Amerika.
Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.
Dit schip werkt voor wie al vaker heeft gevaren en het schip vooral als een aangenaam hotel tussen de havens beschouwt.
Het werkt goed voor wie lange reizen wil met veel tijd in de havens en weinig gedoe aan boord.
Het werkt goed voor wie op eten let en bereid is daarvoor te betalen.
Het werkt niet voor wie met kinderen reist, en evenmin voor wie op de prijs let; dit is het duurste segment op deze site.
De Noord-Europese reizen liggen in de zomermaanden, de Middellandse Zee in het voor- en najaar en het Caribisch gebied en het Panamakanaal in de winter.
De doorvaarten door het kanaal liggen vrijwel allemaal tussen november en april, want dat is aan beide kusten het droge seizoen.
Miami is met zevenentwintig vertrekken de belangrijkste opstapplaats en wordt rechtstreeks vanuit Amsterdam gevlogen in ongeveer tien uur.
Barcelona, Civitavecchia, Lissabon en Triest liggen alle vier op twee tot drie uur vliegen.
Southampton is met de trein via Londen te bereiken, en Amsterdam vanzelfsprekend zonder vliegtuig.
Reykjavik staat op drie afvaarten en is rechtstreeks te vliegen in ruim drie uur.
Let bij de langere reizen op: die eindigen zelden in dezelfde haven als waar ze beginnen, dus je hebt een ticket met verschillende steden nodig.
Kom minstens een dag eerder, zeker bij een reis van deze prijs; een gemiste aansluiting kost hier aanzienlijk meer dan elders.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven. Dat is bij een schip dat nog niet vaart niet vreemd. In de havenlijst staat het Panamakanaal als aanloophaven op twaalf afvaarten, terwijl dat een doorvaart is waarbij je niet van boord gaat. De eerste afvaart ligt in augustus 2027; er is dus nog geen ervaring van reizigers met dit schip beschikbaar.
76 afvaarten · pagina 4 van 4