Vier havens, en de reis begint in Japan

Er zijn 268 boekbare reizen die Taiwan aandoen, langs 3 havens. Taipei draagt er 292, Kaohsiung 63 en Hualien 26.

De vertrekcijfers laten zien wat dit land in het aanbod is. Tokio staat met 94 vertrekken bovenaan, Singapore met 47 en Hongkong met 45; Taipei zelf komt op 27. Dit is dus vrijwel altijd een tussenstop op een rondreis door Oost-Azië.

194 van de 268 reizen duren vijftien dagen of langer en 74 tien tot veertien. De goedkoopste begint bij €236 per persoon en er varen veertig verschillende schepen.

De haven die als Taipei op het schema staat is Keelung, dertig kilometer ten oosten van de stad. Er rijdt een trein die er drie kwartier over doet en er zijn pendelbussen; reken op anderhalf uur heen en terug.

Wat je in een havendag haalt

Taipei heeft ruim tweeënhalf miljoen inwoners en een metro die eenvoudig te gebruiken is, met borden in het Engels en een oplaadbare pas die je bij elk station krijgt.

Wat er ligt: de Taipei 101, een toren van vijfhonderdacht meter die van 2004 tot 2010 de hoogste ter wereld was. Wat hem interessant maakt is wat er binnenin hangt: een stalen bol van zeshonderdzestig ton die tussen de achtentachtigste en tweeënnegentigste verdieping is opgehangen en die de toren bij tyfoons en aardbevingen in evenwicht houdt. Die bol is te bezichtigen en beweegt zichtbaar bij wind.

Het Nationaal Paleismuseum is het tweede. Daar hangt de keizerlijke verzameling die uit de Verboden Stad in Peking is meegenomen toen de nationalistische regering in 1949 naar dit eiland uitweek: bijna zevenhonderdduizend stukken brons, jade, kalligrafie en porselein uit achtduizend jaar. Er kan maar een fractie tegelijk worden getoond en de opstelling wisselt.

De nachtmarkten zijn het derde. Shilin is de grootste, met honderden kraampjes eten in een straat en een overdekte hal; die gaan pas rond zes uur open, dus dat past alleen als je schip blijft liggen.

Wat dichter bij de haven ligt: Jiufen, een oud mijnstadje aan een steile helling met theehuizen en lampionnen, veertig minuten van Keelung. En Yehliu, een kaap met zandsteenformaties die door zee en wind zijn uitgesleten tot paddenstoelvormen, een halfuur.

Een eiland dat op een breuklijn ligt

Taiwan ligt op de rand waar de Filipijnse plaat onder de Euraziatische schuift, en dat bepaalt hoe het eruitziet.

Twee derde van het eiland bestaat uit bergen, met bijna tweehonderdzestig toppen boven de drieduizend meter op een oppervlakte van iets meer dan Nederland. De Yushan haalt drieduizend negenhonderdtweeënvijftig meter, wat hoger is dan enige berg in Japan buiten de Fuji.

Die botsing levert ook aardbevingen op. Er is er in 1999 een geweest die ruim tweeduizend mensen het leven kostte, en in april 2024 opnieuw een zware; het eiland heeft daarop een van de strengste bouwvoorschriften ter wereld en een waarschuwingssysteem dat op telefoons uitkomt.

Hualien, met 26 aanlopen, ligt aan de oostkust en is de toegang tot de Taroko-kloof: negentien kilometer marmer waar een rivier zich doorheen heeft gesneden, met wanden die op sommige plekken bijna verticaal duizend meter omhoog gaan.

Die weg erdoorheen is tussen 1956 en 1960 met de hand uitgehakt door oud-soldaten; er zijn er honderdtweeëndertig bij omgekomen. Delen van de kloof zijn na de aardbeving van 2024 gesloten geweest voor herstel; kijk na wat er op je reisdatum open is.

Kaohsiung, met 63 aanlopen, is de tweede stad en de grote containerhaven in het zuiden, met een lagune, een tempel met een draak en een tijger waar je door de bek naar binnen gaat, en een kunstwijk in oude pakhuizen.

Waar dit eiland politiek staat

Het is nuttig om te weten hoe de verhoudingen liggen, want ze bepalen soms of een reis doorgaat.

Na de Chinese burgeroorlog week de verliezende regering in 1949 naar dit eiland uit en bleef zich de regering van heel China noemen. De regering in Peking beschouwt het eiland als een provincie. Beide standpunten bestaan nog naast elkaar.

In de praktijk bestuurt Taiwan zichzelf volledig, met eigen verkiezingen, een eigen munt, een eigen leger en een eigen paspoort. Het is een van de vrijste samenlevingen van Azië en het eerste land in de regio dat het homohuwelijk heeft ingevoerd, in 2019.

Diplomatiek is de erkenning beperkt: een klein aantal staten onderhoudt formele betrekkingen, de rest werkt via handelskantoren. Nederland heeft er zo'n kantoor.

Voor een reiziger verandert dat niets aan de toelating: Nederlanders hebben voor kort verblijf geen visum nodig. Wat het wel betekent is dat spanningen in de zeestraat af en toe tot aangepaste routes leiden; dat is de afgelopen jaren een enkele keer gebeurd.

Wat je aan de straat merkt is niets. Het is er rustig, veilig en ordelijk, en de bevolking is uitgesproken behulpzaam tegenover bezoekers.

Wat er te eten is

Taiwan heeft een eetcultuur die uit drie richtingen is samengekomen en die het bezoek waard is.

Er is de Chinese keuken die met de vluchtelingen van 1949 uit alle provincies tegelijk meekwam, de Japanse invloed uit de vijftig jaar dat het eiland bij Japan hoorde, en de eigen Hokkien-traditie van de eerdere kolonisten uit Fujian.

Wat daaruit is voortgekomen: rundvleesnoedelsoep, die als nationaal gerecht geldt en waarvoor jaarlijks een wedstrijd wordt gehouden. Gestoomde deegbolletjes met soep erin, xiaolongbao, waarvan de beroemdste keten hier is begonnen. En gefrituurde kip met basilicum en peper, in stukjes uit een papieren zak.

De bekendste uitvoer is bubbelthee: gezoete melkthee met tapiocaballetjes, in de jaren tachtig in Taichung bedacht en inmiddels overal. Hier krijg je hem met instelbare zoetheid en ijs.

Op de nachtmarkten staat ook stinktofu, gefermenteerde tofu waarvan de geur op straat honderd meter draagt. Dat is een test die je kunt overslaan.

Betalen gaat met de Nieuwe Taiwanese dollar. Pinnen kan in winkels en restaurants; op de nachtmarkten is contant geld nodig.

Thee is het andere waar dit eiland om bekendstaat. In de heuvels rond Alishan en Pinglin wordt oolong verbouwd op hoogtes tot tweeduizend meter, waar de nachten koud zijn en de bladeren traag groeien; dat levert een thee op die tot de duurste ter wereld hoort. Er zijn theehuizen waar het op de traditionele manier wordt gezet, met kleine kannetjes en meerdere opgietingen uit dezelfde bladeren.

Pinglin ligt veertig minuten van Taipei en heeft een theemuseum. Alishan is een dagtocht met een smalspoorlijn uit de Japanse tijd die in drie uur van tweehonderd naar tweeduizend meter klimt, en dat past niet in een havendag.

Het seizoen en de tyfoons

Februari telt 67 reizen, januari 61 en november 55. Juli komt uit op 1 en augustus op 7.

Dat volgt het Aziatische cruiseseizoen, dat van november tot maart loopt, en het valt hier samen met het aangenaamste weer: in Taipei is het dan vijftien tot twintig graden en droog.

De zomer is heet en nat, met vierendertig graden en hoge luchtvochtigheid, en van juli tot september is het tyfoonseizoen. Taiwan ligt op de baan waar die stormen langskomen en krijgt er per jaar gemiddeld drie tot vier over zich heen.

Dat is de belangrijkste reden dat er in juli en augustus vrijwel niets vaart: een tyfoon in de buurt betekent dat de haven sluit en dat het schip omvaart.

De rederijen zijn Princess Cruises, MSC Cruises, Regent Seven Seas Cruises en Windstar Cruises, met Princess op 58 reizen, Costa op 39 en MSC op 34.

De vlucht duurt met één overstap veertien tot zestien uur en het tijdverschil is zes of zeven uur.

Waar je op moet letten

• De haven heet Keelung en ligt dertig kilometer van Taipei.
• De metro in Taipei is eenvoudig; je hebt geen excursie nodig.
• Kijk na of de Taroko-kloof open is na de aardbeving van 2024.
• Nachtmarkten openen pas rond zes uur.
• In juli en augustus vaart er vrijwel niets; dat is het tyfoonseizoen.
• Neem contant geld mee voor de markten.